Nooit kreeg de Kannibaal van Baal zo veel ronden de tijd om zich voor te bereiden op een overwinning in een Belgisch Kampioenschap als bij zijn achtste titel afgelopen zondag. Nooit reageerde Sven Nys echter zo geëmotioneerd. In enkele uren tijd was hij van het ene uiterste gevoel naar het andere geslingerd: van de diepste ontgoocheling, omdat hij dreigde door zijn geblokkeerde rug de start niet te halen, naar de intense vreugde van de overwinning.

Zijn tranen na de aankomst vertelden alles over de alomtegenwoordige plaats die zijn beroep in zijn leven blijft innemen. Alles leek Nys al meegemaakt te hebben in zijn 14 jaar lange profcarrière. Niets hoefde hij nog te bewijzen. "Of hij nu zeven of acht keer Belgisch kampioen wordt, dat zal het beeld over zijn loopbaan niet meer veranderen", verwoordde zijn coach Paul Van Den Bosch het treffend in Sport/Wielermagazine voor het veldritseizoen.

Maar Nys' zegehonger is onverzadigbaar. De Brabander staat op en gaat slapen met zijn sport. Hij is rotsvast van plan dat te blijven doen tot na de winter van 2013/14, wanneer hij zijn fiets aan de haak hangt. Op zijn 35e, in wat de herfst van zijn carrière heet, blijft de kopman van Landbouwkrediet-KDL met een voorbeeldige gedrevenheid zoeken naar voordelen tegenover zijn concurrenten. Daarom is hij extreem in zijn detailzucht. Moet Nys bij zijn terugkeer van zijn BK-voorbereiding op Majorca drie uur doorbrengen op de luchthaven van Barcelona, dan is zijn eerste gedachte: "Hoe kan ik mijn benen hier zo veel mogelijk rust gunnen?"

Nys' achtste driekleur was ook die van het team dat hij in de loop der jaren rond zich bouwde. Eén voor één viel de kersverse kampioen zondag zijn steunpilaren om de armen: van zijn ploegleider tot zijn sponsor. In het besef dat hij zonder die entourage niet eens de start van het kampioenschap had gehaald. Het team-Nys is een geolied raderwerk dat in staat is om uitzichtloze situaties in korte tijd om te buigen. Ook op dat vlak introduceerde Nys professionalisme.

In tegenstelling tot bij het knotsgekke WK vijf jaar geleden op hetzelfde parcours werden de nationale kampioenschappen in Hooglede-Gits die van de voorspelbaarheid. Met Daan Soete (junioren), Wietse Bosmans (beloften), Sanne Cant (dames) en Sven Nys (elite) trok telkens de vooraf aangekondigde winnaar het laken naar zich toe.

Op een WK speelt doorgaans de omgekeerde wetmatigheid en haalt de topfavoriet het veelal niet. Voor de tweede van zondag, Niels Albert, kan dat geen geruststellende gedachte zijn. De zandspecialist bij uitstek blijft voor de meeste waarnemers de eerste kandidaat voor de regenboogtrui in Koksijde op 29 januari. Temeer omdat hij zich de komende weekends niet meer om de Wereldbeker hoeft te bekommeren, in tegenstelling tot Nys en Kevin Pauwels. Hoewel Albert het zelf niet met zo veel woorden wilde zeggen op de persconferentie na het BK, wordt dat WK de laatste kans om zijn seizoen te redden. Van Nys' uitgangspositie kan hij alleen maar dromen.

DOOR BENEDICT VANCLOOSTER

Nooit kreeg de Kannibaal van Baal zo veel ronden de tijd om zich voor te bereiden op een overwinning in een Belgisch Kampioenschap als bij zijn achtste titel afgelopen zondag. Nooit reageerde Sven Nys echter zo geëmotioneerd. In enkele uren tijd was hij van het ene uiterste gevoel naar het andere geslingerd: van de diepste ontgoocheling, omdat hij dreigde door zijn geblokkeerde rug de start niet te halen, naar de intense vreugde van de overwinning. Zijn tranen na de aankomst vertelden alles over de alomtegenwoordige plaats die zijn beroep in zijn leven blijft innemen. Alles leek Nys al meegemaakt te hebben in zijn 14 jaar lange profcarrière. Niets hoefde hij nog te bewijzen. "Of hij nu zeven of acht keer Belgisch kampioen wordt, dat zal het beeld over zijn loopbaan niet meer veranderen", verwoordde zijn coach Paul Van Den Bosch het treffend in Sport/Wielermagazine voor het veldritseizoen. Maar Nys' zegehonger is onverzadigbaar. De Brabander staat op en gaat slapen met zijn sport. Hij is rotsvast van plan dat te blijven doen tot na de winter van 2013/14, wanneer hij zijn fiets aan de haak hangt. Op zijn 35e, in wat de herfst van zijn carrière heet, blijft de kopman van Landbouwkrediet-KDL met een voorbeeldige gedrevenheid zoeken naar voordelen tegenover zijn concurrenten. Daarom is hij extreem in zijn detailzucht. Moet Nys bij zijn terugkeer van zijn BK-voorbereiding op Majorca drie uur doorbrengen op de luchthaven van Barcelona, dan is zijn eerste gedachte: "Hoe kan ik mijn benen hier zo veel mogelijk rust gunnen?" Nys' achtste driekleur was ook die van het team dat hij in de loop der jaren rond zich bouwde. Eén voor één viel de kersverse kampioen zondag zijn steunpilaren om de armen: van zijn ploegleider tot zijn sponsor. In het besef dat hij zonder die entourage niet eens de start van het kampioenschap had gehaald. Het team-Nys is een geolied raderwerk dat in staat is om uitzichtloze situaties in korte tijd om te buigen. Ook op dat vlak introduceerde Nys professionalisme. In tegenstelling tot bij het knotsgekke WK vijf jaar geleden op hetzelfde parcours werden de nationale kampioenschappen in Hooglede-Gits die van de voorspelbaarheid. Met Daan Soete (junioren), Wietse Bosmans (beloften), Sanne Cant (dames) en Sven Nys (elite) trok telkens de vooraf aangekondigde winnaar het laken naar zich toe. Op een WK speelt doorgaans de omgekeerde wetmatigheid en haalt de topfavoriet het veelal niet. Voor de tweede van zondag, Niels Albert, kan dat geen geruststellende gedachte zijn. De zandspecialist bij uitstek blijft voor de meeste waarnemers de eerste kandidaat voor de regenboogtrui in Koksijde op 29 januari. Temeer omdat hij zich de komende weekends niet meer om de Wereldbeker hoeft te bekommeren, in tegenstelling tot Nys en Kevin Pauwels. Hoewel Albert het zelf niet met zo veel woorden wilde zeggen op de persconferentie na het BK, wordt dat WK de laatste kans om zijn seizoen te redden. Van Nys' uitgangspositie kan hij alleen maar dromen. DOOR BENEDICT VANCLOOSTER