In de poll van de relschoppers staan Geoffrey Mujangi Bia en Pelé Mboyo ongetwijfeld op één en twee in ons kampioenschap. Voor de Standardmiddenvelder ging het afgelopen seizoen wel wat beter, maar zijn neef Pelé is door de hel gegaan in de Cristal Arena (of toch tot januari, toen hij een blessure opliep die hem de rest van de competitie aan de kant hield). Ondanks hun indrukwekkende statistieken werden de twee Brusselaars geregeld onder vuur genomen door hun eigen fans. Hoe komt dat? Ligt het aan de club? Is het hun eigen gedrag? Of is het een gevolg van slechte communicatie?
...

In de poll van de relschoppers staan Geoffrey Mujangi Bia en Pelé Mboyo ongetwijfeld op één en twee in ons kampioenschap. Voor de Standardmiddenvelder ging het afgelopen seizoen wel wat beter, maar zijn neef Pelé is door de hel gegaan in de Cristal Arena (of toch tot januari, toen hij een blessure opliep die hem de rest van de competitie aan de kant hield). Ondanks hun indrukwekkende statistieken werden de twee Brusselaars geregeld onder vuur genomen door hun eigen fans. Hoe komt dat? Ligt het aan de club? Is het hun eigen gedrag? Of is het een gevolg van slechte communicatie? Afspraak in de Brusselse Louizalaan, waar het bureau van hun nieuwe makelaar Fouad Ben Kouider gevestigd is en waar ze alles eens uit de doeken willen doen. Pelé Mboyo: "Ik heb Fouad ontmoet via een vriend. Het klikte meteen. Ik ben nu negen jaar profvoetballer, dus ik heb al wel wat makelaars zien komen en gaan, maar bij Fouad had ik meteen een ander gevoel. Hij is ook van Brussel en heeft Afrikaanse roots; zijn verhaal lijkt dus wel enigszins op het onze. Dat maakt dat er met Fouad een bepaalde affiniteit mogelijk is die bij andere makelaars ondenkbaar is. Op mediavlak zitten wij met een imagoprobleem en ook daarmee kan Fouad ons helpen." Geoffrey Mujangi Bia: "De ontmoeting met Fouad heeft er, samen met alles wat er op de club is gebeurd, voor gezorgd dat ik het belang van communicatie ben gaan inzien. Toen de situatie met de fans van Standard nog verslechterde, wist ik dat er iets moest gebeuren." Mujangi Bia: "Ik heb zelf het initiatief genomen. Ik ben wel het type dat de confrontatie durft aan te gaan." Mboyo: "Natuurlijk, maar ons probleem is dat er steeds weer oude koeien uit de sloot worden gehaald die ons imago bezoedelen." Mujangi Bia: "Ik speelde nog niet in eerste klasse en al mijn problemen met Anderlecht hadden al in de kranten gestaan. En de eerste indruk blijft dikwijls hangen." Mboyo: "Sommige media zijn simpelweg tegen mij. Er is ooit geschreven dat ik onze T2, Hans Visser, geslagen zou hebben. Ik heb meteen aan de club gevraagd om een verklaring op te stellen dat dat verhaal compleet uit de lucht gegrepen is. Hans zei me de volgende dag zelf dat het een schande was dat er zulke leugens gepubliceerd werden, maar uiteindelijk heeft niemand de moeite genomen om mij openlijk te verdedigen." Mboyo: "Daar wil ik zelfs niet op antwoorden. Ik zou denken dat Genk toch een professionele club is die geen baat heeft bij zulke redeneringen." Mujangi Bia: "Belgische clubs zijn bang van hun fans. Ze durven niet tegen de supporters in te gaan om hun spelers te verdedigen. Genk had het moeten opnemen voor Pelé. Ik heb min of meer hetzelfde meegemaakt bij Standard en ook daar heeft niemand van de club ook maar enige poging ondernomen om de gemoederen te bedaren." Mujangi Bia: "Ik heb Mehdi Carcela om hulp gevraagd, die heeft een fan opgebeld waar hij een goed contact mee heeft en zo hebben we die ontmoeting geregeld. De club was daar zelfs niet van op