Geboorteplaats en -datum?

Aalst, 2 maart 1966.
...

Aalst, 2 maart 1966. In mijn jeugd zat ik op internaat en daar deed ik vaak aan sport: vooral volleybal en basketbal. Maar de sporttak waar ik het meest in uitblonk, was toch wel biljarten. ( lacht) In de zomer ga ik graag fietsen, soms tochtjes tot 100 kilometer. In de wintermaanden sta ik vooral op het podium en dat is een sport op zich. Tijdens een show zweet ik wat af en nadien ben ik meestal volledig uitgeput. Ik ben geen supergrote sportfanaat. Maar het wielrennen spreekt me misschien nog het meest aan. Voor wedstrijden als Parijs-Roubaix, de Ronde van Vlaanderen of de interessante Tourritten ga ik wel graag zitten. Voetbal interesseert me een stuk minder, omdat het een ploegsport is, maar vooral omdat je nooit op voorhand weet of de vlam in de pan zal slaan. Soms zie je onverwachts een heel aantrekkelijke wedstrijd, maar de match tussen diezelfde twee ploegen kan evengoed uitdraaien op een complete non-match. Anderzijds vind ik ook dat wielrennen iets absurds heeft: weken op voorhand worden tenten rechtgezet, mensen staan uren te wachten, en in een flits is het peloton gepasseerd. Maar het is wel een echte volkssport waar je dicht bij de vedetten kunt komen. De Torhout-Werchter-Classic, zoals de Ronde van België vroeger heette, kwam eens aan in Leuven, toen ik daar woonde. Plots stond Laurent Fignon letterlijk op twee meter van mij. Zoiets kan alleen in het wielrennen. Idolen heb ik niet echt. Ik ben redelijk individualistisch ingesteld. De prestaties van iemand anders veranderen nu eenmaal weinig in mijn leven. Om cru te zijn: ik vind het belangrijker om zelf drie kilometer te lopen dan op tv te kijken naar een marathon. Maar ik heb wel respect voor sporters, zeker voor zij die individueel prestaties neerzetten. Ik heb het wel voor volkse jongens die door het sportieve succes omhoog gekatapulteerd worden. Alleen is het vaak ' from zero to hero and back to zero' ... ( lacht) Freddy Maertens is zo'n figuur. Ik was recent in het wielermuseum in Oudenaarde. Heel onwezenlijk om te zien dat een gewezen wereldkampioen daar nu petjes verkoopt en truitjes staat te plooien. Ook het tragische verhaal van Frank Vandenbroucke intrigeert me: hij is letterlijk kapotgegaan aan de roem. DOOR BREGT VERMEULEN