Walter Damen (42) en Paul Bistiaux (63) hebben wel wat gemeenschappelijke interesses. Beide heren zijn advocaat, beiden boksen ze graag en alle twee zijn ze verbonden met het Antwerpse voetbal. Maar bij de ene stroomt Beerschotbloed door de aderen en de andere is een Antwerpgetrouwe. Beter konden de kaarten echt niet liggen voor De Conferentie, een advocatenvereniging in Antwerpen. Die organiseert vrijdag een boksgala ten voordele van de actie Kom Op Tegen Kanker. Op dat intussen uitverkochte evenement wordt Damen versus Bistiaux dé clash van de avond; de bekendste bestuurder van Beerschot-Wilrijk versus de man die 23 jaar secretaris was bij de stadsrivaal op de Bosuil. Sport/Voetbalmagazine trok naar The Scorpions in Aartselaar, de thaiboksclub waar Damen traint bij Marc Mahieu - een Antwerpfan nota bene. Ook Bistiaux kwam eens langs.
...

Walter Damen (42) en Paul Bistiaux (63) hebben wel wat gemeenschappelijke interesses. Beide heren zijn advocaat, beiden boksen ze graag en alle twee zijn ze verbonden met het Antwerpse voetbal. Maar bij de ene stroomt Beerschotbloed door de aderen en de andere is een Antwerpgetrouwe. Beter konden de kaarten echt niet liggen voor De Conferentie, een advocatenvereniging in Antwerpen. Die organiseert vrijdag een boksgala ten voordele van de actie Kom Op Tegen Kanker. Op dat intussen uitverkochte evenement wordt Damen versus Bistiaux dé clash van de avond; de bekendste bestuurder van Beerschot-Wilrijk versus de man die 23 jaar secretaris was bij de stadsrivaal op de Bosuil. Sport/Voetbalmagazine trok naar The Scorpions in Aartselaar, de thaiboksclub waar Damen traint bij Marc Mahieu - een Antwerpfan nota bene. Ook Bistiaux kwam eens langs. Paul Bistiaux: "Het klassieke Engelse boksen, wat Walter en ik vrijdag gaan doen, vond ik altijd al een heel mooie en fascinerende sport. Het stond op mijn bucket list van dingen die ik nog wilde doen vóór ik dood ben. Dus begon ik vanaf 2010 één keer per week te sparren met mijn trainer, Freddy Cappaert. Nu, in de voorbereiding naar deze kamp toe, is dat twee tot drie keer per week. Maar het was eigenlijk nooit mijn bedoeling om een echte kamp te boksen. Ik wou die trainingen afwerken; die zijn heel mooi en enorm inspannend. De kamp tegen Walter wordt mijn eerste echte wedstrijd. Voor mij is het een parti plaisir. Het is niet mijn bedoeling om hem knock-out te slaan." Walter Damen: "Dat zou ook niet lukken." Bistiaux: (heeft Damen niet goed verstaan) "Wat zegt hij? Dat ik dat niet zou kunnen?" (grijnst, niet gespeeld) Damen: (lacht) "Ik begon drie maanden geleden weer te trainen, omdat ze mij vroegen om hieraan mee te doen. Ze wisten dat ik tussen mijn 27e en mijn 33e gekickbokst heb. Ik train nu twee keer per week, hier en bij Daniella Somers, in haar club The Bulldogs. Maar ik bokste ook nog nooit een wedstrijd." Damen: "Paul is kleiner, lichter en 21 jaar ouder. Mocht ik dit op een vijandige manier benaderen, dan zou dit een onverantwoorde kamp zijn, zeker als ik de spectaculair betere bokser zou zijn. Ik wil winnen tegen Paul, maar mocht ik er bij wijze van spreken voor kunnen zorgen dat hij de rest van zijn leven in een rolstoel zit, dan zou ik dat absoluut niet willen. Ik vind Paul een fijne gast." Damen: "Ik vind het heel dwaas dat Antwerpfans twee jaar geleden een lijkkist naar het stadhuis brachten. Dat was een misplaatste optocht. Zeker omdat er onlangs bij Antwerp ook een faillissement had kunnen zijn. En ze zijn op de Bosuil nog niet uit de problemen; misschien gaat Antwerp volgend jaar toch nog failliet." Bistiaux: "Wa zegde gij na? (tegen Mahieu) Trainer, roep uw poulain eens tot de orde." Bistiaux: "Die actie met die doodskist heb ik zeker niet gepromoot. Maar het Antwerpse voetbal is inderdaad afgezakt tot een onaanvaardbaar niveau. Dat is voor een groot stuk ook onze schuld." Bistiaux: "Het voetbal veranderde fundamenteel door het Bosmanarrest (dat bepaalt dat clubs geen transfersom meer mogen vragen voor voetballers van wie het contract afloopt, nvdr). Sommige clubs, zoals de kersverse landskampioen, gingen daar goed mee om. Wij bleven te lang vasthouden aan voorbijgestreefde denkbeelden." Bistiaux: "Bij ons is er nu Act As One. Dat is ook een beweging van fans die het DNA van de club willen bewaken. In dat opzicht volgt een grote groep mensen bij Antwerp het experiment op het Kiel met belangstelling. Niet met jaloezie, dat is een te sterk woord. Maar er is wel een zekere vorm van respect." Bistiaux: "Ik vind dat niet. Wij zijn trots dat we nog altijd onze oorspronkelijke identiteit van 135 jaar geleden hebben, ondanks ons slechte parcours van de laatste jaren. Onze club is nog altijd dezelfde als in 1880." Bistiaux: "Ik denk dat het op onze manier ook oplosbaar is. AA Gent bewijst dat; ik vind het fantastisch wat mijn vriend Michel Louwagie (manager van Gent, nvdr) presteerde. Beerschot nam de makkelijkste weg; ik ben daar niet zo voor." Damen: "Nee, wij namen net de moeilijkste