Dagenlang werden we op Play Sports warm gemaakt voor een zogenaamd diepte-interview met Gert Verheyen. Dan toch maar gekeken. Want Gert Verheyen is interessante man die, me dunkt, heel wat zinnige zaken te vertellen heeft. Over zijn vader, de legendarische Jan. Over zijn debuut bij Anderlecht, waar hij door de lokale fans tot kop van Jut werd gedegradeerd. Over zijn grote sportieve successen bij Club Brugge. Over zijn lange carrière bij de Rode Duivels. Ov...

Dagenlang werden we op Play Sports warm gemaakt voor een zogenaamd diepte-interview met Gert Verheyen. Dan toch maar gekeken. Want Gert Verheyen is interessante man die, me dunkt, heel wat zinnige zaken te vertellen heeft. Over zijn vader, de legendarische Jan. Over zijn debuut bij Anderlecht, waar hij door de lokale fans tot kop van Jut werd gedegradeerd. Over zijn grote sportieve successen bij Club Brugge. Over zijn lange carrière bij de Rode Duivels. Over zijn ervaringen met de vele trainers onder wie hij speelde. Over zijn tijd als jeugdcoach. Over zijn periode als analist; jammer toch dat hij in die rol van het scherm verdween. Dit alles kwam slechts met mondjesmaat aan bod. En wanneer het even interessant dreigde te worden werd hij steevast onderbroken door die interviewer met zijn krakende stem. Die steeds op dezelfde nagel bleef kloppen: waarom, oh waarom, nam Gert zélf de beslissing om vroegtijdig op te stappen bij het weireldploegsje? De reden lijkt me vrij eenvoudig. Omdat de trainer Verheyen een uitermate gedreven perfectionist is, die te allen tijde zijn verantwoordelijkheid opneemt. Omdat hij bij KVO, wat de spelersgroep betreft, werd opgezadeld met een zootje ongeregeld en overbetaalde has-beens; aangevuld met een stuk of wat nukkige karakters. Omdat hij voor zichzelf geen toekomst meer zag bij een club die geteisterd wordt door het post-Coucke-trauma. Verheyen, steeds vaker met de blik op oneindig, leek zich van langsom minder op zijn gemak te voelen in die kale kantine. En het gesprek verzandde in een oeverloos welles-nietesspelletje; gelardeerd met wat pseudo-psychologisch Bargoens, in de betekenis van koeterwaals... Extra Time: van die JanMulder zijn we nu eindelijk verlost. Sneu dat Marc Degryse hem is gevolgd. Misschien hét uitgelezen moment voor Gert Verheyen om, in afwachting van wanneer het trainerschap opnieuw wenkt, weer een tijdlang analist te worden? Tot grote vreugde van de vele kijkers die zijn deskundige commentaar steeds fel hebben gesmaakt.