'Overwinningen en wereldtitels, daar draait het hier om. Elk uur, elke dag, elke week. Een tweede plaats is voor Ferrari nooit goed genoeg.' Maurizio Arrivabene (61) legde de lat bijzonder hoog toen hij in november 2014 teambaas Marco Mattiacci opvolgde. Scuderia Ferrari was zeven jaar ervoor met Kimi Räikkönen voor de laatste keer wereldkampioen geworden, de vijf opeenvolgende wereldtitels van Michael Schumacher tussen 2000 en 2004 waren niet meer dan een gekoesterde herinnering.
...

'Overwinningen en wereldtitels, daar draait het hier om. Elk uur, elke dag, elke week. Een tweede plaats is voor Ferrari nooit goed genoeg.' Maurizio Arrivabene (61) legde de lat bijzonder hoog toen hij in november 2014 teambaas Marco Mattiacci opvolgde. Scuderia Ferrari was zeven jaar ervoor met Kimi Räikkönen voor de laatste keer wereldkampioen geworden, de vijf opeenvolgende wereldtitels van Michael Schumacher tussen 2000 en 2004 waren niet meer dan een gekoesterde herinnering. Ferrari had viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel weggeplukt bij Red Bull, maar de Duitser botste op de limieten van zijn nieuwe bolide en de ongenaakbare Mercedes. Arrivabene maakte zich niet ongerust. 'Na een rampjaar heb je drie seizoenen nodig om te herstellen. Wij willen het in twee jaar doen en volgend jaar opnieuw voor de wereldtitel meespelen.' Het zou niet gebeuren. Lewis Hamilton (3) en Nico Rosberg (1) verdeelden de kampioenschappen, van de 81 grand prixs won Ferrari er onder Arrivabene slechts 14. Dat werd hem zwaar aangerekend, zeker nadat het team met de snelste wagen aan het voorbije seizoen was begonnen, maar door verkeerde tactische inschattingen van de rijders (en de teambaas) zijn voorsprong uit handen gaf. Arrivabene was een verzoener die liefst zo weinig mogelijk met de media praatte en in zeldzame interviews vooral rust en harmonie predikte. Geen leider zoals de altijd aanwezige Toto Wolff (Mercedes) en Christian Horner (Red Bull) en karakterieel ook een tegenpool van chief technology officerMattiaBinotto (49), die iedereen binnen Ferrari - rijders en ingenieurs - tot de limiet pushte en vond dat er nóg meer risico's moesten genomen worden. Met goedkeuring van Sergio Marchionne, CEO en voorzitter van onder andere Fiat Chrysler Automobiles en Ferrari, die alle beslissingen binnen het team zelf nam. Toen Marchionne in juli onverwacht overleed, leek de positie van de volgzame Arrivabene veilig, maar ook de nieuwe CEO John Elkann neigde meer naar de managementstijl van Binotto. Vorige week en amper twee maanden voor de start van het nieuwe seizoen hakte Elkann, een telg van de Fiatfamilie Agnelli, de knoop door. Verrassend laat, ook omdat Ferrari straks met een nieuwe rijder, de jonge Charles Leclerc, de achtervolging op Mercedes moet inzetten. Dat Binotto een beschermeling van Marchionne was en Ferrari ondanks de interesse van andere teams toch trouw bleef, heeft meegespeeld. De Zwitserse Italiaan, van wie de roots in Lausanne liggen, staat met diploma's Mechanical Engineering (Lausanne) en Motor Vehicle Engineering (Modena) vooral dicht bij de ingenieurs van het team op Maranello, waar hij in 1995 aan de slag ging. Hij beleefde de successen van Schumacher vanop de eerste rij mee en keek mee hoe de toenmalige teambaas Ross Brawn - ook een geschoold ingenieur - in zijn nieuwe rol als manager groeide. Een voorbeeld dat hij wil volgen.