KRISTOF DE RYCK
...

KRISTOF DE RYCK"Ik vind dat goed, doe het ook." "Dat werd een gewoonte door de jaren heen. Ik neem rustig plaats, dan gebeurt het allemaal niet vlug-vlug. Ik zit graag op het toilet, met een Kiekeboe erbij, op 't gemakske. En dan ben je ook zeker dat je de bril niet omhoog hebt laten staan, dat je geen plekken of spatten achterlaat, daar kan je allemaal al geen gezever over krijgen. Plus: anders moet je nog mikken ook, dat vereist concentratie. En het moet ontspanning zijn, hé ( lacht)." "Ja, Simon Tahamata. Als ik wil, ben ik hem helemaal. Dat stamt uit de tijd dat ik op den Beerschot rondliep, natuurlijk, waar hij ook geweest is. ( neemt een andere stem aan, Hollands accent inclusief) 'Je moet de bal spélen op je linkerbeen. En je moet de bal káátsen. Jaaa, Brammeke. Het is zo hoor, Brammeke.' Daar is wat mee afgelachen. Maar dat is zeker niet uitlachen, mijn respect voor hem is héél groot." "Goh ... ( denkt na) Dan neem ik mee ... Jen-nifer Garner, die Ame-rikaanse actrice. En als ik me zou moeten beperken tot de Belgische dames, dan kies ik voor Lien Van de Kelder. Ziet er sympathiek uit, haar ogen stralen iets uit, een fris kopje ..." "( lacht) Ah, dat was juf Vermeulen van wiskunde, op de topsportschool in Gent. Ik was veertien of vijftien. Zij was zo nog een jong ding, knap madammeke, slank figuurtje, lichtbruin haar ... En het positieve aan de zaak was dat ik voor haar vak meer rode cijfers had dan blauwe. Ik deed het niet met opzet, maar het gevolg was wel dat zij zich enorm met mij moest bezighouden, ik begreep er werkelijk niks van. En nog een voordeel; we zaten maar met vier jongens in die klas. Heb je twintig man rond je, dan is er al snel nog een die geen jota snapt van wiskunde, en dan moet je haar delen. Nu had ik de juf vaak helemaal voor mij alleen, want die anderen waren allemaal snel met de leerstof weg. Super. "En toegegeven, af en toe deed ik er ook wel eens een schep bovenop. Als ik dan al eens iets doorhad, zei ik nog altijd dat ik het niet begreep. Maar het is nooit iets geworden tussen ons." "Een vierhoek met ... ( stilte) twee evenwijdige zijden en twee ... mja ... twee andere lijnen." "Aah ... Maar er is toch iets blijven hangen hé. Een half puntje, kom." "De aanleg om snel dik te worden. De familie Verbist is redelijk bourgondisch. Wij genieten van het leven, een hapje eten, iets drinken. Jammer genoeg komt dat er bij ons veel sneller bij dan bij anderen. Vandaar dat we zo op onze lijn moeten letten. Ik ga 's morgens, vóór de training, altijd een halfuurtje tot veertig minuutjes lopen op mijn eentje, heb dat nodig. Dat zal altijd zo blijven, ik heb mij daar al bij neergelegd. "Maar wanneer ik dan zie dat mensen rondom mij ongestoord naar de Quick kunnen, zonder te verdikken ... Als ik nog maar naar een hamburger kijk, is er al honderd gram bij. Op dat vlak mag ze echt wel op haar mama lijken, die is heel fijn en kent al die problemen niet." "( lacht) In het begin, toen ze net geboren was, pakte ik dat allemaal heel voorzichtig aan, durfde ik niet goed. Maar naarmate ik het meer en meer deed, begon de vlotheid te komen. Dus: ik kan goed pampers vervangen. Mijn vriendin is nog nooit komen klagen dat de kleine haar pamper verkeerd aanhad. "Wel moet ik eerlijk toegeven: bij volle pampers - als je begrijpt wat ik bedoel - schakel ik mijn hulplijn in. Daar kan ik niet heel goed tegen. Ik vervang ze ook wel als ze een goeie kaka heeft gedaan, maar als het écht prijs is, overvalt mij een kokhalzend gevoel en roep ik mijn vriendin." S KRISTOF DE RYCK