Een rechtszaak is van de baan, want STVV ontvangt dan toch nog een transfersom voor Alexis De Sart (22), die in juli naar Antwerp trok. 'We krijgen ongeveer de helft van wat we hadden kunnen krijgen als dit een gewone transfer was geweest', zegt voorzitter David Meekers.

Stiekem overleg?

Al vorige winter toonde Antwerp interesse in De Sart. Maar toen vonden STVV en Antwerp elkaar niet. Toch hoefde De Sart niet te wanhopen, want eind juni 2019 zou zijn contract bij STVV in principe aflopen. In principe, want De Sart had in 2017 wel een optie op één extra contractjaar laten opnemen in zijn overeenkomst. Daarmee had hij STVV de kans gegeven om dit jaar te beslissen dat hij langer op Stayen zou moeten blijven.

Zoals gebruikelijk had de speler niet het laatste woord over het al dan niet lichten van die optie. Zo'n beslissing komt de club toe. Eind maart benutte STVV de mogelijkheid. De Limburgers stuurden een brief naar De Sart om hem in te lichten.

Even later ontstond tumult. Een optielichting moet gepaard gaan met een salarisverhoging en het kamp rond De Sart beweerde dat die niet correct was doorgevoerd. Ook ontstond een discussie over de taal waarin STVV de bijhorende brief naar De Sart had opgesteld. Volgens het kamp rond De Sart moest die in het Nederlands geschreven zijn, omdat de maatschappelijke zetel van STVV in Vlaanderen ligt.

STVV had een Franstalige brief gestuurd - om de speler ter wille te zijn nota bene, Frans is zijn moedertaal. Maar De Sart en co grepen die taalkwestie aan om te stellen dat de optielichting niet geldig was. Wat hen betrof, zou zijn contract sowieso eind juni stoppen en was Alexis vrij vanaf 1 juli.

Antwerp haalde De Sart kort na die 1e juli. Een speler voor wie diezelfde club even voordien nog veel moest betalen, trok plots naar de Bosuil zónder dat er een transfersom op tafel kwam. Velen vermoedden dat het geforceerde vertrek van De Sart uit Sint-Truiden vooraf stiekem overlegd was met Antwerp. Maar Sven Jaecques, secretaris-generaal op de Bosuil, ontkent: 'Als iemand ons op dat punt officieel zou aanvallen, zou het niet zo moeilijk om ons daar op te verdedigen. We staan recht in onze schoenen.'

'Verstandig aanpakken'

Het is niet de eerste keer dat een profvoetballer in België zijn lopende contract van tafel veegt, al dan niet met bij de haren getrokken argumenten, al dan niet met ruggensteun van een nieuwe club. Dat kan in België op een wettige manier. Maar telkens als zoiets gebeurt, wankelt het transfersysteem. Want de club die de speler kwijtspeelt, kan wel nog een schadevergoeding krijgen, eventueel via een rechtszaak, maar vaak ligt zo'n vergoeding veel lager dan bij een reguliere transfer.

Ook wanneer de clubs na de feiten nog een transferbedrag overeenkomen, zoals Antwerp en STVV, is de som een stuk minder groot dan bij een normale transfer. Maar aankopende clubs die zo geld uitsparen, kunnen ook een koekje van eigen deeg krijgen bij een volgende uitgaande transfer. Zulke praktijken worden dan ook beter niet algemeen gangbaar, zegt STVV-voorzitter Meekers: 'Want de meeste Belgische profclubs zijn structureel deficitair en moeten leven van de transfergelden. De wet is de wet, maar we moeten het onderling verstandig aanpakken.'

In dat licht hebben de profclubs in een gentlemen's agreement afgesproken dat ze geen spelers vastleggen die hun contract bij hun vorige club zonder zwaarwichtige reden verbroken hebben. Dat gaat over spelers die gebruikmaken van de veelbesproken 'wet van '78'. Máár: meer dan eens worden situaties gecreëerd waarbij een speler zijn contract opblaast en daar wél een zwaarwichtige reden voor heeft of die líjkt te hebben.

Dat laatste is een belangrijke handigheid, want dan kan de volgende club zeggen dat zij het niet kan helpen dat de vorige club een fout maakte. Dan kan die volgende club er officieel niks aan doen dat de speler vrij is. Dat is ook de houding die Antwerp aanneemt. 'Wij belden naar de bond', zegt Jaecques. 'Die zei dat De Sart vrij was en er enkel nog een dispuut kon zijn tussen de speler en STVV over zijn vrijheid, maar dat Antwerp geen risico liep. Als wij hem niet namen, deed een andere club het.'

