Ten behoeve van lange rij wachtenden aan de kassa start Knokke-Anderlecht een kwartiertje later. Niet dat het Stadion Olivier helemaal vol zit : een paar dagen eerder lokte Club Brugge méér toeschouwers. Vreemd is dat : traditioneel is Anderlecht voor zijn openingswedstrijd in Knokke dé grote publiekstrekker. Frank Vercauteren stuurt voor elke helft een nieuw elftal de wei op. Aan de aftrap en op de allereerste ploegfoto prijkten de drie nieuwkomers Serhat Akin, Laurent Delor...

Ten behoeve van lange rij wachtenden aan de kassa start Knokke-Anderlecht een kwartiertje later. Niet dat het Stadion Olivier helemaal vol zit : een paar dagen eerder lokte Club Brugge méér toeschouwers. Vreemd is dat : traditioneel is Anderlecht voor zijn openingswedstrijd in Knokke dé grote publiekstrekker. Frank Vercauteren stuurt voor elke helft een nieuw elftal de wei op. Aan de aftrap en op de allereerste ploegfoto prijkten de drie nieuwkomers Serhat Akin, Laurent Delorge en Marius Mitu, die tot eenieders verbazing het nummer 14 draagt. Jammer voor de fans die al met replicashirts met zijn nummer 99 zijn opgedaagd. Onder het toeziend oog van Knokkes burgemeester graaf Leopold Lippens toont de thuisploeg die vorig jaar net degradatie uit eerste provinciale vermeed zich niet meer dan een gewillige sparringpartner, wachtend op mokerslagen, nauwelijks in staat om zelf een aanval op te zetten. Niet dat Anderlecht daar in de eerste helft veel mee doet. Delorge, gestart als rechtsback, haalt vaak de achterlijn maar zijn voorzetten worden niet benut. Op de linkerkant raakt Fabrice Ehret na een verloren jaar maar moeizaam op dreef. Nieuwkomer Akin toont meteen wel dat hij een afwerker is met twee goals, waaronder een prachtige verre trap in de kruising na de enige knappe combinatie uit die eerste helft. Enthousiast applaus stijgt op wanneer het tweede elftal zich op het eind van de eerste helft van de bank losmaakt voor de warming-up. Het bevat ongeveer de basisploeg van vorig jaar. Met Walter Baseggio op links maakt Anderlecht na de rust meer vaart en lukt het betere combinaties. De mooiste rondt Vincent Kompany af : 0-8, staat het dan al. Drie minuten voor tijd zet Pär Zetterberg nog een penalty om. Na affluiten komen de Anderlecht spelers aan hun core business van vanavond toe : het uitdelen van handtekeningen en het poseren voor foto's. Baseggio en Mbo Mpenza komen nog goed weg, maar Christian Wilhelmsson en Kompany raken elk omstuwd door een horde enthousiaste fans en komen niet meer van het veld. Pas na tien minuten ontsnapt Wilhelmsson. Nog tien minuten later haalt Kompany, beschermd door drie stewards, moeizaam de kleedkamer. Dan heeft Delorge het beter bekeken. Vanaf het laatste fluitsignaal deelt hij rustig van achter de afsluiting handtekeningen uit en poseert voor foto's. Later worden nog een paar spelers uit de kleedkamer naar de wachtende fans geroepen, maar de meeste supporters hebben al postgevat bij de spelersbus. Een glunderende vader Kompany, onafgebroken respectvol aangeklampt door fans, kan al raden op wie ze wachten.