Website: www.fcbarcelona.com
...

Website: www.fcbarcelona.com Palmares: Landstitel: 1929, 1945, 1948, 1949, 1952, 1953, 1959, 1960, 1974, 1985, 1991, 1992, 1993, 1994, 1998, 1999, 2005 Beker: 1910, 1912, 1913, 1920, 1922, 1925, 1926, 1928, 1942, 1951, 1952, 1953, 1957, 1959, 1963, 1968, 1971, 1978, 1981, 1983, 1988, 1990, 1997, 1998 Ligabeker: 1983, 1986 Europacup 1: 1992 Europacup 2: 1979, 1982, 1989, 1997 Uefacup: 1958, 1960, 1966 Europese supercup: 1993, 1998Zoals bij meeste Spaanse clubs wordt ook de voorzitter van FC Barcelona gekozen door de socio's. Op 14 juni 2004 kreeg Joan Laporta 62,6 procent van de stemmen achter zich, een record in de geschiedenis van de club. Zijn belangrijkste concurrent, Lluis Basat, moest zich vernoegen met 31,7 procent, hoewel hij vooraf als groot favoriet uit de opiniepeilingen te voorschijn was gekomen. Joan Laporta volgt Joan Gaspart op. Hij werd geboren in Barcelona (op 29 juni 1962), is advocaat, getrouwd en vader van drie kinderen. Als voetballer raakte hij niet hoger dan het niveau van derde klasse (Sant Andreu). Deze jonge voorzitter - hij heeft dezelfde leeftijd als trainer Frank Rijkaard - laat zich kennen als een geestdriftig man die gesteld is op transparantie in de besluitvorming en de communicatie. Van zijn Catalaans patriottistische gevoelens maakt hij bijvoorbeeld geen geheim. Al na twee jaar mandaat heeft hij zijn doelstelling verwezenlijkt : Barcelona de landstitel bezorgen en het prestige van de club herstellen. Een club waarvoor hij zich jarenlang heeft ingezet. Geruime tijd voerde hij oppositie tegen José Luis Nuñez, de man die bijna twee decennia regeerde over FC Barcelona. In 1998 kreeg Laporta het als leider van de pressiegroep Elefant Bleu voor elkaar dat Nuñez een motie van wantrouwen diende te aanvaarden. Kort daarop verliet Nuñez de club. Laporta staat bijzonder dicht bij Johan Cruijff, die bij FC Barcelona geen enkele officiële functie waarneemt - vandaar dat ze hem er 'de onzichtbare vriend' noemen - maar die nadrukkelijk aanwezig is met advies over transfers. Ook de aanstelling van Rijkaard als trainer gebeurde na een tussenkomst van Cruijff. De vice-voorzitter van Barcelona is Sandro Rosell, een gewezen directeur bij Nike. Hij slaagde erin om Ronaldinho binnen te halen, vlak voor de neus van Manchester United overigens. Ferran Soriano is verantwoordelijk voor de financiën en Marc Ingla maakt de bestuurstop compleet. Het viertal ging de afgelopen jaren met de grove bezem door het clubbestuur. De gróte ster van het elftal is Ronaldinho de Assis Moreira, geboren op 21 maart 1980 in het Braziliaanse Porto Alegre. Tot 2000 speelde hij bij Grêmio, daarna waagde hij zich aan de grote oversteek. Van 2001 tot 2003 voetbalde hij bij PSG, vervolgens verkaste hij naar FC Barcelona. Met zijn dribbels, schijnbewegingen, schoten en doelpunten ontpopte de Braziliaan zich meteen tot de publiekslieveling. Aan individuele bekroningen ontbreekt het Ronaldinho inmiddels niet : Speler van het Jaar van de Fifa, de trofee EFE als beste Latijns-Amerikaanse speler in de Liga, beste voetballer ter wereld in het referendum van het voetbalblad Soccer Magazine. Nochtans wordt beweerd dat Ronaldinho het afgelopen seizoen niet zijn hoogste niveau bereikte, terwijl het team omgekeerd evenredig wél sterk presteerde. Luis Fernandez, die met de Braziliaan werkte bij PSG, deelt die mening niet. "Ronaldinho is niet veranderd. Misschien is hij in conditioneel opzicht even door een dipje gegaan, maar zijn acties waren nog altijd beslissend." Ook Jorge D'Alessandro, een Spaanse trainer die zich als adviseur voor het blad Don Balón laat inhuren, ziet het probleem niet. "Ronaldinho is beter dan ooit. Vorig seizoen leek het soms nog alsof FC Barcelona een acrobaat had binnengehaald. Dit seizoen werd duidelijk dat het een fenomenale voetballer betrof. Het getuigde van nederigheid en intelligentie dat Ronaldinho zich in het collectief en in het spelsysteem van Barcelona heeft ingeschakeld. Zijn positiespel is aanzienlijk verbeterd en hij heeft ook geleerd zijn inspanningen beter te doseren. En elk van zijn acties heeft die toets van magie waarop hij nu eenmaal het patent heeft." Frank Rijkaard werd op 30 september 1962 