Het truitje waarmee de 52-jarige Patrick Claesen - ofte Pat Krimson - poseert, is er eentje van de bekerfinale in 2013. Daarbij haalde KRC Genk het met 2-0 van Cercle Brugge. 'Een heuglijke dag, zeker omdat ik daar 31.000 fans mocht entertainen op een podium. Dat is een festival op zich, zo'n fandorp', verklaart de guitige Limburger. 'Ik ben daarvoor zenuwachtiger dan voor een echt optreden, echt waar. Dat is pure passie. Als fans zijn wij de club, want wij blijven. Al de rest, van spelers over technische staf tot bestuur, die komen en gaan.
...

Het truitje waarmee de 52-jarige Patrick Claesen - ofte Pat Krimson - poseert, is er eentje van de bekerfinale in 2013. Daarbij haalde KRC Genk het met 2-0 van Cercle Brugge. 'Een heuglijke dag, zeker omdat ik daar 31.000 fans mocht entertainen op een podium. Dat is een festival op zich, zo'n fandorp', verklaart de guitige Limburger. 'Ik ben daarvoor zenuwachtiger dan voor een echt optreden, echt waar. Dat is pure passie. Als fans zijn wij de club, want wij blijven. Al de rest, van spelers over technische staf tot bestuur, die komen en gaan. 'In het stadion sta ik achter hoet doel, ik zit niet in de vip- of zittribune. Je mag dit weten: ik doe of deed tot nog toe letterlijk alles gratis voor KRC Genk. Nog nooit vroeg ik geld voor een optreden. Dat vind ik doodnormaal, als geste voor hetgeen zij me sinds mijn jeugd al schonken. De eerste titel in 1999, toen ik voor de opwarming zorgde bij de thuisduels, dat blijft de mooiste herinnering. Besnik Hasi en Branko Strupar werden zo vrienden, die gasten kwamen vaak in mijn nachtclub. In 2000 vertrok ik voor negen jaar naar het eiland Ibiza. Alleen BVN (publieke televisiezender voor Nederlanders en Vlamingen in het buitenland, nvdr) was daar in het begin, nog geen TV Vlaanderen of livestream. Dat waren de moeilijkste jaren om mijn clubje te volgen. (lacht luidop) Enkel in 2001 haalden ze met de titel nog een prijs. Dat kan geen toeval geweest zijn: (grijnst) hun gelukbrenger zat te ver weg.' Binnenkort komt de greenkeeper van KRC Genk zijn gras afrijden, in zijn woonkamer staat een grote flatscreen-tv om alle wedstrijden zo veel mogelijk rechtstreeks te kunnen volgen, zelfs optredens worden soms in functie van de Limburgse ploeg verplaatst naar een later aanvangsuur. Hij beschikt over vier abonnementen voor de Luminus Arena. 'Ik moet drie geweest zijn, toen mijn vader me meenam naar KFC Winterslag', rakelt Claesen op. 'Hij was afkomstig van Boxbergheide, vlak bij stadion De Noordlaan en de mijn. Mijn oom Renaat Teuwen was de verzorger van de ploeg. We namen een colabak mee, zodat ik over de omheining kon kijken. Ons boegbeeld was Pierre Denier. Winterslag, altijd de underdog, kon rekenen op een harde kern van supporters, waar ik altijd tussen stond. Leuke tijden. Theo Poel, de neef van mijn moeder, speelde trouwens bij Beringen.' Bij zijn terugkeer naar België in 2009 bood Claesen zijn diensten aan de club aan, om als een soort ombudsman tussen fans en bestuur te fungeren, maar zijn plan om de Genkbeleving nog wat extra aan te wakkeren kreeg geen vervolg. 'Jammer, maar ik maal er niet langer om. Het was een mooie droom, maar het werd een verkeken kans. Daar brak er toch iets, want ik stuurde mijn voorstel naar vier à vijf mensen uit het bestuur. Ondertussen vind ik het even plezant om Alejandro Pozuelo aan gratis kaarten te helpen voor 2 Fabiola, want we zijn bijzonder populair in Spanje.' DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE - FOTO KOEN BAUTERS'Een fandorp entertainen, daar ben ik zenuwachtiger voor dan voor een echt optreden.' - PATRICK CLAESEN