A rnold Kruiswijk: "Ik kom uit het noordoosten van Nederland, uit Appingedam, 50 minuten rijden van Groningen richting noorden. Op mijn zeventiende verhuisde ik naar Groningen, waar ik zes jaar woonde. Wat mensen ginder typeert, is dat ze nuchter zijn, gewoon. Dat heb ik ook wel. Ik ben vrij rustig als persoon, niet zo uitbundig als de mensen uit het westen die veel van zich laten horen. Ik mag af en toe wel eens wat brutaler zijn.
...

A rnold Kruiswijk: "Ik kom uit het noordoosten van Nederland, uit Appingedam, 50 minuten rijden van Groningen richting noorden. Op mijn zeventiende verhuisde ik naar Groningen, waar ik zes jaar woonde. Wat mensen ginder typeert, is dat ze nuchter zijn, gewoon. Dat heb ik ook wel. Ik ben vrij rustig als persoon, niet zo uitbundig als de mensen uit het westen die veel van zich laten horen. Ik mag af en toe wel eens wat brutaler zijn. "Vorig jaar wilde ik eens ergens anders heen, omdat ik altijd op dezelfde plek had gewoond. Toen ik hier kwam, voelde ik toch wel het verschil tussen Nederland en België. Ik heb hier toch wel het gevoel dat ik in het buitenland zit. Alleen al door de taalsituatie: in Brussel hoor je toch vooral Frans om je heen. In Antwerpen heb je dat gevoel als Nederlander niet. Een aantal dingen buiten het voetbal gaat hier anders, ook op het dagelijkse vlak. De manier waarop je papieren moet regelen, verschilt van de Nederlandse aanpak. In een supermarkt moest ik een halfuur wachten in de rij. In Nederland zou dat niet gebeuren, dan openen ze meteen een bijkomende kassa. "In Nederland leg je ook makkelijker contacten. Je kan mensen sneller aanspreken, ook als je ze niet kent. Hier is het toch meer gesloten. Als je dan ergens iets van zegt, omdat iets niet in orde is, schrikken mensen daarvan, alsof we brutaal zijn of het slecht bedoelen. "In Groningen is alles lekker dichtbij, het is een relatief kleine en gezellige stad. Maar de oude gebouwen in Brussel, zoals op de Grote Markt, vind ik wel mooi. Dit is gewoon een heel grote stad, iets chaotischer. Zo had ik bijvoorbeeld onze fietsen meegenomen naar hier. Je moet weten dat Groningen een echte fietsstad is. Maar hier aangekomen zag ik niemand fietsen. De rest van het land heb ik nog niet gezien. Antwerpen wel, natuurlijk. Als Nederlanders naar België gaan, gaan ze bij voorkeur naar Antwerpen. Ik woon nu in Dilbeek, vijf minuutjes rijden van de club. Ik vroeg een huis dicht bij de club en dicht bij de snelweg richting Groningen. "Bij een subtopper als Groningen kon je je al eens een verlies veroorloven, hier moet je altijd winnen. Maar het is niet zo dat ik hier meteen een extra gewicht op mijn schouders voelde, toen ik hier de poort binnenstapte. Toen ik na het missen van de Champions League uit de ploeg ging, was het gevoel iets minder, maar het is zeker niet zo dat ik in de put zat. Ik wist dat hier veel concurrentie kon zijn, dan weet je dat je gewoon op de bank kan belanden. Ik dacht: als je rustig wacht, komt die kans wel weer. Als je ergens nieuw komt, kan je niet gelijk dingen gaan eisen, je moet ook eerst zelf presteren. Als je een heel seizoen op de bank zit, wordt het iets anders, maar als het een korte tijd gebeurt, moet je daar niet te veel over nadenken. Ik heb voor vier jaar getekend. Ik kan me voorstellen dat ik hier zo lang blijf. "Het is niet zo dat ik een van de grappenmakers in de groep ben. Ik ben vrij rustig, ik denk niet dat de anderen veel last hebben van mij. Dat is op het veld wel een minpuntje: ik moet me meer laten horen. Dat bedoel ik met iets brutaler worden. Een echte leider zal ik nooit worden, maar ik moet er wel in groeien om andere jongens mee te sturen." Sdoor geert foutré