Op een zeer abrupte manier stapt Hugo Broos nu uit de voetbalwereld. De samenwerking met KV Oostende werd beëindigd nadat Broos daar de afgelopen weken als trainer fungeerde en zijn oorspronkelijke job van sportief directeur, die hij veertien maanden geleden aanging, voor even naast zich schoof. Plots valt Hugo Broos weer in een put. Zoals dat ook al dertig jaar geleden heel even het geval was toen hij zijn actieve voetbalcarrière bij Club Brugge had beëindigd en op een aanbieding wachtte om ergens ...

Op een zeer abrupte manier stapt Hugo Broos nu uit de voetbalwereld. De samenwerking met KV Oostende werd beëindigd nadat Broos daar de afgelopen weken als trainer fungeerde en zijn oorspronkelijke job van sportief directeur, die hij veertien maanden geleden aanging, voor even naast zich schoof. Plots valt Hugo Broos weer in een put. Zoals dat ook al dertig jaar geleden heel even het geval was toen hij zijn actieve voetbalcarrière bij Club Brugge had beëindigd en op een aanbieding wachtte om ergens als trainer aan de slag te gaan. Maar aanvankelijk meldde er zich niemand. Broos liep thuis net niet de muren op, legde zelf contacten en kreeg uiteindelijk een schitterend voorstel van... Oudenaarde. Hij kon daar ook als vertegenwoordiger aan de slag in de brouwerij Roman. Maar dan kwam er een aanbieding van RWDM en zat Broos meteen in eerste klasse. Met Paul Van Himst als technisch directeur boven hem. Dat duurde niet lang want Van Himst gaf op een gegeven moment zijn ontslag omdat hij zich niet kon vereenzelvigen met de transferpolitiek van de club. Broos stond op eigen benen en deed dat naar behoren. Hij hield geen blad voor de mond. We herinneren ons een interview waarin hij, als voorbereiding op het seizoen op trainingskamp in het Nederlandse Sittard, bikkelhard uithaalde naar het bestuur dat achter zijn rug Rudi Cossey aan Club Brugge had verkocht. Of Broos niet vreesde voor sancties na die heftige aanval, vroegen we hem. Hij haalde de schouders op. 'Ze doen maar', zei hij. Het bestuur zou op het interview niet reageren. Hugo Broos kende een schitterende trainerscarrière en werd vier keer tot Trainer het van Jaar uitgeroepen. Toch leek het er bij momenten op dat hij moest vechten om erkenning. Broos was naar de spelers toe niet bepaald de grote communicator, hij vond dat trainers die te veel praten zichzelf alleen maar tegenspreken. Maar de Brabander was geen ritselaar, geen tafelspringer, wel in alle omstandigheden een eerlijke en zeer principiële vakman. Dolblij was Broos dat hij veertien maanden geleden bij KV Oostende aan de slag kon, als onderdeel van een nieuw project, als sportief directeur. Heeft hij, die op dat vlak geen netwerk had, zich op de job verkeken? Had hij moeten weten geen man te zijn voor het bureauwerk? Kennelijk brandde Broos van ongeduld om weer iets te doen in de voetbalsport. Nu is die episode afgesloten. Op een manier die niet bij zijn imago en carrière past. Hugo Broos werd vorige maand 67 jaar. Hij lijkt erop dat hij definitief met pensioen gaat.