TRAINER BERT VAN MARWIJK (NED)

U plaatste Saudi-Arabië voor het WK, maar toch scheidden jullie wegen. Waarom?
...

U plaatste Saudi-Arabië voor het WK, maar toch scheidden jullie wegen. Waarom? 'We hadden een andere kijk op de toekomst, op de manier waarop we het WK zouden voorbereiden en met welke stafleden we dat wilden doen. Na de kwalificatie was de euforie groot, maar ik merkte dat steeds meer mensen hun stem lieten horen. Ik kreeg mijn visie in die vaak slopende gesprekken niet doorgedrukt. En als het niet op mijn manier kan, dan hoeft het voor mij niet meer. Dat is de enige reden.' U voelt zich niet onheus behandeld door de Saudi-Arabische voetbalbond? 'Neen. Ik kon er zomaar een contract voor drie jaar tekenen, maar ik wilde er na het WK stoppen. Het blijft jammer dat dat niet kon.' Tijdens de kwalificaties speelde u twee keer tegen Australië. Wat herinnert u zich nog van die wedstrijden? 'Australië is een groot sportland, dat ook een voetbalcultuur heeft - echte professionals die hard werken, die fysiek sterk zijn en die over een goede mentaliteit beschikken. In Saudi-Arabië werd het een gelijkspel - een terechte uitslag -, terwijl de match in Adelaide ( Australië won met 3-2, nvdr) vooral een clash tussen twee totaal verschillende spelstijlen was. Maar: het waren twee geweldige matchen die op details werden beslist.' U benadrukt de voetbalcultuur van Australië, maar wat trok u het meest aan om in januari Ange Postecoglou op te volgen? 'Een WK is slopend, maar tegelijk fantastisch om als coach mee te maken. Wanneer je twee jaar hard hebt gewerkt om de ploeg te kwalificeren en het dan enkele maanden erna plots stopt om de redenen die ik net heb aangehaald, dan is dat heel vervelend. Toen er zich, bijna vanuit het niets, plots toch nog een mogelijkheid voordeed, mag je als coach niet twijfelen. En dat heb ik ook niet gedaan.' De voorbereiding op het toernooi was vrij kort. Ziet u dat als een nadeel? 'Ik probeer er niet te veel aan te denken, want daar kan ik niets meer aan veranderen. Na de beslissende kwalificatiewedstrijden tegen Honduras - in november - hebben we in maart twee oefenwedstrijden ( 4-1 verloren van Noorwegen, 0-0 tegen Colombia, nvdr) gespeeld. Half mei vertrokken we voor drie weken op stage naar Turkije, waarna we nog twee oefenmatchen speelden en tien dagen voor de start van het toernooi naar Kazan zijn afgereisd. Dat betekent dat we ook in Rusland drie weken samen zullen zijn. Die tijd moeten we optimaal proberen in te vullen.' Frankrijk, Denemarken en Peru: wat vindt u van de loting? 'Voor mij telt slechts één ding: die eerste ronde overleven. Aan wat er daarna kan gebeuren, wil ik niet denken. Ik kijk zelfs niet verder dan de openingswedstrijd tegen Frankrijk, want pas na die match kunnen we onze strategie voor Denemarken - bepalen. En pas dan zullen we weten hoeveel punten we tegen Peru moeten pakken om door te stoten.' De ex-speler van onder meer Cercle Brugge, Anderlecht en Melbourne Victory woont en werkt in Melbourne. 'Australië is geen voetballand, maar wel een grote sportnatie: als een Australisch team aan een groot toernooi deelneemt, dan staat iedereen achter de ploeg en wordt de lat hoog gelegd. Er is een enorm vertrouwen in het team, al lijkt een plaats in de tweede ronde niet meteen realistisch. Frankrijk, de tegenstander in de openingswedstrijd, en Denemarken zijn kwalitatief sterker. Peru lijkt wel haalbaar, maar dan kan het kalf al verdronken zijn. De meeste internationals voetballen in het buitenland - Japan, Saudi-Arabië, Championship, Nederland... -, slechts een paar enkelingen hebben hun plaats in de grote Europese competities. Die jongens - Mathew Ryan ( Brighton, nvdr) Mathew Leckie ( Hertha Berlijn, nvdr) en Aaron Mooy ( Huddersfield, nvdr) - zijn samen met Tom Rogic ( Celtic, nvdr), Mile Jedinak ( Aston Villa, nvdr) en Tim Cahill ( Millwall, nvdr) de bepalende figuren in de selectie. Maar de troeven van de Socceroos zijn vooral de collectiviteit én de toernooi-ervaring van Bert van Marwijk, die grotendeels aan de selectie van Ange Postecoglou heeft vastgehouden. Met één uitzondering: de 19-jarige Daniel Arzani, een grote belofte bij Melbourne City. Hij is snel, dribbelvaardig en heeft veel lef.' Op zaterdag scoren voor Celtic in Glasgow, op donderdag in Perth de lijnen van de Socceroos uitzetten, drie dagen erna voetballen in Abu Dhabi, in het weekend een Old Firm en op dinsdag sterren kijken in Camp Nou. Tom Rogic was moe, zei hij in de herfst van 2016. En: hij moest dringend een nieuw internationaal paspoort aanvragen. Vol gestempeld, lachte de creatieve middenvelder. Vijf jaar ervoor was hij een van de acht voetballertjes - geselecteerd uit 75.000 kandidaten - die een plaats kreeg op de Nike Football Academy in Engeland, ook al speelde hij toen voor het nationale... futsalteam. Het was de start van drie dolle jaren. Debuut voor de Socceroos in 2012, contract bij Celtic (2013), twee liesoperaties, uitleenbeurt aan Melbourne Victory en een gemist WK na een nieuwe blessure. Na maanden zonder voetbal keerde hij terug naar Glasgow, waar manager BrendanRodgers onder de indruk was van zijn vista ('hij vindt ruimtes die anderen niets eens zien') en zijn spelmaker in Magic Man herdoopte. Tim Cahill kan geschiedenis schrijven. Als de 38-jarige spits van Milwall ook in Rusland trefzeker is, dan wordt hij samen met Pelé, Uwe Seeler en Miroslav Klose de vierde speler die op vier opeenvolgende WK-eindrondes scoorde. Na het WK wordt Bert van Marwijk opgevolgd door Graham Arnold, ex-speler van FC Luik en Charleroi. De 54-jarige Australiër was eerder al assistent-bondscoach onder Frank Farina (2000-2005) en Guus Hiddink (2005-2006). Mathew Ryan, de doelman van Brighton & Hove Albion die tussen 2013 en 2015 bij Club Brugge onder de lat stond, blijft ook onder Bert van Marwijk de nummer één. De Socceroos zijn nog altijd wereldrecordhouder van de grootste score in een kwalificatietornooi. In 2001 werd Samoa met 31-0 van het veld geveegd, met onder andere 13 goals van ex-Liersespits Archie Thompson - ook een wereldrecord. Geen enkel land speelde meer kwalificatiewedstrijden op weg naar Rusland: 22 stuks. Daarvoor moesten de spelers om en bij de 250.000 kilometer reizen.