weg." Bistiaux: "Eerst schulden maken, dan de boel toedoen en tegen alle schuldeisers zeggen dat ze naar de pomp moeten lopen om uiteindelijk een straat verder een nieuwe winkel open te doen, ik vind dat te makkelijk." Damen: "Onze supporters hebben die weg nooit gewild. En als je wilt terugkeren vanuit eerste provinciale en in elke match op een dubbele verdedigingsgordel botst, moet je veel wilskracht tonen. Bovendien zaten wij met supporters die ontheemd waren. En wij gooiden alle bestaande structuren overboord. We zetten nieuwe structuren op, van binnen uit. We deden dat met het 'Beerschot Collectief' en 'Wij Zijn Beerschot', dertien supporters met heel verschillende beroepen en invalshoeken. Toch lukte dat wonderbaarlijk goed. Dat is nu onze kracht." Bistiaux: "Ik wil zeker geen afbreuk doen aan de geleverde prestaties. Maar de kunst zal nu wel zijn om dit vast te houden als het sportief wat minder gaat." Damen: "Wij weten dat er nog stekels op ons pad gaan komen. Nu wachten we bijvoorbeeld af wat de competitiehervorming met zich meebrengt." Damen: "Ik ga ervan uit dat ze bij de voetbalbond openingen zullen laten voor traditieclubs. De bond moet respect tonen voor de stap die wij durfden zetten. Nu dreigt het gevaar dat ze ons zouden lamleggen in onze opmars. (windt zich op) Dat druist in tegen alle FIFA- en UEFA- reglementen: je móét een stijger kunnen hebben. Voor mij is het simpel: ik ben bereid tot veel gesprekken, maar als men ons op dit vlak voor een voldongen feit plaatst, trek ik alle juridische registers open." Bistiaux: (sussend) "Dat gaat niet nodig zijn; ze zullen altijd ruimte laten voor een club als Beerschot-Wilrijk." Bistiaux: "Bij Antwerp ging het er te amateuristisch aan toe. Er was geen planning en te weinig organisatie. Het was: leven au jour le jour. Dat was zeker fout. Je moet een strak plan en een budget hebben, en je daaraan houden. Maar het woord 'geritsel' hoor ik niet graag. Dat was het ook niet." Bistiaux: "Dat had te maken met de Antwerpse mentaliteit: laisser faire, laisser passer. Men kwam iets overeen en zei dan: 'We zien wel. Kom, we drinken er nog ene.'" Damen: "Misschien hoorde je daarnet een verschil met die cultuur van vroeger. Als het gaat over onze zorgen omtrent de competitiehervorming, zegt Paul dat dat wel in orde komt. Maar ik wil mij voorbereiden op het worstcasescenario. Bij Beerschot-Wilrijk proberen we vooruit te denken. Ik ken nu al de bedragen die we nodig zullen hebben in de tweede klasse, en het verschil tussen de tv-gelden die de eersteklassers krijgen en de kruimeltjes voor de tweedeklassers. Wij moeten erop voorbereid zijn dat wij in de tweede klasse zullen moeten concurreren met een club die een serieuze parachute krijgt." Damen: "Die symbiose naar het uitwerken van ons project is er wel. Maar we zitten daar natuurlijk met achttien mensen, met sterke karakters. En een Antwerpenaar komt op voor wat hij denkt. Het enige wat je daarin moet vinden is een modus vivendi. Bij ons gebeurt alles binnen de normale normen van een bestuur." Bistiaux: "Wij hadden een ander probleem. In het ancien regime (doelt op het tijdperk met Wauters, nvdr) was er te veel centraal gezag en de laatste vier jaar (bij het beleid van JosVerhaegen en Gunther Hofmans, nvdr) was dat er te weinig. Vroeger had je iemand aan de top van de piramide wiens wil wet was. For better or for worse, maar er zat toen een zekere stroomlijn in. De laatste vier jaar was het democratischer, zoveel hoofden zoveel zinnen. Maar de club kabbelde dan ook wat alle kanten uit." Damen: "Na het failliet van Beerschot kwamen bij ons veel mensen naar voren die niet voetbalgebonden waren. Dus is er gedacht dat we er niks van zouden terechtbrengen. Toen ons verhaal dan toch ontplofte, dacht iedereen dat het een hype was. Maar het waaide níét over. Intussen ziet iedereen dat we goed bezig zijn en neemt iedereen daar vrede mee. Paul Nagels heeft alle respect voor het huidige project. Het model van zijn voorzittersperiode was misschien ook het oude model, dat in de huidige structuur van voetbalclubs niet meer mogelijk is. Beerschot-Wilrijk wil niet meer dat één man alles kan doen instorten als hij de stekker eruit trekt. Wij zoeken naar een breed draagvlak, met supporters, met investeerders en met mensen die willen leiden." Bistiaux: "Het model van Antwerp komt zeer algemeen voor in het hedendaagse voetbal, ook bij clubs in Engeland. Chelsea is eigendom van één man. Manchester United ook. Manchester City ook. Dat zijn geen kleine clubs. En ze zijn toch relatief succesvol. Ik zeg dus niet dat het verhaal van Beerschot-Wilrijk slecht is, ik zeg alleen dat er andere modellen zijn die ook werken. En ik ben er zeker van dat Decuyper ook bouwt aan een breed draagvlak." DOOR KRISTOF DE RYCK - FOTO'S KOEN BAUTERS"Bij Antwerp ging het er te amateuristisch aan toe." Paul Bistiaux "Ik vind het heel dwaas dat Antwerpfans een lijkkist naar het stadhuis brachten." Walter Damen