Dik twee weken geleden kondigde Brian Lynch (30) aan dat hij na dit seizoen een punt zet achter zijn actieve basketbalcarrière. Alles zou voortaan in het teken staan van de comeback van echtgenote Kim Clijsters. Alleen hoopte de Amerikaanse forward van de Antwerp Giants afscheid te nemen met een prijs. De Belgische beker zal dat alleszins niet worden: Antwerp werd vorige week door Luik uit de halve finales geknikkerd. ...

Dik twee weken geleden kondigde Brian Lynch (30) aan dat hij na dit seizoen een punt zet achter zijn actieve basketbalcarrière. Alles zou voortaan in het teken staan van de comeback van echtgenote Kim Clijsters. Alleen hoopte de Amerikaanse forward van de Antwerp Giants afscheid te nemen met een prijs. De Belgische beker zal dat alleszins niet worden: Antwerp werd vorige week door Luik uit de halve finales geknikkerd. Je enige kans op een prijs is dus de titel. Heeft Antwerp daarvoor genoeg troeven in handen?Brian Lynch: "We zijn duidelijk geen favoriet. Maar we versloegen dit seizoen al iedere ploeg. Thuis zijn we enorm stevig. Enkel onze uitwedstrijden moesten beter, we zijn op de goede weg." Speel je nu met een ander gevoel?"Goh, ik ben nog niet emotioneel geworden, als je dat bedoelt. De beslissing om te stoppen, kwam er niet van de ene dag op de andere. Die was echt weloverwogen. Ik moet toegeven dat ik minder zenuwachtig ben om fouten te maken tijdens een match. Zo hard mogelijk mijn best doen en agressief blijven spelen, is het enige wat ik mezelf opleg." Je bent dertig jaar, dat is vroeg om te stoppen. Ga je basketbal missen?"Absoluut. Ik ben nu bezig aan het laatste hoofdstuk van een belangrijk gedeelte in mijn leven. Vooral de kameraadschap onder de spelers zal ik missen. Ik ga nog gráág trainen. Maar de trainer en de ploegmaats begrijpen dat ik nu bij mijn familie wil zijn, als we de wereld rondreizen." Is het onherroepelijk over met je carrière als speler, of zien we jou binnen twee jaar ook een comeback maken?"Nee nee. Ik sluit niet uit dat ik nog op een lager niveau zal spelen, maar ik heb er nu tien jaar professioneel basketbal op zitten. Die knop is omgedraaid. Al twee jaar rijpte bij mij het idee om coach te worden, zeker als ik toptrainers als Chris Finch, Don Beck en Eddy Casteels bezig zag. Ik zal dus niet enkel Kim volgen en achter het kookfornuis staan, zoals ik overal las. Neen, ik krijg nu de tijd om mijn eigen visie te ontwikkelen als basketbalcoach. Ik ga seminaries volgen, met trainers praten, wedstrijden bekijken, vakliteratuur raadplegen en zelfs in het tenniscircuit zal ik interessante ervaringen opdoen, vermoed ik. Het is alleszins mijn ambitie om het later als coach te proberen. Dit is de aanloop. En ondertussen kan ik bij Kim en Jada zijn. Alles klopt." S