Vorig seizoen was Beveren pas vier minuten voor tijd zeker van een verlengd verblijf in de eerste klasse. Het doelpunt van Mohammed Diallo zorgde voor een enorme ontlading op de Freethiel, niet in het minst bij Edy De Bolle. De Brusselse assistent-coach van Beveren kreeg na het ontslag van Vincent Dufour de touwtjes in handen, maar de 57-jarige De Bolle maakte meteen duidelijk dat hij Beveren wel wilde depanneren, maar dat hi...

Vorig seizoen was Beveren pas vier minuten voor tijd zeker van een verlengd verblijf in de eerste klasse. Het doelpunt van Mohammed Diallo zorgde voor een enorme ontlading op de Freethiel, niet in het minst bij Edy De Bolle. De Brusselse assistent-coach van Beveren kreeg na het ontslag van Vincent Dufour de touwtjes in handen, maar de 57-jarige De Bolle maakte meteen duidelijk dat hij Beveren wel wilde depanneren, maar dat hij nadien zijn oude functie weer zou opnemen. "Vanaf het begin heb ik tegen de voorzitter gezegd dat ik het maar tot het einde van het seizoen zou doen", vertelt Edy De Bolle. "Ik ben nooit van gedachten veranderd, zelfs niet toen na het behoud het feest losbarstte. Ik heb in mijn spelerscarrière veel meegemaakt, maar nooit ben ik zo geëmotioneerd geweest. Ik was blij voor Beveren, voor de supporters en vooral voor de Ivorianen die zoveel hebben laten zien. Ze hebben het technische niveau in onze competitie opgekrikt. Een degradatie was een ramp geweest. Ze wilden niet deelnemen aan de eindronde, want ze hadden hun tickets al besteld om naar huis te vliegen. Tot Diallo scoorde, vroeg ik me constant af hoe ik het hen ging vragen om hun reservaties te annuleren. Als assistent stond ik dicht bij de spelers en de werknemers op de club : als mijn missie faalde, zouden sommigen hun job verliezen. Dat was een zware last om te dragen. Ik ben erg gevoelig en ik sliep 's nachts niet meer. Ik was continu gespannen en dat strookt niet met de manier waarop ik het leven zie. "Ik weet ook dat succes vergankelijk is. Ik heb het bestuur wel bewezen dat mijn werk loont. Toen Dufour vertrok, had Beveren 2 op 27 geoogst. Ik bracht meer realisme in de ploeg. Het was een cultuurschok, want de enige zorg van Beveren was om goed voetbal op de mat te leggen. Dat had Jean-Marc Guillou er bij hen ingepompt. Hij vond dat je enkel met mooi voetbal kon winnen. Ik heb er enorm van genoten. Copa heeft me een foto gegeven, getekend door zes Ivoriaanse internationals op het WK die ik onder mijn hoede heb gehad. Dat heeft me geraakt : met dit cadeau is alles gezegd." Nu rekent Beveren op Walter Meeuws. Edy De Bolle heeft zijn stek in de schaduw weer ingenomen. "Met de komst van onder andere Laurent Macquet, David Van Hoyweghen en Ivan Bozic probeert Walter Meeuws een nieuwe mix te realiseren en gestalte en gewicht aan onze Afrikaanse rijkdom toe te voegen. Een mooie uitdaging." PIERRE BILIC