In deze tijden van onzekerheid heeft Marc Hendrikx er een vervelende zomer opzitten. Van Anderlecht mocht hij op zoek naar een nieuwe club. Aan kandidaten ontbrak het niet, alleen duurde het wel even voor de drie partijen een akkoord bereikten dat elkeen voldoening gaf. Maar eind goed, al goed, Lokeren heeft er een polyvalente speler bij, Anderlecht is van een zwaar contract af en Hendrikx heeft, bij leven en welzijn, voor vier jaar werkzekerheid tegen goeie voorwaarden. Toch knaagt er nog wat bij de Limburger, die in een soms moeilijk gesprek geregeld lange stiltes laat vallen, weifelend tussen wat niet en wat wel mocht of kon worden gezegd.
...

In deze tijden van onzekerheid heeft Marc Hendrikx er een vervelende zomer opzitten. Van Anderlecht mocht hij op zoek naar een nieuwe club. Aan kandidaten ontbrak het niet, alleen duurde het wel even voor de drie partijen een akkoord bereikten dat elkeen voldoening gaf. Maar eind goed, al goed, Lokeren heeft er een polyvalente speler bij, Anderlecht is van een zwaar contract af en Hendrikx heeft, bij leven en welzijn, voor vier jaar werkzekerheid tegen goeie voorwaarden. Toch knaagt er nog wat bij de Limburger, die in een soms moeilijk gesprek geregeld lange stiltes laat vallen, weifelend tussen wat niet en wat wel mocht of kon worden gezegd. Marc Hendrikx "Een beetje tussen schip en wal zat ik. Mijn vertrek was voor de zomer al aangekondigd, maar het heeft allemaal wat lang aangesleept, tot de laatste dag. Eigenlijk was dat mijn bedoeling niet." "Na het eerste gesprek met Lokeren had ik er al veel zin in. Toen moest ik nog een overeenkomst zoeken met Anderlecht en die kwam met mondjesmaat. Op een gegeven moment zegde de trainer me letterlijk dat ik moest wachten tot Seol terug was en in welke toestand dat gebeurde. Dat betekende wachten tot 6 augustus." "Daar stond ik ook van te kijken, dat zijn vertrek blijkbaar weinig veranderde aan mijn situatie. Toen dat gebeurde, dacht ik : ai, ai, moet ik nu blijven of wat ? Neen dus. Met Roda JC had ik ook een gesprek, kon ik ook een akkoord vinden. Sportief zag dat er heel goed uit. Het bleek echter geen goede overeenkomst voor Anderlecht en ik hield me heel objectief aan de definitie, zijnde dat de drie partijen tevreden moesten zijn. Dus heb ik daar geen wind rond gemaakt." "Jij leest te veel kranten en die schreven er in die periode maar op los. Een paar mensen gedroegen zich daarin niet echt sportief. Na het eerste gesprek met Lokeren was ik al graag naar hier gekomen, mits een goeie overeenkomst met Anderlecht. Toen was er nog geen sprake van premies. Maar zo gaat het de dag van vandaag in de kranten : eerst slaan ze met de hamer op je hoofd en dan proberen ze te zalven. Een beetje anti-chauvinisme ook. De media van vandaag, dat is het verhaal van de kip en het ei. Ik begrijp dat jullie bij bepaalde mensen goed moeten staan.""Ah, ja ? Ieder zijn mening. Ik kan moeilijk tevreden zijn over bepaalde beoordelingen van pers en trainers. En dan bekijk ik het objectief en heb ik het nog geeneens over chauvinisme. Over Belg zijn. In principe hoeven jullie met niemand goed te staan, neen. In principe... In principe niet..." "Dat heb ik niet gezegd. Om de zes maanden, in januari en juli, hebben we een individueel gesprek met de trainer en de hulptrainer, Hugo Broos en Franky Vercauteren. Al vanaf januari 2003 moest ik er horen dat ik plaats moest maken voor anderen. Ik heb dat nooit aanvaard, vocht altijd terug en stond twee weken later in de basis. Maar anderhalf jaar werken zonder echte steun, dag in, dag uit vechten om een beetje steun te krijgen van je trainers, dat hou je niet vol. En wanneer je ziet dat andere spelers die nog niets bewezen hebben er helemaal niets van