La Louvière bewandelt nieuwe wegen. Vorig seizoen manifesteerde het team zich als een van de revelaties van de heenronde, maar na de winterstop viel de ploeg stil. Toch eindigden de Wolven nog op de zevende plaats in het slotklassement. Die verdienstelijke rangschikking raakte na nieuwjaar helemaal overschaduwd door de berichten over de extrasportieve problemen van de club. Trainer Albert Cartier is intussen uitgeweken naar FC Brussels, Silvio Proto zette de logische stap naar een hoger niveau en ging naar Anderlecht, voorzitter Filippo Gaone herschikte zijn plannen en haalde spelers binnen die zich wilden plooien naar zijn almaar strakkere loonvoorwaarden en, tot slot, werd in de plaats van Stéphane PauwelsChris Benoît als manager aangetro...

La Louvière bewandelt nieuwe wegen. Vorig seizoen manifesteerde het team zich als een van de revelaties van de heenronde, maar na de winterstop viel de ploeg stil. Toch eindigden de Wolven nog op de zevende plaats in het slotklassement. Die verdienstelijke rangschikking raakte na nieuwjaar helemaal overschaduwd door de berichten over de extrasportieve problemen van de club. Trainer Albert Cartier is intussen uitgeweken naar FC Brussels, Silvio Proto zette de logische stap naar een hoger niveau en ging naar Anderlecht, voorzitter Filippo Gaone herschikte zijn plannen en haalde spelers binnen die zich wilden plooien naar zijn almaar strakkere loonvoorwaarden en, tot slot, werd in de plaats van Stéphane PauwelsChris Benoît als manager aangetrokken. Maar de veruit interessantste transfer is die van trainer Emilio Ferrera. Hij krijgt de niet eenvoudige opdracht in het voetspoor van twee succesrijke voorgangers - Ariel Jacobs en Cartier - te treden. Het vertrek van Silvio Proto laat op Tivoli een gapende leegte achter. Tijdens zijn 114 wedstrijden in de eerste klasse - hij debuteerde op tweeëntwintigjarige leeftijd - verwierf hij présence en métier en schopte hij het tot titularis bij de Rode Duivels. Geen enkele speler van La Louvière straalde ooit zoveel prestige uit. Proto's spirituele vader, Michel Piersoul, wacht nu de zware taak Michel Cordier klaar te stomen voor de opvolging. Kapitein Olivier Guilmot is de enige verdediger die overblijft van de ploeg van vorig seizoen. Fritz Emeran moet de rechterflank voor zijn rekening nemen, hoewel George Blay daarvoor een interessant alternatief blijft, maar de Ghanees kan ook als rechtermiddenvelder uit de voeten. Naast Guilmot moet Alexandre Teklak voor stabiliteit in het centrum van de verdediging kunnen zorgen. Voor het verdedigende werk op de linkerflank trok La Louvière de Pool Jaroslaw Mazurkiewicz aan. Van vorming is hij middenvelder maar Ferrera schoof hem een positie achteruit en daar voelde Mazurkiewicz zich meteen thuis. Yannick Vervalle, overgekomen van Bergen, kan desgevallend ook de linkerflank afdweilen. In dit compartiment valt het technisch vermogen van La Louvière op. Fadel Brahami, vorig seizoen soms brutaal schoffelend, kan uitgroeien tot een leider. Hij kan als rechtermiddenvelder zijn streng trekken, maar is net zo goed centraal, dicht bij de spitsen, inzetbaar. Rogerio De Oliveira keerde terug van het Israëlische Hapoël Beer Sheva en zal daardoor de ploeg extra ervaring kunnen bijbrengen. Egutu Oliseh wordt verondersteld fysieke présence op het middenveld te brengen : wordt hij de draaischijf van het nieuwe La Louvière ? Julien Pinelli, speler uit de streek, is amper achttien, maar speelde vorig seizoen negentien wedstrijden. Verwacht wordt dat hij op de linkerflank zijn ontwikkeling verder zal zetten. Na de grote zomerschoonmaak blijft er voorin niemand meer over van vorig seizoen. Een goede wind zette Sergio Sanchez, een Argentijnse aanvaller die op de gewezen Charleroi-speler Sergio Rojas lijkt, af in La Louvière. Zijn speldoorzicht springt in het oog en er is reden om te hopen op een vlotte samenwerking met de supergemotiveerde Nordin Jbari. Doen zij Wagneau Eloi en Manasseh Ishiaku (tijdens de winterstop vertrokken naar Club Brugge) vergeten ? Ferrera houdt nog Rony Baynon achter de hand. Baynon, fijn gebouwd, heeft vorig seizoen wel hard aan dat manco gewerkt onder de hoede van Léon Semmeling en Régis Genaux, die intussen richting Luik is vertrokken. Eens te meer moet La Louvière een pagina omdraaien. Dat zijn de Wolven ondertussen wel al gewoon geraakt en in het verleden trokken ze zich wat dat betreft meer dan behoorlijk uit de slag. Meer zelfs, La Louvière tekende geregeld voor bijzonder aangename verrassingen, bijvoorbeeld door de beker van België te winnen. Maar de omwille van de clubkas noodzakelijke verkoop van de vedetten kan op termijn niet zonder gevolgen blijven. Ferrera is zich bewust van deze realiteit en drong sterk aan op de komst van Nor-din Jbari. Hem heeft de coach uiteindelijk gekregen. Tussen Gaone en Ferrera oogt de verstandhouding rimpelloos : een belangrijk gegeven in het huishouden van La Louvière. Toch zou het een hele verdienste zijn, mocht La Louvière ook straks in de linkerkolom eindigen. door Pierre Bilic