Anderlecht speelde recent weer twee schandalig slechte wedstrijden. Europees tegen Qarabag volstonden een portie geluk en enkele klasseflitsen van onder anderen Youri Tielemans om de partij te winnen en Europees te overwinteren. Enkele dagen later in een thuismatch tegen godbetert Oostende was het eindresultaat (1-1) veel meer conform het geleverde spel.
...

Anderlecht speelde recent weer twee schandalig slechte wedstrijden. Europees tegen Qarabag volstonden een portie geluk en enkele klasseflitsen van onder anderen Youri Tielemans om de partij te winnen en Europees te overwinteren. Enkele dagen later in een thuismatch tegen godbetert Oostende was het eindresultaat (1-1) veel meer conform het geleverde spel. Het thuispubliek, het laatste decennium veel milder dan vroeger, kon zijn frustratie niet langer verbergen en floot Besnik Hasi staalhard uit bij de wissels van Dennis Praet en MatíasSuárez. Na de match verklaarde Hasi dat die wissels nodig waren. Het feit dat de coach van Anderlecht het probleem miskent, is symptomatisch aan het worden voor het paars-witte huis. In Brussel lijken ze wat betreft hun eigen sportieve prestaties te leven in een andere wereld. Dat supporters een mening hebben - niet zozeer geleid door emoties maar door wat ze nu al twee jaar te zien krijgen - wordt niet serieus genomen of dringt misschien gewoon niet door tot in de club zelf. De fans floten echter niet alleen vanwege die erg defensieve wissels, maar vooral omdat het spel van RSCA nu al maanden niet om over naar huis te schrijven is. Dat werd in het verleden bij andere trainers al eens wat langer geduld, Anderlecht was de meest constant presterende Belgische club, die zich jaarlijks wist te plaatsen voor Europees voetbal. Dat het de laatste jaren nooit de tweede ronde bereikte in de Champions League, kon je het bestuur, laat staan de trainer, toch niet verwijten? Als 'kleine Belgische club' met een 'klein budget' kun je toch niets beginnen tegen Europese teams met meer financiële mogelijkheden! De prestaties van AA Gent in de Champions League en de manier van spelen van die club tonen echter dat je, ongeacht je spelerspotentieel, altijd een bepaald voetbal kunt brengen en dat je met de juiste tactische aanpassingen, aanwijzingen en richtlijnen niet alleen nationaal maar ook internationaal successen kunt behalen. Het wordt al langer gezegd, maar het is duidelijk dat wat Hein Vanhaezebrouck presteert met Gent een huzarenstukje is. Dat een club als Anderlecht, met een groter spelerspotentieel, er maar niet in slaagt om aantrekkelijk voetbal te brengen en zowel in eigen land als daarbuiten matige resultaten boekt - nog nooit haalde een trainer zo weinig punten tegen de traditioneel sterke teams als Hasi - en wordt ingehaald door een club die tien jaar geleden op de rand van de voetbalafgrond stond, is ronduit schandalig. Fans reageren vooral dáárop. Weer een jaar dat spelers niet of amper beter worden gemaakt door hun coach. Weer een jaar met slecht voetbal, weer een jaar waarin vooral wordt gewezen op mentaliteit in plaats van de pijnpunten aan te pakken: het gebrek aan tactiek en spelintelligentie bij de technische staf en het te vaak negeren van zelf opgeleide jongeren als Andy Kawaya ten voordele van matige spelers als Ibrahima Conte. Anderlecht had vroeger de kwalijke gewoonte niet al te veel geld uit te geven aan een verdediger - iets waar ze de laatste jaren gelukkig van zijn afgestapt. Een andere jammere traditie is dat een trainer niet al te veel geld mag kosten. Ook dat mag dringend veranderen. Ook al kost Vanhaezebrouck drie miljoen euro, hij gaat de club meer opbrengen dan hij kost. Een trainer die spelers beter maakt, de club betere resultaten laat boeken én aantrekkelijk voetbal brengt, kan nooit te veel geld kosten. Ondertussen ploetert Anderlecht maar verder, wijst Hasi op de mentaliteit en wordt de mening van de supporter niet naar waarde geschat. Arm Anderlecht. Dries Stuyven, Leuven