Al jaren erger ik me aan doelpunten die gemaakt worden omdat verdedigers niet meer naar de bal kijken, maar met hun rug naar de bal draaien wanneer er getrapt wordt. Toen ik vijftig jaar geleden begon te voetballen, leerde men ons nog dat je naar de bal bleef kijken en je steeds zo moest opstellen dat je tussen de bal en je doel stond.

Deze regels kennen voetballers blijkbaar niet meer, en analisten al zeker niet. Want als zo'n bal binnen gaat, durven ze te zeggen dat de doelman de bal kon hebben. Wekelijks vallen er op die manier doelpunten die vermeden hadden kunnen worden door te blijven kijken om vervolgens een stap richting de bal te doen.

Analisten weten ook niet dat voetbal een ploegsport is. Je moet als analist zinnige dingen kunnen zeggen over doelmannen, verdedigers, middenvelders en aanvallers. En niet alleen euforisch doen als er eens een bal door de benen gespeeld wordt (wat 9 keer op de 10 niets opbrengt). Als voetballiefhebber kan ik genieten van een doelman die een bal stopt, maar zeker ook van een verdediger die een correcte sliding maakt. In Engeland hebben ze daar bewondering voor, maar hier keurt men dat af. Als een aanvaller op doel trapt en de doelman pakt hem, wat zegt een analist dan? 'De aanvaller mist.' Nee, het moet zijn: 'Goed getrapt en ook goed gepakt door de doelman.' Ook in de krant mogen de punten die men aan de spelers geeft wat eerlijker zijn. Niet zoals het nu gaat: een voetballer die veel met journalisten praat, krijgt meer punten dan hij verdient en een goede speler die weinig met hen praat zal altijd te weinig punten krijgen. Met andere woorden: feitelijk doen de journalisten aan chantage tegenover de voetballers.

Een pluspunt is wel dat de media nu toch al aandacht heeft voor vrouwenvoetbal. Maar het is dan ook weer niet normaal dat men niets over de Afrika Cup ziet, en als je de krant leest, vind je dan weer niets over het WK vrouwenvoetbal. Voetballiefhebbers willen over alles op de hoogte blijven.

Al jaren erger ik me aan doelpunten die gemaakt worden omdat verdedigers niet meer naar de bal kijken, maar met hun rug naar de bal draaien wanneer er getrapt wordt. Toen ik vijftig jaar geleden begon te voetballen, leerde men ons nog dat je naar de bal bleef kijken en je steeds zo moest opstellen dat je tussen de bal en je doel stond. Deze regels kennen voetballers blijkbaar niet meer, en analisten al zeker niet. Want als zo'n bal binnen gaat, durven ze te zeggen dat de doelman de bal kon hebben. Wekelijks vallen er op die manier doelpunten die vermeden hadden kunnen worden door te blijven kijken om vervolgens een stap richting de bal te doen. Analisten weten ook niet dat voetbal een ploegsport is. Je moet als analist zinnige dingen kunnen zeggen over doelmannen, verdedigers, middenvelders en aanvallers. En niet alleen euforisch doen als er eens een bal door de benen gespeeld wordt (wat 9 keer op de 10 niets opbrengt). Als voetballiefhebber kan ik genieten van een doelman die een bal stopt, maar zeker ook van een verdediger die een correcte sliding maakt. In Engeland hebben ze daar bewondering voor, maar hier keurt men dat af. Als een aanvaller op doel trapt en de doelman pakt hem, wat zegt een analist dan? 'De aanvaller mist.' Nee, het moet zijn: 'Goed getrapt en ook goed gepakt door de doelman.' Ook in de krant mogen de punten die men aan de spelers geeft wat eerlijker zijn. Niet zoals het nu gaat: een voetballer die veel met journalisten praat, krijgt meer punten dan hij verdient en een goede speler die weinig met hen praat zal altijd te weinig punten krijgen. Met andere woorden: feitelijk doen de journalisten aan chantage tegenover de voetballers. Een pluspunt is wel dat de media nu toch al aandacht heeft voor vrouwenvoetbal. Maar het is dan ook weer niet normaal dat men niets over de Afrika Cup ziet, en als je de krant leest, vind je dan weer niets over het WK vrouwenvoetbal. Voetballiefhebbers willen over alles op de hoogte blijven.