Westerlo verlengde het contract van Mario Verheyen niet en liet daarmee de speler die het langst (negen seizoenen) bij de club zat, vertrekken. Onder de uitgaande transfers vallen verder vooral die van Chris Janssens - belangrijk wegens mentaal gangmaker en om zijn infiltraties vanuit het middenveld - en Martin Kolar - wisselvallig maar creatief - te noteren. Janssens vertrok naar Zulte Waregem om dichter bij huis te kunnen voetballen, Kolar was gehuurd van Anderlecht.
...

Westerlo verlengde het contract van Mario Verheyen niet en liet daarmee de speler die het langst (negen seizoenen) bij de club zat, vertrekken. Onder de uitgaande transfers vallen verder vooral die van Chris Janssens - belangrijk wegens mentaal gangmaker en om zijn infiltraties vanuit het middenveld - en Martin Kolar - wisselvallig maar creatief - te noteren. Janssens vertrok naar Zulte Waregem om dichter bij huis te kunnen voetballen, Kolar was gehuurd van Anderlecht. Zoals de traditie van het huis wil, haalde Westerlo vooral Belgische spelers met Stef Wils, Wouter Scheelen, Wouter Corstjens, Enzo Neve en Bart Van den Eede. Met Yves De Winter, Geoffrey Ceunen, Gianni Convalle, Bram Vangeel en Toon Vervoort liet het ook eigen jeugd naar de A-kern komen. Nabil Dirar is een Marokkaan die al langer in België speelt, waardoor alleen Patrick Babatunde Ogunsoto de enige volledig buitenlandse transfer is : hij is Nigeriaan en werd in Griekenland gevonden. De voorste linie is waar Westerlo het meest aan versterking toe was : het kreeg er vijf aanvallers bij. In doel blijft Ronny Gaspercic de nummer één, gesecondeerd door De Winter en Jonathan Ruttens, waarbij de eerste de betere meevoetballer is en de tweede iets meer ervaring meedraagt. Voor de viermansverdediging heeft Westerlo in principe zeven spelers. Centraal is er veel lengte en ervaring met Nico Van Kerckhoven, Bobsam Elejiko, terug na hartproblemen, en Samir Beloufa, die door een operatie aan de kniepees in de voorbereiding evenwel nog zocht naar de balans in spierkracht tussen beide benen. Op rechts was Marc Wagemakers in het verleden niet altijd even constant want soms onder de indruk ván, terwijl op links Bernt Evens staat voor geëngageerd en offensief spel. Corstjens is een Genks jeugdproduct dat centraal of links kan spelen. Hij is atletisch, kopbalsterk en vrij snel. Michal Scasny was vorig seizoen depanneur als rechtsachter of centraal, maar zou zich meer moeten laten gelden en blijkt door zijn timiditeit opbouwend ook niet de sterkste. Wim Mennes mag dan niet de snelste of meest wendbare middenvelder zijn, zijn overzicht en balbehandeling maken hem nuttig in de opbouw. Centraal moet Herman Helleputte vooral een keuze maken tussen hem, Wils en Tom Van Imschoot. Het kan een vlakke 4-4-2 worden of een ruit met een offensieve middenvelder vóór een verdedigende, een systeem dat in de voorbereiding werd geprobeerd. Bruikbaar achter de spitsen of als tweede spits zijn Neve, Scheelen en Dirar. In verdedigend opzicht zijn er Ceunen, niet groot maar slim, Michael Modubi, soms aan de trage kant, Van Imschoot, linksvoetig, en Wils, goeie recuperatie en veel werkkracht. Daarnaast zijn er centraal nog Convalle, een harde werker met loopvermogen, en Boy-Boy Mosia, een vinnige dwerg. Rechts brengen zowel Jeffrey Ntuka Pule als Emmanuel Sarki, beiden van Chelsea, snelheid, al zal Sarki sneller zijn in de eerste meters en eerder de voorzet kiezen, maar ook onbesuisder spelen, terwijl Ntuka graag zijn technische sterkte etaleert. Op links compenseert Jef Delen zijn gebrek aan gewicht met inzet en loopvermogen. Op zijn positie kan ook Scheelen spelen, maar hij werd pas op het eind van de voorbereiding van een gipsverband verlost. Bart Van den Eede moet de targetman worden naar wie Westerlo op zoek was om zijn andere, snellere spitsen beter te laten renderen. In eerste instantie moet vooral aan Ogunsoto, tweevoetig, worden gedacht, die door zijn snelheid en gestalte met Tosin Dosunmu wordt vergeleken. Alleen blijkt hij iets meer voetballer, iets meer afhakend en staat dus minder gemakkelijk buitenspel. Hij moet rond Van den Eede zwerven. Peter Utaka heeft veel kansen nodig om een doelpunt te maken, maar legt wel een grote werkkracht aan de dag. Dirar is een technisch goede aanvaller, maar moet nog simpeler leren voetballen. Jochen Vanarwegen, snel vanaf rechts, centraal of achter de aanval, kon vorig seizoen een paar keer bescheiden invallen, maar kampte met knieproblemen. In navolging van Van Arwegen putte Westerlo met Vangeel en Vervoort nog twee centrumspitsen uit zijn jeugd. Westerlo haalde in het verleden zijn beste prestaties bij de gratie van individuele talenten als Lukas Zelenka, Dosunmu of Jaja Coelho. Die laatste zorgde vorig seizoen voor een bijzonder sterke heenronde, maar zijn vertrek leverde een zeer zwakke terugronde op. Wil het een spraakmakend seizoen kennen of de beker winnen, dan zal Westerlo er dus op moeten rekenen dat zich bij de nieuwkomers iemand manifesteert of dat de aanval beter rendeert dan vorig jaar. Zoniet zal het een gewoon seizoen met een gewone eindrangschikking worden. Wat na tien jaar op rij in de eerste klasse overigens een niet onaardige constante in de prestaties zou zijn. RAOUL DE GROOTE