B esnik Hasi (34) heeft drie kampioenschapstrofeeën op de schouw staan. Een keer met RC Genk en tweemaal met Anderlecht behoorde hij tot de beste ploeg van België. Op een kort avontuur bij 1860 München na, leeft de Albanese international nu al tien jaar in ons land. Samen met zijn gezin - vrouwlief Laureta en zijn twee schattige dochtertjes Dea (5) en Lea (2) - woont hij in de smeltkroes Molenbeek, op wandelafstand van het volkse Edmond Machtensstadion. Maar voetballen doet Hasi alsnog bij Lokeren.
...

B esnik Hasi (34) heeft drie kampioenschapstrofeeën op de schouw staan. Een keer met RC Genk en tweemaal met Anderlecht behoorde hij tot de beste ploeg van België. Op een kort avontuur bij 1860 München na, leeft de Albanese international nu al tien jaar in ons land. Samen met zijn gezin - vrouwlief Laureta en zijn twee schattige dochtertjes Dea (5) en Lea (2) - woont hij in de smeltkroes Molenbeek, op wandelafstand van het volkse Edmond Machtensstadion. Maar voetballen doet Hasi alsnog bij Lokeren. Aan de muur in de woonkamer neemt een portret van Besniks vader een prominente plaats in. "Hij overleed op 58-jarige leeftijd aan een hersenbloeding", vertelt Hasi. "Ik koester een mateloze bewondering voor hem. Hij slaagde erin om in moeilijke omstandigheden een gezin met vijf kinderen te onderhouden. Hij combineerde soms twee jobs om ervoor te zorgen dat we toch maar niets te kort kwamen. "Dat portret heb ik laten maken bij gebrek aan foto's. Die zijn bijna allemaal, samen met het ouderlijke huis, in vlammen opgegaan tijdens de burgeroorlog in Kosovo. Ik heb toch één foto teruggevonden en ben daarmee naar een Albanese kunstenaar in Rotterdam getrokken. Ik moet zeggen : het portret is fantastisch geslaagd.""We hebben een digitale box waarmee ik zowat alle voetbalcompetities in Europa kan volgen", wijst Hasi fier op het gigantische scherm in de hoek van het vertrek. "Zo volg ik de Albanese competitie een beetje."Met de decoder kan de familie Hasi een zestigtal kanalen ontvangen, allemaal Albanees ondertiteld. "Mijn dochtertjes zijn wel in het Nederlands opgevoed, maar ik vind het belangrijk dat ze weten waar ze vandaan komen en hun Albanees onderhouden", legt de papa uit.Wie gedurende de hele reportage geruisloos meeluistert, is de vogel die gekooid op het tafelblad pronkt. Naam en soort onbekend. Hasi : "We hebben het beestje nooit een naam gegeven en weten niet eens van welke soort het is. Een speciaal geval. Wanneer je het rond laat fladderen en je 's ochtends je kleren aantrekt, komt hij mee je knopen van je hemd dichtdoen. En hij is een hele dag stil, behalve 's ochtends. Telkens rond vijf of zes uur maakt dat beestje ons wakker. Een vreemde vogel."Het gezin Hasi woont in een bescheiden appartement vlak aan het stadion van FC Brussels. "Brussel is door zijn centrale ligging zeer praktisch en bovendien wonen we hier heel graag. In tegenstelling tot wat altijd wordt beweerd, ondervind ik in Molenbeek helemaal geen gevoel van onveiligheid. Alle culturen leven hier vreedzaam naast elkaar. Wist je trouwens dat de mama van de Mpenza's op het appartement vlak boven mij woont ? Vriendelijke dame, ze komt geregeld eens een koffietje drinken. Toen ik eens drie maanden revalideerde van een knieblessure reden we samen naar de thuiswedstrijden van Anderlecht."Op de kast in de woonkamer staat een familiefoto. "Mijn vrouw wil dat ik die foto weg zet, maar dat weiger ik", zegt Besnik, terwijl hij naar de ingelijste foto staart. "De foto dateert uit 1999, een heel bizar jaar. Ik beleefde met Genk sportief het hoogtepunt van mijn carrière, maar privé zat ik in de knoop. Mijn vrouw, toen nog mijn verloofde, en mijn familie zaten vast in Kosovo. Vijf maanden lang hoorde ik niets van hen, terwijl je dan in het nieuws hoort over de gruwel die daar heerste. Voetbal was een uitlaatklep. "Genk zal voor altijd een speciale plaats in mijn hart krijgen. Op het einde van het seizoen 1998/99 deed ik een oproep aan de fans voor steun. Alles samen werd er anderhalf miljoen Belgische frank verzameld, waarmee ik dan naar Gjakova - mijn geboortedorp - ben getrokken en er 385 families financieel kon steunen om hun leven weer op te bouwen. Zelf heb ik mijn familie ook steeds financieel bijgestaan. Vóór de oorlog om voor mijn familie een groter huis te laten bouwen, en erna om het te renoveren. Het heeft me veel geld gekost, ja, maar ik ben mijn familie eeuwig dankbaar."Het overgrote deel van Hasi's truitjescollectie ligt ver weggestopt in de kelderverdieping. "Eigenlijk heb ik me daar nooit mee beziggehouden. Ik vind het alleen spijtig dat ik geen truitje bezit van Zvonimir Boban. Ik trainde nog met hem bij Dinamo Zagreb, ik was toen zeventien en hij dé ster van Kroatië. Een formidabele voetballer, maar bovenal een zeer intelligente persoonlijkheid." Besnik lacht even en biecht een kleine frustratie op : "Bij Genk en Anderlecht droomde ik ervan om ooit eens tegen AC Milan, mijn favoriete club, te mogen spelen. Dat kwam er nooit van, nu ben ik weg en zit Anderlecht in de Champions League met AC Milan in de groep." MATTHIAS STOCKMANS