Wat ik in het oog houd in het voetbal, zijn de toeschouwersaantallen. Je kunt je afvragen waarom. Wel, ik wil het beste voor het voetbal, want de sport heeft mij zoveel gegeven in mijn leven. In onze competitie halen we een gemiddelde dat schommelt rond de 11.500 toeschouwers per wedstrijd. Dat is hoofdzakelijk de verdienste van onze topclubs - Anderlecht, Club Brugge, Standard en RC Genk - die tijdens hun thuismatchen kunnen rekenen op een opkomst rond de 25.000 supporters. Ons gemiddelde per match is niet slecht, maar het kan beter, vooral als men de vergelijking maakt met Nederland. Hun voorsprong zal ook wel te maken hebben met het comfort in hun nieuwe stadions. Maar er is nog een andere reden. Een paar publiektrekkers uit mijn tijd vegeteren nu in tweede en derde klasse...
...

Wat ik in het oog houd in het voetbal, zijn de toeschouwersaantallen. Je kunt je afvragen waarom. Wel, ik wil het beste voor het voetbal, want de sport heeft mij zoveel gegeven in mijn leven. In onze competitie halen we een gemiddelde dat schommelt rond de 11.500 toeschouwers per wedstrijd. Dat is hoofdzakelijk de verdienste van onze topclubs - Anderlecht, Club Brugge, Standard en RC Genk - die tijdens hun thuismatchen kunnen rekenen op een opkomst rond de 25.000 supporters. Ons gemiddelde per match is niet slecht, maar het kan beter, vooral als men de vergelijking maakt met Nederland. Hun voorsprong zal ook wel te maken hebben met het comfort in hun nieuwe stadions. Maar er is nog een andere reden. Een paar publiektrekkers uit mijn tijd vegeteren nu in tweede en derde klasse... Neem nu Union Sint-Gillis. Wij speelden daar nooit voor minder dan 15.000 man met Anderlecht. Ik heb een sentimentele band met deze prestigieuze club. In het Dudenpark speelde ik mijn eerste match in de kleuren van paars-wit. Als cadet van Vilvoorde werd ik uitgenodigd om een test af te leggen bij Sporting Anderlecht. Het was een wedstrijd tegen onze leeftijdsgenoten van Union, naar aanleiding van hun jaarlijks toernooi. Toen ik de kleedkamer binnenkwam, werd ik argwanend bekeken door mijn zogezegde ploegmaats, en ik hoorde hen denken: wat komt dat boerke hier doen? Sommige van die spelertjes gedroegen zich als echte vedetten. We wonnen met 0-8 en ik maakte enkele doelpunten. Toch stond mijn besluit vast: hier ging ik niet langer mijn latijn insteken, dat sfeertje kon mij gestolen worden. Ik wou absoluut basketballer worden bij Bavi, een ploeg die toen in eerste klasse speelde en waarbij al mijn klasgenoten aangesloten waren. Gelukkig ben ik op mijn stappen teruggekeerd. Later ging het van kwaad naar erger met de geel-blauwen. Hun vrije val eindigde in derde klasse. Toen begon een zekere Bayet, een opportunist, met geld te smijten. Union Sint-Gillis werd Royale Union, en er werd een volledig nieuwe ploeg gekocht, allemaal oudere eersteklassers. Ze promoveerden, maar toen was het geld op en het liedje uit. Alles bleek een fata morgana te zijn geweest. FC Luik is nog zo een geval. Altijd 20.000 toeschouwers op Rocourt als Anderlecht er op bezoek kwam, zelfs 30.000 tegen Standard. Henri Depireux was hun boegbeeld, voor hem alleen kwamen er al 10.000 mensen. Er was wel één probleempje! Als men tijdens de rust terug naar de kleedkamer moest, was de weg zo lang dat men geen tijd meer had om wat dan ook te doen, men moest direct de terugweg aanvatten. In die tunnel zonder einde zijn er ook menige robbertjes uitgevochten. Ik heb Jean Thissen er eens een paar Luikenaars in elkaar zien slaan. Voor Jean was de match tegen FC Luik iets speciaals, Thissen had namelijk een Standardverleden en duldde geen dubieuze opmerkingen. Arie Haan is bij mijn weten maar één keer gewisseld tijdens zijn Anderlechtperiode en dat gebeurde op Rocourt. Urbain Braems nam het zelfmoordinitiatief. Wat een ellende in de bus tijdens de terugreis! FC Luik, met Waseige aan het roer, was ook succesrijk in Europa. En nu hebben ze zelfs geen eigen terrein meer, want Rocourt is inmiddels afgebroken. Zonde toch! FC Antwerp, 'The Great Old', stamnummer 1, een monument van ons voetbal. In 1993 nog Europees finalist in Wembley tegen Parma, nu op sterven na dood door financiële problemen. Antwerp-Anderlecht, 42.000 toeschouwers, eindstand 2-4, twee doelpunten van Jan Mulder, mooie tijden! Hoe zijn die in godsnaam in tweede klasse terechtgekomen? SK Beveren, een klein stadion, maar altijd volle bak. Niet gemakkelijk om er te winnen. In 1974 moesten we op de Freethiel, tijdens de laatste match van het seizoen, een punt uit de brand slepen om kampioen te worden, geen sinecure! Ik speelde tegen Jean Janssens, de latere Gouden Schoen. In het begin van de wedstrijd plakte ik hem tegen de reclameborden. Jean krabbelde recht en zei: "Wij gunnen jullie de titel, maar blijf van mijn lijf of jullie kunnen de champagne terug opbergen." Ik heb wijselijk geluisterd en we wonnen met 1-4. Jean-Marie Pfaff was niet gelukkig na de match! Het is te hopen dat Lierse, ook een club met traditie, zich handhaaft in onze eerste klasse. Zulke clubs hebben we nodig. Sint-Truiden moet ook blijven, al was het maar voor hun trouwe supporters, en zeker voor hun trainer Brepoels, wat een gedreven man zeg! Als Charleroi nu nog zijn voorzitter kwijtraakt, Eendracht Aalst zijn comeback voortzet, KV Mechelen een nieuw stadion krijgt met 20.000 plaatsen, dan zijn we op de goede weg! "Urbain Braems nam het zelfmoordinitiatief."