'Hypercorrect werken'

Ook doelman Michael Verrips verliet afgelopen zomer zijn club, KV Mechelen, ondanks een lopend contract. Hij greep de veroordeling van Malinwa voor matchfixing aan als 'dringende reden'. En eind augustus volgde nóg zo'n zaak, de dérde dus al in dezelfde transferperiode. Toen draaide het rond Faïz Selemani. Hem werd door veiligheidsagenten de toegang ontzegd tot de training van de A-kern van Union. Ook een 'dringende reden', aldus het kamp rond Selemani. Enkele dagen later tekende hij bij KV Kortrijk.

Ook Kortrijk zei een vrije speler te hebben aangetrokken. Maar dat was niet naar de zin van Union, waarvan CEO Philippe Bormans in de raad van bestuur zetelt van de Pro League, de vereniging van profclubs. Bormans zegt dat Selemani werd opgestookt door Kortrijk. De CEO van Union vroeg zich bij de Pro League af hoe hij dit allemaal moest uitleggen aan Tony Bloom. Dat is de eigenaar van Union, die ook Brighton & Hove Albion bezit. Bij die Engelse club telde Bloom een monsterbedrag neer voor ex-Genkspeler Leandro Trossard.

Waarom zou Bloom nog zoiets doen als zijn waardevolle spelers bij Union wegglippen zonder dat er een transfersom tegenover staat? Waarom zou Bloom dan voortaan geen spelers op een lepe manier strikken? Een relevante vraag voor de Belgische topclubs, die ervoor huiveren om goudhaantjes zo kwijt te spelen. De Pro League riep enerzijds KV Kortrijk en Union en anderzijds Antwerp en STVV op om alsnog rond de tafel te kruipen.

Dat Antwerp instemde om toch nog een som te betalen, wekt nu de indruk dat die club schuld bekent. Maar dat is een foute conclusie, zegt Jaecques. 'Wij doen dit in het algemeen belang. Het laatste jaar kreeg het Belgische voetbal heel wat te verduren. We moeten de rangen sluiten en met een positief verhaal naar buiten komen. Het stuit ons tegen de borst dat wij nu in een slecht daglicht gesteld worden, terwijl we hypercorrect werken. Nóg correcter dan we moeten.'

Van Holsbeeck duikt op

Sport/Voetbalmagazine heeft uit meerdere bronnen vernomen dat er besprekingen rond de situatie van Alexis De Sart in Sint-Truiden gevoerd zijn door Herman Van Holsbeeck. De ex-Anderlechtmanager heeft een goede band met Luciano D'Onofrio, de sportieve baas op de Bosuil. Van Holsbeeck was zelfs even in beeld om CEO van Antwerp te worden, maar hij dook de makelaarswereld in.

Dat Van Holsbeeck een rol speelde in het dossier rond De Sart, wil geen van de betrokken partijen toegeven. Bij Antwerp zegt secretaris-generaal Sven Jaecques dat híj de transfer afrondde, 'met Alexis en zijn papa ( Jean-François, nvdr).' Ook Jean-François De Sart ontkent de betrokkenheid van Van Holsbeek.

Zelf kan de ex-Anderlechtmanager niet reageren. Hij mag geen contact meer hebben met de voetbalwereld sinds hij vorige maand in een ander dossier door het gerecht in verdenking werd gesteld van onder meer 'vereniging van misdadigers'.

