Steek jij soms de voorste mistlampen van je wagen aan omdat dat cool is?

"Nee ( lacht). Ik kan mij er zelfs aan ergeren als ik het bij anderen zie, want meestal zijn het showmannekes die dat doen. Dat is misschien wel mooi. Maar als het niet nodig is, is het niet nodig. "Ik heb trouwens al genoeg boetes, omdat ik nooit betaal als ik parkeer."
...

"Nee ( lacht). Ik kan mij er zelfs aan ergeren als ik het bij anderen zie, want meestal zijn het showmannekes die dat doen. Dat is misschien wel mooi. Maar als het niet nodig is, is het niet nodig. "Ik heb trouwens al genoeg boetes, omdat ik nooit betaal als ik parkeer." "Ik ben van Zelzate, maar ging altijd naar school in Gent. Ik kan in de dialecten van beide plaatsen mijn plan trekken. Het grappigste vind ik nog altijd de manier waarop in Gent het woord bruudduze uitgesproken wordt. Leuk om te horen wat ze elke keer weer met die 'oo' uithalen. "Het Gents vind ik trouwens het mooiste dialect van allemaal. In Zelzate is het platter, om over het West-Vlaams nog te zwijgen. In het begin had ik het daar moeilijk mee. En nog in feite. Als ze snel babbelen, moet ik wreed luisteren. Ik doe af en toe moeite om ook wat West-Vlaams te praten. Maar meestal lachen ze mij uit, omdat ik het nog niet goed kan. Alleen de stopwoordjes die ze altijd achter een zin plakken, lukken al: moa how en wè." "In het vierde studiejaar zat ik bij mijn vader in de klas. Die liet mij eens 300 keer dezelfde zin overpennen. Echt dwaas. Hij was altijd bang dat hij me zou bevoordelen ten opzichte van mijn klasgenootjes en daardoor was hij voor mij strenger dan voor de rest. Na de eindexamens bleek ik samen met een meisje de eerste van de klas te zijn, we hadden exact hetzelfde percentage. Toen heeft hij haar een half procentpunt meer gegeven opdat ik toch niet de eerste zou zijn. Ik kwam dat pas een paar jaar later te weten. Man, toen was ik kwaad." " Jessica Alba. Die vrouw is buiten categorie." "Ja ( lacht). Ik ben daar eerlijk in. Als ik zin heb in IceTea durf ik dat, anders moet ik een glas nemen. " Wendy heeft dat niet graag. Maar zelfs als ze er is, doe ik het soms nog, in het geniep." "Ik moet toegeven dat Jeroen, mijn twee jaar oudere broer, en ik altijd redelijk veel kregen. Ik stelde een hele lijst samen en op de tafel vol speelgoed die de sint achterliet, stond meestal alles wat ik wilde. Enkel voor een 'bolletjespistool' vonden mijn ouders me een bepaalde keer nog te jong. "Ik mag wel zeggen dat ik verwend ben. Maar ik besef het. Dat is ook al iets." "Op een keer bleek de sint in onze straat te wonen. Ik herkende zijn gezicht." "Nee, het is net omgekeerd. Vroeger kon ik me daar weleens in opjagen, zeker in de nacht voor een match, als ik daardoor moeilijk kon slapen. Maar dan gaf ik haar een goede duw, waardoor ze het weer losliet. "Intussen zorgden we al voor een dubbel deken. Als ze nu aan het ene trekt, blijft het andere nog voor mij over." "Ik kan het wel begrijpen, maar vind dat dat iets te ver gaat. Ik denk ook niet dat Wendy het zou appreciëren, mocht ik dat voorstellen." "Mijn specialiteit is: mijn nek opspannen en dan komt er iets uit, een pees of zo. Maar als ik het doe, zeggen de mensen altijd direct dat ik ermee moet stoppen. Het ziet er niet smakelijk uit." "Ik moet bekennen dat het af en toe gebeurt. Vooral in deze periode van het jaar, als het zo koud is." "Die gaat eerder dan ik slapen en staat ook vroeger op. ( lacht) Ze weet dat dus niet. "Zo stiekem met mijn sokken in bed kruipen, zálig!" S KRISTOF DE RYCK