Op Anderlecht maken ze er een gewoonte van om in de herfst, wanneer de bomen afscheid nemen van hun bladeren, de maskers definitief te laten vallen en hoofden te laten rollen. Ongeveer een jaar geleden begon Luc Devroe aan zijn laatste hoofdstuk bij Anderlecht. Op een parkeerterrein naast het stadion van Zulte Waregem speelde Marc Coucke toen soloslim door de supporters naar de mond te praten wat betreft de mislukte zomermercato en Devroe vol in de wind te zetten. Twaalf maanden later is het de beurt aan Frank Arnesen om het schip te verlaten. Het fameuze transfercomité, door Michael Verschueren geïnstalleerd bij aankomst van de Deen, verliest zo een van zijn boegbeelden. Het vrijgekomen zitje, dat nog niet koud was, werd meteen gereserveerd voor Frank Vercauteren. Die is het nieuwe hoofd van een project dat zijn rode draad kwijt is.
...

Op Anderlecht maken ze er een gewoonte van om in de herfst, wanneer de bomen afscheid nemen van hun bladeren, de maskers definitief te laten vallen en hoofden te laten rollen. Ongeveer een jaar geleden begon Luc Devroe aan zijn laatste hoofdstuk bij Anderlecht. Op een parkeerterrein naast het stadion van Zulte Waregem speelde Marc Coucke toen soloslim door de supporters naar de mond te praten wat betreft de mislukte zomermercato en Devroe vol in de wind te zetten. Twaalf maanden later is het de beurt aan Frank Arnesen om het schip te verlaten. Het fameuze transfercomité, door Michael Verschueren geïnstalleerd bij aankomst van de Deen, verliest zo een van zijn boegbeelden. Het vrijgekomen zitje, dat nog niet koud was, werd meteen gereserveerd voor Frank Vercauteren. Die is het nieuwe hoofd van een project dat zijn rode draad kwijt is.Tien maanden was Arnesen werkzaam bij Anderlecht en in die periode liet hij zich amper in positieve zin opmerken. Het grote publiek verwijt hem de transfer van Peter Zulj, die hem aangeraden werd door de scoutingcel. Aangezien de Deen nog maar net op post was, gaf hij het volste vertrouwen aan zijn scouts. In februari legde Arnesen de eerste contacten met de familie van Michel Vlap en uiteindelijk was dat het enige dossier dat hij van a tot z in eigen beheer had. Al kon Vlap zijn transfersom van 8 miljoen euro nog niet helemaal wettigen. Het netwerk van Arnesen bleek geen toegevoegde waarde te zijn voor Anderlecht, maar in besloten kring durfde hij wel eens te bluffen over zijn royale maandelijkse vergoeding. Nochtans was hij van bij het begin het B-plan van Verschueren. Die laatste wilde voornamelijk een gerenommeerde figuur binnenhalen met internationale allures om van hem de Leonardo van Anderlecht te maken. Het is wellicht geen toeval dat Verschueren afgelopen winter Nasser Al-Khelaïfi ontmoette en toenadering zocht met PSG om jonge beloften van de Frans-Qatarese entiteit op huurbasis naar Anderlecht te halen. De Braziliaanse connecties van de Parijse topclub zetten Verschueren op het spoor van Gilberto Silva, ex-middenvelder van Anderlecht, aan wie hij de functie van sportief directeur wilde toevertrouwen. Uiteindelijk koos Verschueren voor Arnesen, een ouder profiel dat wellicht meer in de smaak zou vallen bij het Anderlechtpubliek. Verschueren had een aantal weken ervoor de fans ook al gepaaid met de terugkeer van Pär Zetterberg. Al is het na bijna een jaar dienstverband nog altijd gissen naar de jobinhoud van de Zweed die enkele honderdduizenden euro's per jaar verdient. 