de hoogte. Toen Anderlecht Steven Defour aantrok, waren er ook paars-witte fans die anti-Defourspandoeken hadden gemaakt. Maar Anderlecht heeft zich achter de speler geschaard en zich fel gekant tegen die spandoeken. En kijk, uiteindelijk is alles goed gekomen tussen fans en speler. Dat moet toch het doel zijn van elke club?" Mboyo: "Dat doet me denken aan dat verhaal over mij in de Carré. De club wist toen zeer goed dat ik een maand out was en dat ik een individueel programma volgde. De voltallige A-kern van Anderlecht was die avond in de Carré en toch was ik degene die het de volgende dagen zwaar te verduren kreeg in de media. Anderlecht werd enkele dagen later nochtans uitgeschakeld in de zestiende finales van de Europa League. Daar waren ze evenwel zo slim om dat zaakje intern af te handelen." Mujangi Bia: "Er waren een heleboel Anderlechtspelers die na een uur in Moskou al kapot zaten." Mboyo: "Genk nagelde Pelé liever aan de schandpaal omdat hun resultaten slecht waren. Het was misschien niet slim om uit te gaan op dat moment, maar ik zou toch denken dat dat in mijn geval minder erg was dan in het geval van de Anderlechtspelers. Ik heb wel tegen de voorzitter gezegd: 'Als ik in de fout ben gegaan, mag je me gerust bestraffen.' Ik werd niet bestraft, terwijl de club in de pers wel had aangekondigd dat ze me zwaar zou aanpakken. Dat bleek achteraf hun manier om de echte problemen te verdoezelen. "Ik heb de club vaak gevraagd om een ontmoeting met de supporters te regelen, maar die is er nooit gekomen. Zelfs wanneer ik me na de match richting fans begaf, werd mij gewoon de weg versperd. Een maand voor het eind van de competitie was er een etentje met supporters in een bowlingclub. De ploegafgevaardigde kwam de dag voordien vragen wie wat wou eten en sloeg mij over. Ik zei toch wat ik wou eten omdat ik wist dat men mij anders achteraf zou verwijten dat ik niet was komen opdagen. De dag voor het etentje zei de coach me dat ik toch beter niet kon komen omdat men niet kon inschatten hoe de confrontatie met de supporters zou uitdraaien. Ik ging akkoord, op voorwaarde dat de coach de verantwoordelijkheid zou nemen voor mijn afwezigheid. Wat zie ik de volgende dag in Het Belang van Limburg staan? 'Mboyo heeft geen respect voor de supporters.' Ik sprak de coach daarop aan en hij zei me dat hij de situatie publiekelijk zou regelen. Dat is er evenwel nooit van gekomen, ook al had ik wel het gevoel dat hij dat echt van plan was. Maar ik weet natuurlijk niet wat er allemaal speelt achter de schermen..." Mujangi Bia: "Bij mij heeft de club nooit moeite gedaan om verandering te brengen in mijn situatie." Mboyo: "Ik ben de duurste transfer in de clubgeschiedenis van Racing Genk, dus ik begrijp dat de verwachtingen hooggespannen waren. Maar je moet wel weten dat ik vorig seizoen na mijn blessure terechtkwam in een team dat vier of vijf wedstrijden na elkaar verloren had en compleet uitgeteld was. Na mijn terugkeer werd de situatie er niet meteen beter op. Dirk Degraen en Gunther Jacob verlieten het schip en plots moest er een nieuwe zondebok gevonden worden. Ik bleek de geknipte man en vanaf dan was er geen weg meer terug. De fans zongen elke wedstrijd: 'Who the fuck is Mboyo?'" Mujangi Bia: "Ik weet het ook niet. Misschien had het met mijn verleden bij Anderlecht en Charleroi te maken. Er werd ook gezegd dat ik nonchalant overkwam en te weinig liep. Anderen vonden dan weer dat ik mijn doelpunten niet uitbundig genoeg vierde en dat ik onvoldoende terug knokte bij balverlies. Ieder heeft zo z'n eigen waarheid." Mboyo: "Supporters verwachten in de eerste plaats dat je alles geeft. Maar je kunt niet van een ingetogen persoon verwachten dat hij plots uitbundig wordt. Ik heb Genk altijd gerespecteerd, sla mijn interviews er maar op na. Mijn statistieken spreken trouwens voor zich. Ik heb sinds januari niet meer gespeeld en ik ben toch de topschutter en assistkoning van Genk. Dat zegt genoeg." Mboyo: "We zijn rechtuit tegen elkaar. Ik zeg al lang tegen Geoffrey dat hij meer met de media moet praten. We weten goed genoeg hoe we de zaken moeten aanpakken, maar de buitenwereld blijft ons als twee onnozelaars zien." Mujangi Bia: "Ik verliet een keer het stadion na de wedstrijd toen ik op een dame botste die aan elke speler om een handtekening vroeg, behalve aan mij. Ik vroeg haar hoe dat kwam en zij zei: 'Ik dacht dat je dat niet zou willen doen.' Terwijl ik er zowat op zat te wachten. Mensen hebben echt een fout beeld van ons." Mboyo: "Ze zouden eens moeten weten... Er zouden heel wat mensen teleurgesteld zijn als ze zouden weten hoe sommige spelers echt in elkaar zitten." Mboyo: "Ik heb bij Genk nooit het gevoel gehad dat ik de duurste transfer uit de clubgeschiedenis was. Toen ik destijds bij AA Gent op de korrel werd genomen door de fans, deed Ivan De Witte er alles aan om de situatie recht te trekken. Hij wist dat hij de situatie moest zien te ontmijnen om mij voor meer geld te kunnen verkopen. Genk had, zeker gezien de grote transfersom en mijn contract, hetzelfde moeten doen, maar momenteel is mijn marktwaarde in vrije val." Mboyo: "Hein Vanhaezebrouck heeft mij tot op de dag van vandaag nog graag en ook Francky Dury, Bob Peeters, Trond Sollied en John Collins stelden me steevast op. Als ik echt zo'n moeilijke jongen zou zijn, had Genk nooit vier miljoen euro aan me besteed, hoor. En waarom zou ik dan in de spelersraad zitten? Waarom was ik dan aanvoerder van Gent? Toen Víctor Fernández het roer overnam bij AA Gent, vroeg hij me om de aanvoerdersband te blijven dragen - ik wou nochtans niet - omdat ik het type ben dat een spelersgroep kan samenhouden. Toch blijft men een verkeerd beeld van me ophangen. Ondertussen heb ik begrepen dat je die beeldvorming heel moeilijk kunt veranderen." Mboyo: "Ik probeer het zo veel mogelijk te relativeren. Als ik morgen moet stoppen met voetballen, kan ik toch trots zijn op het parcours dat ik heb afgelegd. Misschien dat ik niet had moeten zitten waar ik nu zit, maar als ik de coach of een ploegmaat hoor zeggen dat de groep mij mist, is dat toch een vorm van erkenning. In januari heb ik de trainer gevraagd om me op de bank te zetten omdat ik voelde dat ik zou ontsporen. Ik heb gereageerd op de spreekkoren van de fans door hen met mijn vinger op mijn lippen het zwijgen te willen opleggen. Ik weet dat dat fout was, maar ik heb het hart wel op de juiste plaats. Ik zal nooit het embleem van Anderlecht kussen om vervolgens bij Standard te gaan voetballen. Zij die dat wel doen, vallen in mijn ogen doorgaans heel snel door de mand. Als ik het embleem op mijn shirt kus, is dat omdat ik mijn respect wil betuigen aan de club. Niemand weet wat de toekomst brengt, maar als ik iemand graag heb, zal ik die persoon nooit verraden. Ik zal de supporters altijd opzoeken en ben zelfs op moeilijke momenten niet bang van de dialoog met de fans. Ik begrijp hun verwachtingen perfect." DOOR THOMAS BRICMONT - FOTO'S BELGAIMAGE / DAVID STOCKMAN"Standard heeft nooit de moeite gedaan om wat te veranderen aan mijn situatie." Geoffrey Mujangi Bia "De buitenwereld blijft ons als twee onnozelaars zien." Pelé Mboyo