Met een 1-1-gelijkspel tegen Halmstad plaatste Anderlecht zich vorige woensdag opnieuw voor de Champions League. Was er op het eind niet de strafschopvaudeville geweest met in de hoofdrollen Ivica Mornar en Glen De Boeck, het zou nog op een zege voor Anderlecht zijn uitgedraaid. Van dat laatste ging Aimé Anthuenis achteraf in zijn analyse ook uit : hij rekende de gemiste strafschop gewoon als een doelpunt. Zo kon hij zeggen had Anderlecht dit seizoen al "alles gewonnen" had. Tevens nuanceerde de trainer de kritiek op de manier van spelen van zijn elftal.
...

Met een 1-1-gelijkspel tegen Halmstad plaatste Anderlecht zich vorige woensdag opnieuw voor de Champions League. Was er op het eind niet de strafschopvaudeville geweest met in de hoofdrollen Ivica Mornar en Glen De Boeck, het zou nog op een zege voor Anderlecht zijn uitgedraaid. Van dat laatste ging Aimé Anthuenis achteraf in zijn analyse ook uit : hij rekende de gemiste strafschop gewoon als een doelpunt. Zo kon hij zeggen had Anderlecht dit seizoen al "alles gewonnen" had. Tevens nuanceerde de trainer de kritiek op de manier van spelen van zijn elftal. Toch kon paars-wit-blauw ook tegen Halmstad niet verbloemen dat het offensief nog altijd niet draait. Opnieuw werd er in de rust gewisseld - Seol en Hendrikx gingen eruit, Mornar en Said kwamen in hun plaats en forceerden de doorbraak. De vrije trap waaruit de Brusselse gelijkmaker resulteerde, werd afgedwongen door de Kroaat, de strafschop door de Egyptenaar. Het blijft zoeken voor Anthuenis naar een ideaal spitsenduo en dito veldbezetting. Want als de spitsen in de hoeken duiken, op zoek naar ruimte, dan lopen ze die daar dicht voor de flankspelers en valt er centraal een groot gat. Op te lossen door Gilles De Bilde achter een diepe centrale spits te laten spelen, vonden waarnemers, maar dan ontneem je hem wat van zijn kwaliteiten. Of door Alin Stoica in de ploeg te brengen en één van de flanken op te offeren. De rechtse, zoals vorig seizoen ? Dat zou dan ten koste zijn van Aruna Dindane. Een paar minuten voor de gelijkmaker en evenveel minuten na een onterecht afgekeurd doelpunt van De Bilde kreeg de Ivoriaan van Anderlecht een uitgelezen kans om zijn voornaam (die parfum betekent) alle eer aan te doen. Centraal mooi vrijgespeeld kreeg hij een uitstekende scoringsgelegenheid, maar de voet van de bezoekende doelman verhinderde dat. Aruna is de zoon van een gastarbeider uit Burkina Faso die zich in Abidjan vestigde en er huwde met een Ivoriaanse. Zijn prestatie tegen Halmstad werd vanuit de tribune nauwlettend gevolgd door zijn gewezen mentor Jean-Marc Guillou, de nieuwe sportieve baas van SK Beveren. Guillou was kritisch voor zijn poulain, die hij een jaar lang uit het oog was verloren en nu voor het eerst live aan het werk zag. Te weinig aanwezig in de wedstrijd, luidde zijn strenge oordeel. Te veel pauzes ook in zijn spel en bovendien op een verkeerde positie uitgespeeld, want meer spits dan middenvelder. Aruna nuanceert : "Ik heb wat problemen met de rug. Nu ik minder train, gaat het beter. Ik heb er minder last van. Hoe het letsel ontstond, weet ik niet, het kwam plots opzetten na een training. Misschien daardoor dat er in de wedstrijden iets te veel momenten zijn waarin ik uit de partij verdwijn. Als de kritiek evenwel van Guillou komt, moet ik toch ook glimlachen. Al sinds hij me kent, zegt hij dat ik meer acties moet maken en de hele tijd aanwezig moet zijn." Wat Guillou ook opviel, was de kracht die de