maken, dat blijf je niet volhouden. Na nieuwjaar waren er vorig seizoen heel veel wedstrijden waarin ik, samen met een paar anderen, de duwer van de kar was, terwijl de rest erop zat. Dat heb ik een paar keer aangehaald, maar jullie hebben dat niet geloofd of overgenomen." "Het is aan jullie om net dan te zien dat er jongens zijn die wél nog willen presteren, die wél punten willen pakken, jongens die week na week hun trui nat willen maken.""Dat was alleszins mijn bedoeling niet. Die was om goeie wedstrijden te spelen, ten dienste van de ploeg. De objectieve mensen die gezien hebben wat iemand voor een ploeg wil doen, zijn van mening veranderd. Ik weet goed welk type speler ik ben en wat mijn sterkte was, is en altijd zal blijven. Als ze alle elf hadden willen werken voor de ploeg, dan waren de resultaten veel beter geweest. Dan waren we kampioen met 21 of 23 punten voorsprong... Niemand was gretiger dan ik om die beker te winnen. Ik heb hem twee keer gewonnen, ik weet wat het is, ik had die mannen desnoods in twee gestampt...""( Lacht.) Heeft hij problemen dan ?" "Het is mijn keuken niet meer. Ik wil in Lokeren punten pakken. Ik heb me ginder met mijn eigen zaak beziggehouden. Hier wil ik me bewijzen voor Franky Van der Elst en Rudy Cossey, ik wil me driehonderd procent inzetten, om de ploeg te helpen." "Helemaal niet. Waarom ? Ik heb prachtige momenten meegemaakt, ik heb mooie herinneringen, ik ben er zelfs door gerijpt in mijn leven.""En nu ben ik twee keer kampioen. Als je naar een topclub verhuist, zit de kans erin dat je niet altijd zal spelen en dat je liquiditeit voor de nationale ploeg omlaag kan gaan. Daar had ik ook geen probleem mee. Ik was uiteraard graag bij die nationale ploeg gebleven, zoals iedereen. Het is ook niet allemaal negatief geweest, ik heb de kans gekregen om te voetballen voor een ploeg waar elke jeugdspeler van droomt, werd er kampioen, speelde er Champions League... En of ik er nu weg moest of weg wou, in principe maakt dat niet uit. De trainers zagen me graag vertrekken, dat is juist. Ze hebben me meermaals aangegeven dat ik iemand ben die zich altijd voor honderd procent geeft ten dienste van de ploeg. Maar als de club liever jeugd ziet komen en het bestuur liever een oplossing wil omdat ik nog een contract heb van drie jaar geleden waarbij de cijfers hoger zijn dan dat ze nu zijn... En als ik mij hier weer sportief kan profileren en me aan een nieuw langdurig contract kan binden, wat in deze tijden niet evident is, dan hap ik toe. Of kies ik een correcte oplossing.""Vorig jaar op het einde niet meer, neen. Ik was slecht op Club Brugge, maar iedereen was er slecht. En of het nu een signaal van boven was naar de trainers toe, of niet, dat blijft in het midden, maar ik kreeg van de trainer te horen dat het een louter sportieve keuze was om me niet meer op te stellen. Dat vond ik niet correct, net zoals ik het ook niet correct vond dat Broos me niet meer opstelde omdat het publiek op me floot. Ik heb ook Vercauteren gezegd dat ik het niet correct vond dat andere jongens voorrang kregen zonder dat ze eerst moesten bewijzen dat ze beter waren. Maar dat is nu eenmaal zo. In een voetballeven kom je trainers tegen die je willen brengen en die je op je sterkste punten wllen uitspelen.""Ik ben nooit lastig geweest. Ik zeg wel mijn mening, als dat al niet mag. Ik loop ook niet op elk moment te zagen en te tieren of zo... ( lange stilte)" "Het gaat om samenwerking, om een ploegsport. In Genk had je dat wel, maar dat was anders, dat was toen nog een topploeg in wording. In Genk werkte je ook in een heel andere sfeer, met enorm veel jongens van de streek ofwel jongens van elders die al jaren in de buurt woonden. Dat was een volksgebeuren.""Zou kunnen. Maar ik blijf zeggen dat je in elke ploeg dragers en waterdragers nodig hebt. Jongens die de kar trekken, op welke wijze ook.""