Een rechtszaak is van de baan, want STVV ontvangt dan toch nog een transfersom voor Alexis De Sart (22), die in juli naar Antwerp trok. 'We krijgen ongeveer de helft van wat we hadden kunnen krijgen als dit een gewone transfer was geweest', zegt voorzitter David Meekers. Al vorige winter toonde Antwerp interesse in De Sart. Maar toen vonden STVV en Antwerp elkaar niet. Toch hoefde De Sart niet te wanhopen, want eind juni 2019 zou zijn contract bij STVV in principe aflopen. In principe, want De Sart had in 2017 wel een optie op één extra contractjaar laten opnemen in zijn overeenkomst. Daarmee had hij STVV de kans gegeven om dit jaar te beslissen dat hij langer op Stayen zou moeten blijven. Zoals gebruikelijk had de speler niet het laatste woord over het al dan niet lichten van die optie. Zo'n beslissing komt de club toe. Eind maart benutte STVV de mogelijkheid. De Limburgers stuurden een brief naar De Sart om hem in te lichten. Even later ontstond tumult. Een optielichting moet gepaard gaan met een salarisverhoging en het kamp rond De Sart beweerde dat die niet correct was doorgevoerd. Ook ontstond een discussie over de taal waarin STVV de bijhorende brief naar De Sart had opgesteld. Volgens het kamp rond De Sart moest die in het Nederlands geschreven zijn, omdat de maatschappelijke zetel van STVV in Vlaanderen ligt. STVV had een Franstalige brief gestuurd - om de speler ter wille te zijn nota bene, Frans is zijn moedertaal. Maar De Sart en co grepen die taalkwestie aan om te stellen dat de optielichting niet geldig was. Wat hen betrof, zou zijn contract sowieso eind juni stoppen en was Alexis vrij vanaf 1 juli. Antwerp haalde De Sart kort na die 1e juli. Een speler voor wie diezelfde club even voordien nog veel moest betalen, trok plots naar de Bosuil zónder dat er een transfersom op tafel kwam. Velen vermoedden dat het geforceerde vertrek van De Sart uit Sint-Truiden vooraf stiekem overlegd was met Antwerp. Maar Sven Jaecques, secretaris-generaal op de Bosuil, ontkent: 'Als iemand ons op dat punt officieel zou aanvallen, zou het niet zo moeilijk om ons daar op te verdedigen. We staan recht in onze schoenen.' Het is niet de eerste keer dat een profvoetballer in België zijn lopende contract van tafel veegt, al dan niet met bij de haren getrokken argumenten, al dan niet met ruggensteun van een nieuwe club. Dat kan in België op een wettige manier. Maar telkens als zoiets gebeurt, wankelt het transfersysteem. Want de club die de speler kwijtspeelt, kan wel nog een schadevergoeding krijgen, eventueel via een rechtszaak, maar vaak ligt zo'n vergoeding veel lager dan bij een reguliere transfer. Ook wanneer de clubs na de feiten nog een transferbedrag overeenkomen, zoals Antwerp en STVV, is de som een stuk minder groot dan bij een normale transfer. Maar aankopende clubs die zo geld uitsparen, kunnen ook een koekje van eigen deeg krijgen bij een volgende uitgaande transfer. Zulke praktijken worden dan ook beter niet algemeen gangbaar, zegt STVV-voorzitter Meekers: 'Want de meeste Belgische profclubs zijn structureel deficitair en moeten leven van de transfergelden. De wet is de wet, maar we moeten het onderling verstandig aanpakken.' In dat licht hebben de profclubs in een gentlemen's agreement afgesproken dat ze geen spelers vastleggen die hun contract bij hun vorige club zonder zwaarwichtige reden verbroken hebben. Dat gaat over spelers die gebruikmaken van de veelbesproken 'wet van '78'. Máár: meer dan eens worden situaties gecreëerd waarbij een speler zijn contract opblaast en daar wél een zwaarwichtige reden voor heeft of die líjkt te hebben. Dat laatste is een belangrijke handigheid, want dan kan de volgende club zeggen dat zij het niet kan helpen dat de vorige club een fout maakte. Dan kan die volgende club er officieel niks aan doen dat de speler vrij is. Dat is ook de houding die Antwerp aanneemt. 'Wij belden naar de bond', zegt Jaecques. 'Die zei dat De Sart vrij was en er enkel nog een dispuut kon zijn tussen de speler en STVV over zijn vrijheid, maar dat Antwerp geen risico liep. Als wij hem niet namen, deed een andere club het.' Ook doelman Michael Verrips verliet afgelopen zomer zijn club, KV Mechelen, ondanks een lopend contract. Hij greep de veroordeling van Malinwa voor matchfixing aan als 'dringende reden'. En eind augustus volgde nóg zo'n zaak, de dérde dus al in dezelfde transferperiode. Toen draaide het rond Faïz Selemani. Hem werd door veiligheidsagenten de toegang ontzegd tot de training van de A-kern van Union. Ook een 'dringende reden', aldus het kamp rond Selemani. Enkele dagen later tekende hij bij KV Kortrijk. Ook Kortrijk zei een vrije speler te hebben aangetrokken. Maar dat was niet naar de zin van Union, waarvan CEO Philippe Bormans in de raad van bestuur zetelt van de Pro League, de vereniging van profclubs. Bormans zegt dat Selemani werd opgestookt door Kortrijk. De CEO van Union vroeg zich bij de Pro League af hoe hij dit allemaal moest uitleggen aan Tony Bloom. Dat is de eigenaar van Union, die ook Brighton & Hove Albion bezit. Bij die Engelse club telde Bloom een monsterbedrag neer voor ex-Genkspeler Leandro Trossard. Waarom zou Bloom nog zoiets doen als zijn waardevolle spelers bij Union wegglippen zonder dat er een transfersom tegenover staat? Waarom zou Bloom dan voortaan geen spelers op een lepe manier strikken? Een relevante vraag voor de Belgische topclubs, die ervoor huiveren om goudhaantjes zo kwijt te spelen. De Pro League riep enerzijds KV Kortrijk en Union en anderzijds Antwerp en STVV op om alsnog rond de tafel te kruipen. Dat Antwerp instemde om toch nog een som te betalen, wekt nu de indruk dat die club schuld bekent. Maar dat is een foute conclusie, zegt Jaecques. 'Wij doen dit in het algemeen belang. Het laatste jaar kreeg het Belgische voetbal heel wat te verduren. We moeten de rangen sluiten en met een positief verhaal naar buiten komen. Het stuit ons tegen de borst dat wij nu in een slecht daglicht gesteld worden, terwijl we hypercorrect werken. Nóg correcter dan we moeten.'