Net als vroeger woon je nog altijd in mijn buurt. Regelmatig kom je de etensresten van jou en moeke bij onze kippen kieperen. Toen ik je een tijdje geleden eens vanuit mijn badkamer op weg zag naar die kippen, dacht ik terug aan al die woensdagnamiddagen die Berend en ik bij jou en moeke doorbrachten. Elke keer mochten wij kiezen wat er gekookt werd. 'Spaghetti!', riepen we dan. Of: 'Vleesbrood met krieken!' Ook toen mama net gestorven was, kookten jullie voor o...

Net als vroeger woon je nog altijd in mijn buurt. Regelmatig kom je de etensresten van jou en moeke bij onze kippen kieperen. Toen ik je een tijdje geleden eens vanuit mijn badkamer op weg zag naar die kippen, dacht ik terug aan al die woensdagnamiddagen die Berend en ik bij jou en moeke doorbrachten. Elke keer mochten wij kiezen wat er gekookt werd. 'Spaghetti!', riepen we dan. Of: 'Vleesbrood met krieken!' Ook toen mama net gestorven was, kookten jullie voor ons. Zelfs met onze was konden we bij jullie terecht. Wanneer mijn huiswerk klaar was, stond ik vaak urenlang een balletje te trappen tegen die muur langs de zijkant van jullie huis. Ik herinner me nog dat ik de bal een keer over het poortje sjotte. Eerst rolde hij de oprit af, daarna de drukke steenweg op. Ik hoor nog hoe je me met strenge stem inpeperde dat dat echt gevaarlijk was. Toen was ik onder de indruk. Op zulke woensdagen ging ik vaak mee met moeke naar de markt in Herk-de-Stad. Dan kreeg ik altijd een hotdog. Jij bleef vanuit je relaxzetel naar de koers of het biathlon kijken. Je bent een sportfreak. En een ex-voetballer. Je speelde in de lagere reeksen. Wel mocht je ooit meedoen in een oefenmatch tegen de beloften van Anderlecht, vertelde je me eens. Je was een verdediger, net als ik. Maar jij speelde centraal. Een ex-trainer, dat ben je ook. Toch pushte jij me nooit en stond je niet te pas en te onpas uit te leggen hoe ik dingen moest doen. Je bent zo'n man die het kinderen graag zelf een beetje laat uitzoeken. Maar je miste geen enkele van mijn jeugdwedstrijden. En als mama of papa me niet naar de training kon brengen, of naar een nationale jeugdselectie in Tubeke, dan reed jij met mij, in je zwarte Mercedes. Na een match durfde papa me weleens stevig te zeggen waar het op stond. Jij was dan altijd diegene die het positieve zag, die zei wat ik goed gedaan had. Ook toen ik prof werd bij STVV, kwam je om de twee weken kijken op Stayen. Soms ging je mee naar uitwedstrijden. En vorig seizoen kwam je ook naar de thuismatchen van Genk. Sinds afgelopen zomer lukt dat niet meer door je rug. Ook kreeg je al een paar keer een hartaanval. Je zit tijdens deze coronatijden in de risicogroep. Neem de opgelegde maatregelen dus serieus. En dank je voor alles wat jullie al voor mij gedaan hebben! Wees voorzichtig, Ik zie jullie graag,