( Lange stilte.) Ben ik niet helemaal mee akkoord." "( Weer lange stilte.) Jullie weten meer." "Dat is me wel opgevallen, ja. Sportief koestert deze club gelukkig wel ambities. Hier trekt iedereen aan hetzelfde touw. En hier wil iedereen samenwerken en dan kan je met veel minder middelen een en ander bereiken. In de rangschikking willen we wat plaatsjes hoger komen dan vorig seizoen.""Het is me hier positief meegevallen, ik denk dat de pijnpunten van toen nu beter meevallen. Voetbaltechnisch en -tactisch hebben we wat meer ruggengraat dan de ploeg van vorig jaar, denk ik. Als iedereen op Anderlecht ook zou willen werken voor het resultaat, dan spelen ze dit seizoen weer met tien punten los kampioen. Jaar op jaar moeten ze dat kunnen." "Het heeft, zoals elk milieu, zijn positieve en negatieve kanten. Je moet daarin realistisch blijven. Waarom zou ik klagen ? Ik kan alle dagen doen wat ik graag wil, kom graag trainen, voetbal graag. Met kritiek kan ik om als die gezond is, objectief en correct. Waterdragers zijn in elke ploeg nodig, hier, maar ook in Anderlecht. En die verdienen daar meer respect, meer appreciatie. Ik ben niet de enige die daarover struikelt, er zijn nog spelers die dat vinden en dat niet krijgen. Er zit op dit moment een aantal spelers in die groep dan niet op de bank te zitten of om op die bank te zitten. Of die spelen zonder respect of appreciatie. In de tijd van Genk was ik waterdrager voor Strupar en Oulare en kreeg ik van die jongens heel veel respect terug. Als je dat voelt, loop je de volgende keer dubbel zo hard." "Ik wil dat voor iedereen doen en hoop dat van de anderen ook. De ene is een loper, de andere een verdediger, of een spits. Iedereen zijn kwaliteiten.""Dat heb ik zelf afgedwongen, in die jaren bij Genk.""Weet ik niet.""Absoluut belangrijk. Je moet het altijd zelf doen, maar een trainer kan je naar een maximumniveau tillen. Aimé Anthuenis heeft me in Genk naar een niveau gebracht waarover ik heel tevreden was. Dat heeft hij ook een periode gekund bij Anderlecht." "Daar heb ik geen problemen mee, maar dan moet een trainer weten dat een speler nooit tot zijn allerbeste niveau kan uitgroeien als je hem elke week op een andere positie zet. En twee... ( lange stilte). Ik denk dat ik weinig ontgoochelde in die periode van lapstuk. In München heb ik die aartsmoeilijke wedstrijd als linkerflank mijns inziens goed volbracht." "Neen. Twee weken later kreeg ik doodleuk te horen dat ik op die positie nummer drie was. Terwijl niemand het die dag aandurfde om tegen München aan te treden. ( Lange stilte.) Dat vond ik géén correct moment. Als je bewijst dat je het niveau van de Champions League aankan en daar wat kan bijbrengen aan de ploeg, dan verdien je meer respect dan verwezen te worden naar een derde positie op die plaats. ( Lacht.) Die zin komt er zeker in !" "Ik kan alleen voor mezelf spreken. Als je een week na een goeie wedstrijd op internationaal niveau naar een derde stek wordt verwezen zonder degelijke uitleg... ( stilte)." "Ja. Vooral bij OlivierDoll. Welk soort ploeg het was, de intermenselijke relaties, technisch, de ambities van de ploeg, alles waarin je geïnteresseerd zou zijn als je een nieuwe auto koopt ( lacht). Zo is het toch ? Als je een auto koopt, vraag je ook naar motor, pk's, kleur en interieur. Je koopt toch ook niet de eerste die je ziet." "( Lacht.) Absoluut." door Peter T'Kint'Waterdragers zijn in elke ploeg nodig, ook in Anderlecht. En die verdienen daar meer respect, meer appreciatie.''Ik vond het niet correct dat andere jongens voorrang kregen zonder het bewijs dat ze beter waren.'