'Coucke weet dat ik populair ben bij de supporters en hij heeft nu al, voor mijn eerste werkdag, veel zieltjes gewonnen. Als mijn aanwezigheid de gemoederen kan bedaren, dan zou Coucke dom zijn om het niet te doen', vertelde Zetterberg in december van vorig jaar. Het mag vreemd klinken, maar de eerste ontslagen die in het sportieve departement vielen waren geen irrationele beslissingen. Omdat het experiment met zijn trouwe volgelingen van KV Oostende op niets uitdraaide, was het voor Coucke een logische stap om de zoektocht in te zetten naar de ziel van de club. Hij volgde in feite dezelfde logica als Bruno Venanzi en Bart Verhaeghe indertijd: zich laten omringen door lokale iconen om de toekomst van de club veilig te stellen. Nog voor er sprake was van Arnesen en Zetterberg gaf hij de sleutels van de club aan Verschueren, de zoon van de legendarische rechterhand van Constant Vanden Stock. Zijn naam uitspreken is voldoende om de grandeur van weleer op te roepen. Verschueren junior zetelde al tien jaar in de raad van bestuur dankzij zijn aandeel van tien procent in de club, maar tot vorig jaar was hij genoodzaakt om vooral in de schaduw te werken. Het liet hem toe om zijn populariteit op te schroeven bij de supporters door hen af en toe uit te nodigen op Neerpede. Sinds de vonk is overgeslagen in de loges van het Etihad Stadium in 2013 vormen Verschueren en Coucke een haast onverwoestbaar tandem. Na zijn benoeming tot technisch directeur is Verschueren zelfs de bevoorrechte gesprekspartner van de Oost-Vlaamse zakenman die zich minder en minder laat zien op Neerpede. Coucke gaf de club bij wijze van spreken uit handen en niemand kijkt er van op dat Verschueren het ambitieuze project RSCA International, volledig geïnspireerd op Ajax, mocht uitrollen. Verschueren beschouwt de Amsterdamse club als het te volgen model en hij herinnert zijn toehoorders er vaak genoeg aan dat hij heel goed kan opschieten met Edwin van der Sar. De zoon van Mister Michel geeft soms op een overmatige manier de indruk dat hij een nog grotere afdruk van zijn passage wil achterlaten bij Anderlecht dan zijn vader. Toen er een opvolger voor Hein Vanhaezebrouck aangeworven moest worden, werden de waanideeën van Verschueren helemaal blootgelegd. De trainer moest oranje bloed hebben. Ongeacht het profiel. De tegenstelling tussen Phillip Cocu, adept van de PSV-school, en Frank de Boer kan niet groter zijn. Maar Verschueren had maar één doel: een grote naam naar Neerpede lokken. De Nederlanders weigerden en nadat de stekker uit de onderhandelingen met Kasper Hjulmand werd getrokken, kwam Fred Rutten in beeld als back-upplan. Nordsjaelland vroeg anderhalf miljoen euro voor Hjulmand en dat gekke bedrag kon Anderlecht zich niet permitteren gezien de rode cijfers op de balansen. De lijken blijven zich opstapelen en volgens Coucke en co zou het oude bestuur de precaire financiële situatie schromelijk onderschat hebben. Daarnaast wordt ook met een beschuldigende vinger gewezen naar Coucke zelf. Was hij uiteindelijk niet de man die 8 miljoen op tafel legde voor een verdediger? En gaf hij Adrien Trebel geen dik contract om de opstapclausule van 6 miljoen euro te lozen uit zijn oude contact? Jo Van Biesbroeck werd jaren geleden door zijn vriend Alexandre Vandamme bij Anderlecht gepiloteerd om de financiën onder controle te houden, maar hij zal er voor het tweede seizoen op rij niet in slagen om winst te boeken. In het seizoen 2017/18 bedroeg het verlies 6,4 miljoen euro en na afsluiten van het boekjaar voor het seizoen 2018/19 zal Anderlecht helemaal in het rood duiken. De situatie is zo alarmerend dat Verschueren niet zo lang geleden een slide, waarop de cijfers tot in de details doorgelicht werden, uit de presentatie van Van Biesbroeck verwijderde. Vorig jaar in mei 2018 gaf Coucke al aan welke richting de club zou uitgaan toen hij elf youngsters, onder wie Jérémy Doku en Yari Verschaeren, tegelijk een contract gaf. In de lente van dit jaar kreeg het verhaal van paars-wit een onverwachte wending toen de top van het management - Arnesen, Coucke en Verschueren - in het Etihad Stadium de achtste finale van de Champions League bijwoonden tussen Manchester City en Schalke 04 en achteraf een meet & greet hadden met Kompany. Oorspronkelijk was het trio naar Manchester afgezakt om Europese topclubs te ontmoeten waarmee ze