geboren in Amsterdam. Als voetballer doorliep hij de jeugdschool van Ajax Amsterdam, waar hij doorstootte tot het A-elftal. Met Ajax werd hij vijf keer Nederlands kampioen en won hij drie keer de beker van Nederland, één keer de Europabeker voor landskampioenen en één keer de Europese beker voor bekerwinnaars. Na een korte passage bij Zaragoza (1987/88) verhuisde hij naar AC Milan, waarmee hij twee Italiaanse landstitels en één Europabeker voor landskampioenen veroverde. Rijkaard speelde 73 wedstrijden voor de Nederlandse nationale ploeg en werd met Oranje Europees kampioen in 1988. Op het einde van zijn spelersloopbaan (1993/95) belandde Rijkaard weer bij Ajax Amsterdam. Als trainer debuteerde hij meteen in de context van de nationale ploeg. Van januari tot juli 1998 fungeerde hij als adjunct van Guus Hiddink, van augustus 1998 tot juli 2000 was hij bondscoach. In die hoedanigheid loodste hij Oranje tot in de halve finale van Euro 2000. Rijkaard startte als clubtrainer bij Sparta Rotterdam (2001/02) en stapte dan over naar FC Barcelona. Hij kende bij de Catalaanse club een moeilijk eerste seizoen. De geruchtenmolen wil dat vice-voorzitter Rosell Rijkaard wilde ontslaan en al onderhandelingen met zijn opvolger (de Braziliaan Luiz Felipe Scolari) had aangeknoopt, maar dat voorzitter Laporta op aangeven van Cruijff besliste om het vel van zijn trainer te redden. Waarop Frank Rijkaard versterking vroeg en kreeg. Raar genoeg maakte hij daarbij schoon schip met de Nederlandse clan. De enige Nederlander in het team is Giovanni van Bronckhorst, die in de zomer overkwam van Arsenal. Met een volledig herbouwd team slaagde Rijkaard erin FC Barcelona zijn eerste kampioenstitel van de 21e eeuw te schenken - de vorige dateerde van 1999. En dat met een uitgesproken offensief voetbal, vaak vertrekkend van een 4-3-3. Het opleidingscentrum heet La Masía. Het is een oude boerderij uit 1702 die recht tegenover Camp Nou ligt en die FC Barcelona in 1966 kocht om er zijn socioclub van te maken. Dertien jaar later, in 1979, werd het gebouw omgevormd tot een residentie voor zestig jonge voetballers, van wie de meeste in Catalonië maar sommige ook in andere delen van Spanje of het buitenland worden gerekruteerd. Het gebouw telt twee verdiepingen en heeft een oppervlakte van 610 vierkante meter. Bij het begin van het seizoen 1999/2000 werd een aanpalend gebouw met nog eens achttien bijkomende kamers voor spelers gezet. De jonge voetballers beschikken in het complex over alle faciliteiten : keuken, salon, bibliotheek, kleedkamer. Trainen doen ze op de sportvelden vlakbij. Het rendement van het opleidingscentrum van FC Barcelona ligt ongemeen hoog. Ondanks de instroom van veel internationale sterren is al een dertigtal in La Masía gevormde voetballers erin geslaagd door te stoten naar het A-team. In de huidige spelerskern lopen tien spelers van eigen kweek rond : de doelmannen Víctor Valdés en Albert Jorquera, de verdedigers Carles Puyol, Presas Oleguer en Fernando Navarro, en de middenvelders Andrés Iniesta, Xavi, Gabri, Gerard en de Braziliaan Motta. Deze jongens werden eerst bij de juveniles en infantiles klaargestoomd, debuteerden vervolgens meestal bij de B-ploeg, die in derde klasse speelt, alvorens in het beste geval de grote sprong naar de A-kern te maken. Laatst werd bij FC Barcelona een oud project gerealiseerd : de bouw, in Sant Joan Despí, van de Ciutat Esportiva Joan Gamper. Het complex heeft negen miljoen euro gekost en is bestemd voor de eerste ploeg, de jongeren en voor andere sportsecties van de club. Camp Nou - Catalaans voor 'nieuw stadion' - heeft een capaciteit van 98.215 toeschouwers en werd ingehuldigd op 24 september 1957. Voordien stelde de club zich tevreden met aanpassingen aan het oude stadion van Les Corts. Dat werd ingehuldigd in 1922 en de capaciteit werd opgedreven tot 60.000 toeschouwers. Toen dat niet meer volstond, kocht de club nieuwe terreinen en vertrouwde de bouw van het nieuwe stadion toe aan de Catalaanse architecten Francesc Mitjans, Josep Soteras en Lorenzo García-Borbón. In de loop van de tijd onderging Camp Nou diverse transformaties. De belangrijkste gedaantewisseling voltrok zich ter gelegenheid van het WK van 1982. Camp Nou kon