speler uitstraalde. "Aruna is une bête geworden", vond de man die hem in zijn Académie opleidde. Aruna : "Wij waren de dunne mannekes. Met zestig kilo was ik er één van de stevigste jongens. Nu weeg ik er 76 - toen ik in België aankwam, was dat ongeveer 73 kilo. Vooral door de trainingen werd ik sterker, want ik doe niet zoveel extra spierwerk in zaal." Aruna, 20, kwam een jaar geleden naar Brussel. Zijn statistieken op het einde van zijn debuutseizoen ogen niet slecht : 26 keer op het veld, 5 doelpunten en 8 assists. Dat is beter dan Souleymane Youla, die met 16 optredens en slechts 1 doelpunt en 2 assists onder de verwachtingen bleef. Toch blikt Aruna niet helemaal tevreden terug : "Het probleem was dat ik uit een seizoen in Abidjan kwam, waarin ik alles speelde en veel scoorde. Ik zat dus met wat gemengde gevoelens. Tot ik in jullie blad las dat het de eerste keer was dat een jonge Afrikaan in zijn eerste jaar zoveel wedstrijden speelde bij een Belgische topclub. Dus heb ik mezelf wat moed ingesproken en gezegd dat het misschien al bij al niet zo slecht was. Ik moet accepteren dat ik nog jong ben." De sprong was groot ? Aruna : "Inderdaad. Op basis van de cijfers moet ik dus wél tevreden zijn. Het probleem was vorig seizoen voor mij dat de trainer een basisploeg had die resultaten haalde, er viel dus nauwelijks wat te wijzigen, zodat ik het moest stellen met korte invalbeurten. En dat Stoica speelde, vond ik maar normaal, Stoica is gewoon een goeie voetballer." Dit seizoen legde hij zichzelf nog wat meer druk op, dit moet het jaar van de doorbraak komen. Dindane : "Ik ben geen prater, neem mijn beslissingen zelf nadat ik eerst wat mensen raadpleeg. Voor mezelf heb ik uitgemaakt dat ik meer moet brengen dan vorig seizoen. Er vallen plaatsen te pakken in de spits, door al die vertrekkers."Guillou ziet hem ook eerder als spits dan als middenvelder. Aruna glimlacht : "Dat zal een eeuwig discussiepunt blijven, vrees ik en het zal nooit duidelijk zijn. In Abidjan was ik in een 4-4-2 één van de twee spitsen, de acties werden wel vanaf de kanten gemaakt, omdat we het gebrek aan lengte tegenover de stevige verdedigers moesten compenseren door onze snelheid. Daarom zochten we de ruimte aan de kanten op." Hier krijgt hij van de coach evenwel de opmerking niet afwerker genoeg te zijn om aan te treden in de spits. Dindane : "Als de coach dat zegt, heeft hij geen ongelijk. Ik moet toegeven dat ik hier als voorspeler maar weinig scoorde. Misschien zou dat er met de tijd ook komen, maar nu is er telkens veel druk : je moet direct scoren. Die druk kan wegen op een spits." De start dit seizoen is veelbelovend, maar in de Supercup viel hij evenwel psychisch door de mand door een slag die hij uitdeelde. In La Louvière zat het er op een gegeven moment ook tegen, terwijl hij ook Europees tegen de Zweden even geagiteerd reageerde. Kookt het potje snel over en bezwijkt hij onder de druk ? Aruna : "De tegenstander pakt me anders aan. Vorig seizoen speelde ik niet veel en niet lang, had ik hooguit vijftien minuten om mijn kunnen te tonen. Dit jaar sta ik min of meer vast in de ploeg. Ik reageer ook niet op de eerste, tweede of derde fout. Maar als ze de fouten blijven opstapelen en de verdedigers aan je truitje hangen, dan word ik nerveus. Ik probeer me in te houden, maar af en toe is het lastig." Controle moet, anders riskeert hij zoals Fadiga in een situatie terecht te komen, waarin men hem opzettelijk gaat destabiliseren. "Ik weet het : de tegenstander gaat het als wapen gebruiken, maar ik probeer kalm te blijven. Ik schrok in Westerlo van mezelf, ook al blijf ik volhouden dat de slag die ik uitdeelde, onvrijwillig was." De creativiteit in Anderlecht moet in afwezigheid van Stoica en Baseggio vooral van de flanken komen. Wat vindt Aruna van die stelling ? "Het hangt ervan af wie er in het centrum speelt, als Stoica straks terugkeert, dan komt het gevaar misschien vandaar. Wat altijd beter is, gevaar door het centrum, vind ik, want dat is het dichtste bij de goal." Maar dan moet wellicht weer een flank worden opgeofferd, zoals vorig seizoen, want van een systeem met twee verdedigende middenvelders zal Anderlecht niet zo snel afstappen. Aruna, diplomatisch : "Dat is geen vraag voor mij. Anderlecht zal het offensief altijd wat moeilijk hebben, want het kan zich in geen enkele wedstrijd een misstap veroorloven. Dat zorgt voor druk." Veel gewissel en geschuif, op zoek naar een ideaal evenwicht. Hoe ervaart Aruna dat ? "In Anderlecht willen de pers en het publiek, altijd maar doelpunten. Als dat in de eerste vijfenveertig minuten niet lukt, wordt de druk groot en wordt de trainer haast verplicht om te wisselen. In een andere club zou hij misschien minder wisselen, kreeg je tachtig minuten lang dezelfde ploeg."Zijn het nu vooral niet individuele bevliegingen die het resultaat forceren, eerder dan het teamwerk ? Aruna : "De druk, daar kan niemand tegenop. Het is rap gezegd : ach druk, daar moet je je bovenzetten, maar dat is moeilijk. Er zijn nu 20.000 abonnementen verkocht, dat betekent 20.000 mensen die spektakel willen zien. En die roepen in geval van nood snel iemand van de bank." Is het lastig leven met die situatie ? Aruna : " Un peu difficile, inderdaad. Het team moet snel een doelpunt maken, of de supporters zijn ontevreden. Vorig seizoen had ik tien minuten om me te tonen, nu wat meer. Als je titularis bent, al hecht ik niet zoveel belang aan dat woord, zeg liever : als je begint aan een wedstrijd, moet je snel tonen dat je het waard bent om verkozen te zijn boven een bankzitter." Europees veel doelpunten uit stilstaande fases, het valt intussen op. "Is dat niet mooi, als dat er ook bij komt ? Voetbal is improvisatie, moeten daar zoveel automatismen bij ? Wat de ideale aanval is, weet ik niet, en misschien zal er uiteindelijk uit allerhande koppels een ideaal koppel ontstaan dat wel scoort, ik weet het niet." Ook tegen Halmstad kreeg Anderlecht niet gek veel kansen. Aruna, eerlijk : "Misschien hebben we gewoon ook niet goed gespeeld. Waarom ? Ça arrive, waarom controleert iemand een bal slecht, of krijg je de bal niet waar je hem hebben wil of mislukt een dribbel ? Er zijn zoveel redenen. Tot op dit moment hebben we alle wedstrijden gewonnen, is er dan een probleem ?" Tot slot : hoe vindt hij de challenge van de nieuwe Champions League ? Aruna : "Ik heb de loting niet rechtstreeks gezien, maar toen ik achteraf het resultaat hoorde, kreeg ik het toch warm. Iedereen wilde tegen grote ploegen spelen, maar dat was mijn wens niet. Ik wilde vooral doorgaan in de Champions League, zo ver mogelijk, en dan waren wat mindere tegenstanders welkom. Vorig seizoen ging het vaak aan me voorbij : de ambitie is om me wat meer te tonen. Het was niet dat ik niet klaar was voor die wedstrijden, ik miste misschien gewoon wat ervaring." En mag Anderlecht ambitieus zijn in de eerste ronde ? "Waarom niet ? Vorig seizoen klopten we toch ook grote ploegen ?"door Peter T'Kint