Een Spaanse blok graniet tegen een Russische bonenstaak van net geen twee meter. Rafael Nadal leek de finale van de US Open, zoals iedereen verwacht had, zonder al te veel problemen naar zijn hand te gaan zetten. Totdat Daniil Medvedev - bij 0-2 en een break achter - het publiek aan zijn kant kreeg en plots winner na winner uit zijn racket toverde. Dat was opvallend omdat hij het eerder in het tornooi volledig verkorven leek te hebbe...

Een Spaanse blok graniet tegen een Russische bonenstaak van net geen twee meter. Rafael Nadal leek de finale van de US Open, zoals iedereen verwacht had, zonder al te veel problemen naar zijn hand te gaan zetten. Totdat Daniil Medvedev - bij 0-2 en een break achter - het publiek aan zijn kant kreeg en plots winner na winner uit zijn racket toverde. Dat was opvallend omdat hij het eerder in het tornooi volledig verkorven leek te hebben bij het Amerikaanse publiek. Toen hij in de derde ronde een handdoek wild uit de handen van een ballenjongen griste, keerde het zich tegen hem, waarop hij het 'subtiel' zijn middenvinger toonde en nadien jennend bedankte voor de geleverde energie. Nick Kyrgios is er niets tegen... Maar Amerikanen houden wel van een gezonde dosis arrogantie, als je maar presteert. En dus kwam hij er (op een fikse boete na) met een guitige sorry vanaf en scandeerde het stadion, dat in eerste instantie gewoon nog wat meer tennis wou zien, zijn naam. Met fantastisch tennis en een 2-2 stand tot gevolg. Medvedev, dreef Nadal tot het uiterste met zijn gedurfde spel en zijn lange, snelle passen. Hij hield het momentum gaande tot hij in de derde set een breakkans liet liggen, 5-2 achter kwam, zich nog een laatste keer terug knokte, om uiteindelijk te verliezen met 6 tegen 4. Nadal wierp zich, zichtbaar vermoeider dan de vorige achttien keer, uitgeteld en opgelucht tegen de mat. De jonge Rus wipt met zijn finaleplaats naar de vierde plek op de WTA-ranking en werpt zich op als voornaamste uitdager van de grote drie. Het Amerikaanse publiek sloot hem alvast weer volledig in de armen. Met zijn prestatie dwong hij een lang, welgemeend applaus af, dat hij met een kwinkslag aanmoedigde, zoals hij eerder met het boegeroep had gedaan. Soms wordt een relatie intenser nadat het gebotst heeft. Medvedev wist de elektrische situatie op een ontwapenende manier in zijn voordeel om te draaien. Met zijn tennisspel én met zijn charismatische, schuldbewuste reactie achteraf. En daar is Kyrgios inderdaad niets tegen. Een jongensachtige 'badboy' met een kop op: de toekomst is van Medvedev. Ondertussen werken Nadal en Federer hun spelletje om de meeste grandslams af.