toen 120.000 mensen bevatten, maar in 1999 werd die capaciteit weer herleid. Het stadion herbergt 45 luxeloges met alles erop en eraan : salon, bar, toiletten, televisie, airconditioning. Er zijn 107 toegangen tot het stadion en het kan in vijf minuten tijd ontruimd worden, wat mede verklaart waarom Camp Nou van de Uefa de hoogste quotering krijgt. Pal naast Nou Camp staat nog een ander stadion : het Mini Estadi, waar de B-ploeg speelt en waar toch nog altijd 16.000 mensen kunnen plaatsnemen. Een beetje verder liggen twee omnisportzalen : het Palau Blaugrana (achtduizend plaatsen) en de Blaugrana (tweeduizend plaatsen). Voorts : een schaatsbaan, een sportsite met vijf voetbalvelden en La Botiga, een commercieel centrum waar men onder meer de officiële producten van FC Barcelona kan kopen. Camp Nou huisvest zelfs een museum, speciaal gewijd aan de geschiedenis van de club, het meest bezochte museum van Barcelona. Zoals veel Spaanse voetbalclubs functioneert FC Barcelona volgens het systeem van de socio's : mensen die een contributie betalen om lid van de club te zijn en als dusdanig onder meer de voorzitter verkiezen, de rekeningen goedkeuren enzovoort. Socio kan je zeer jong worden - sommigen van bij de geboorte - en blijf je doorgaans tot het einde van je dagen. Bij het begin van dit seizoen telde FC Barcelona 120.379 socio's. Intussen is dat cijfer nog gestegen, het schommelt rond 125.000. Er zijn dus meer socio's dan beschikbare plaatsen in het stadion. Om een wedstrijd bij te wonen moeten die socio's een ticket kopen, weliswaar aan een gereduceerde prijs. Voor elke wedstrijd worden 95.000 plaatsen gereserveerd voor socio's. Slechts drieduizend tickets worden te koop gesteld voor gelegenheidsbezoekers en er wordt meestal vrijwel letterlijk voor gevochten. Op de dag van de match worden 400 stewards en vrijwilligers gemobiliseerd, en ook 200 agenten van een privé-bewakingsdienst. Barcelona haalde dit seizoen een gemiddelde van 73.015 toeschouwers per wedstrijd, een stijging met 18 procent in vergelijking met het seizoen daarvoor. Barça is més que un club, luidt het devies. Barcelona is meer dan een club. Het vertegenwoordigt heel Catalonië. Het publiek is fanatiek en kan zich zeer agressief gedragen tegen spelers die de club in hun ogen verraden hebben. Michael Laudrup en Luis Figo, overgelopen naar erfvijand Real Madrid, hebben dat al moeten ondervinden. Tot op heden heeft FC Barcelona altijd geweigerd de naam van een sponsor op de shirts te zetten. Met die traditie wordt vanaf volgend seizoen gebroken. Joan Laporta begaf zich onlangs naar China en sloot er een akkoord met de Chinese regering. De club gaat publiciteit voeren voor de Olympische Spelen van 2008 in Peking. Een deal waaraan Barcelona 20 miljoen euro per jaar overhoudt. Die financiële injectie is geen overbodige luxe. Barcelona zat niet bepaald in goede papieren toen Laporta als voorzitter aantrad. De financiële toestand was nog nooit zo slecht geweest en onpopulaire maatregelen drongen zich op. Zoals daar was : het optrekken met 40 procent van de prijs voor een abonnement. De kost daarvan varieert van 210 tot 810 euro. Maar die ingreep volstond niet. Het werven van 20.000 nieuwe socio's - dankzij een publicitaire campagne - bracht 1,8 miljoen euro in de clubkas. Voor het budget van het seizoen 2004/05 voorzag de club 186,9 miljoen euro aan de kant van de uitgaven en 200,1 miljoen euro aan de kant van de inkomsten. Op het vlak van de uitgaven wordt nog altijd meer dan de helft van het bedrag vertegenwoordigd door de spelerslonen. De salarissen werden zelfs met 14 miljoen euro opgetrokken. De exploitatiekosten vermeerderden met 4,5 miljoen euro en bedragen 18 procent van de totaalkosten. Bij de inkomsten genereert het stadion de hoogste stijging (meer dan 10 procent) dankzij een surplus in de ticketverkoop (die brengt ongeveer 54 miljoen euro per jaar op, of 30 procent van de totaalinkomsten) en een betere exploitatie van Camp Nou. De post die correspondeert met de media ( pay per view en gsm) nam met 8,7 miljoen euro toe (38 procent van de totaalinkomsten) en in de rubriek socio's deed zich een stijging met 4 miljoen euro voor (8 procent van de totaalinkomsten). door Daniel Devos