Belgische trainers zijn nooit avonturiers geweest. Er wordt doorgaans behoudend gedacht en, zeker in topconfrontaties, voorzichtig gespeeld: de tegenstander laten komen en vooral zelf het initiatief niet nemen. Jacky Mathijssen toonde het nog in de voor Club Brugge fatale wedstrijd tegen Kopenhagen. Zelfs Michel Preud'homme hield zich vorig seizoen tijdens een voor Standard vergulde campagne in de voorbereiding soms bezig met de zwakke punten van de tegenstander. Hij stemde, zo valt te horen, er zelfs een deel van zijn training op af.
...

Belgische trainers zijn nooit avonturiers geweest. Er wordt doorgaans behoudend gedacht en, zeker in topconfrontaties, voorzichtig gespeeld: de tegenstander laten komen en vooral zelf het initiatief niet nemen. Jacky Mathijssen toonde het nog in de voor Club Brugge fatale wedstrijd tegen Kopenhagen. Zelfs Michel Preud'homme hield zich vorig seizoen tijdens een voor Standard vergulde campagne in de voorbereiding soms bezig met de zwakke punten van de tegenstander. Hij stemde, zo valt te horen, er zelfs een deel van zijn training op af. Laszlo Bölöni, de opvolger van Preud'homme, gaat uit van de eigen kracht. Hij stemt alles af op techniek en wil via verzorgd combinatievoetbal de tegenpartij ontwrichten. Dat Bölöni dit seizoen voor het eerst uitpakte met drie spitsen in de Europese wedstrijd op Everton moet nog maar zelden zijn vertoond. Of het zou in het glorieuze tijdperk van Club Brugge geweest moeten zijn toen Ernst Happel ooit in een thuiswedstrijd tegen Juventus zelfs vier aanvallers opstelde en een 1-0-nederlaag uit de heenwedstrijd in een 2-0-zege omzette. In deze donkere dagen moeten de supporters van Club (zie analyse p. 28) er melancholisch aan terugdenken. Het mag best zijn dat de attitude van Laszlo Bölöni al evenveel te wensen overlaat als zijn soms platvloerse taalgebruik, de Roemeen laat heel nadrukkelijk Standard op zijn kompas varen. Er wordt, het vertrek van een steunpilaar als Marouane Fellaini ten spijt, beter gevoetbald dan vorig seizoen. Dankzij de verdere ontluiking van het jonge talent en de klasse van een blessurevrije Milan Jovanovic. Standard is de enige topploeg van het land. Omdat de Luikenaars na Europese wedstrijden de punten te grabbel gooiden, kroonde Anderlecht zich uiteindelijk tot herfstkampioen. Dat gebeurde slechts sporadisch met sprankelend voetbal, al kwam er de laatste weken wel regelmaat in de prestaties: vijftien op vijftien, na eerder een sterke wedstrijd op het voorlopig uit koers geslagen Club Brugge. Die regelmaat is er vooralsnog niet bij het ambitieus aan het seizoen begonnen RC Genk, dat buitenshuis bijna dubbel zoveel scoorde als thuis. Omgekeerd is het dan weer bij Westerlo, vaak wervelend in het Kuipke, maar absoluut niet dominant op verplaatsing. In Lokeren bewijst Georges Leekens nog maar eens dat hij staat voor organisatie en het vorig seizoen zo bejubelde Cercle Brugge, dat evenveel scoorde als Club, valt na een moeizame start langzamerhand in de goede plooi. Dat Zulte Waregem in de middenmoot zou bivakkeren, was te verwachten, kleurloos voetbal werd daarbij met uitschieters afgewisseld. Zulte Waregem is de enige ploeg die zowel van Anderlecht als van Standard won. Moeskroen doet het beter dan verwacht, terwijl AA Gent een van de tegenvallers is van deze heenronde, een goed halfuur afgelopen zondag op Standard ten spijt. Michel Preu- d'homme moest met lede ogen aanzien dat zijn ploeg meer tegendoelpunten incasseerde dan ... Germinal Beerschot. Anderzijds scoorde alleen Anderlecht meer dan de Buffalo's. Was het niet Hein Vanhaezebrouck die eerder dan Preud'homme kandidaat was om het commando bij de Buffalo's in handen te nemen? De trainer van KV Kortrijk, een van de meest opvallende figuren van deze heenronde, frappeerde door met een uiterst matige ploeg altijd op dezelfde manier te spelen: naar voren gericht. Hij houdt zijn team voorlopig probleemloos uit de gevarenzone. Die strijd om het behoud leverde voorlopig vier trainerswissels op. Alleen KV Mechelen, Dender en Tubeke hielden van de bedreigde ploegen het hoofd koel. Charleroi trekt nu met de Schot John Collins de vierde trainer aan in tweeenhalf jaar en Bergen met Christophe Dessy al de vijfde coach in anderhalf jaar. Roeselare voetbalt onder Dennis van Wijk met enthousiasme maar betaalt een zware prijs voor een warrig transferbeleid. Net zoals Germinal Beerschot, dat vorige zomer in zijn aankopen een onthutsend gebrek aan visie etaleerde. Het zal de clubs straks niet beletten om zich op de transfermarkt te gooien met meer gretigheid dan ooit tevoren. Ook al werden er tijdens de zomer in totaal 164 spelers gekocht: de hiaten zijn niet overal opgevuld. Voetbal is steeds weer beginnen en herbeginnen. S door JACQUES SYS