samenwerkingsakkoorden wilden afsluiten, maar Coucke was zo onder de indruk van Kompany dat hij in de aanvoerder van The Citizens de verpersoonlijking van zijn project zag. Kompany naar de oude stal halen, was voor Coucke ook de garantie dat hij voor eeuwig in de harten van de fans zou zitten.Het enthousiasme rond de kroning van Vince The Prince werkt aanstekelijk. Intern is iedereen mee met het tweeledige project: talenten van Neerpede massaal laten doorstromen en voetbal spelen geïnspireerd op de basisbeginselen van de leer van Pep Guardiola. In het kleine wereldje van de jeugdtrainers rezen er wel vragen over sommige spelers die integraal deel uitmaken van het Kompanyproject. Killian Sardella stak er bij de jeugdcategorieën nooit bovenuit en er werd hem niet meteen een carrière voorspeld aan de top van het Belgische voetbal. En over Sieben Dewaele en Francis Amuzu, twee spelers die dit seizoen vaak titularis waren, zijn de meningen ook niet unaniem wat betreft hun werkelijke potentieel. Terwijl Kompany de jongeren naar een hoger niveau wil pushen, zwaait hij ook de plak binnen het transfercomité. Verschueren, Zetterberg, Arnesen en Jean Kindermans kijken toe hoe Kompany jongens als Philippe Sandler, Nacer Chadli en Samir Nasri laat aanrukken voor zijn project. Vooral de komst van Nasri is een mirakel. Een paar uur voor hij toezegde, had de Fransman voor zichzelf een prepensioen besteld in een van de Golfstaten. Verschueren van zijn kant raakte in de zomer bij het overlopen van de spelerskern bijna de tel kwijt en betreurde het bijna dat hij snel in onmin raakte met Mogi Bayat, die zijn gelijke niet kent als het aankomt op het ontvetten van een spelerskern. Het aura van Verschueren kreeg nog een ferme knauw toen hij in de laatste uren van de zomermercato gedribbeld werd door Club Brugge bij de transfer van Mbaye Diagne. Anderlecht is met volle overtuiging de wereld van Kompany binnengestapt. En daar hoort de hofhouding van de Brusselaar ook bij. Hier en daar valt te horen dat het gewicht van zijn entourage binnen de structuren van de club te groot is, maar Kompany is nu eenmaal een loyale vriend. Dat bewees hij door de deuren van Neerpede te openen voor zijn maats Anthony Vanden Borre, Rodyse Munienge en noem maar op. Sinds een aantal maanden treedt ook Klaas Gaublomme, CEO en medeaandeelhouder van Bonka Circus, nadrukkelijk op de voorgrond. Gaublomme is verantwoordelijk voor de communicatie en branding van alle expedities van Kompany en zijn naam wordt nu genoemd om het departement RSCA International weer op het juiste spoor te zetten. Tussen Gaublommes voorganger Aaron Kanwar en Coucke was er geen match - in een tijdsbestek van tien maanden vond er tussen de twee mannen slechts één officiële meeting plaats. Zelfs de organisatie van een tournee door de VS tijdens de voorbereiding, die uiteindelijk in het water viel door getalm van Verschueren, kon de brokken niet meer lijmen. Gaublomme liet al verstaan dat hij met Kompany voor minstens drie jaar vastgebeiteld zit aan Anderlecht en dat hij het merk Anderlecht aan de andere kant van de Atlantische Oceaan kan verkopen. Hij speelde onder meer met het idee om de banden aan te halen met Roc Nation, het label van rapper Jay-Z waar Romelu Lukaku en Kevin De Bruyne aan verbonden zijn. Intussen heeft Coucke de spotlights ingeruild voor een rol op de achtergrond en werd Verschueren naar het mediafront gestuurd. De grondvesten van hun gezamenlijke onderneming blijven dezelfde: jongeren lanceren, de internationale toer opgaan en de modernisering doorvoeren van een club die op een ouderwetse manier bestuurd werd. Het is enkel wachten op de resultaten. Maar ondanks de sportieve malaise is het discours van Verschueren nauwelijks veranderd. Zijn favoriete oneliner? Every crisis is an opportunity. Een devies dat bij Devroe, Vanhaezebrouck, Rutten of Arnesen hol zal klinken.