Het contract van Dominique Baeyens bij Roeselare loopt af aan het einde van het seizoen. Baeyens en voorzitter Daniël Vanden Berghe zaten al rond de tafel. De club wil duidelijkheid.
...

Het contract van Dominique Baeyens bij Roeselare loopt af aan het einde van het seizoen. Baeyens en voorzitter Daniël Vanden Berghe zaten al rond de tafel. De club wil duidelijkheid. Nog vóór de play-offs van vorig seizoen riep de voorzitter zijn trainer een eerste keer bij zich. Die legde de bal echter in het kamp van de raad van bestuur. Baeyens : "Ik vroeg of we wel moesten samenkomen, of zij überhaupt wel met mij voort wilden. Na elf jaar zou het bijna logisch zijn dat enkele mensen zeggen dat het goed geweest is." Het antwoord was even kort als duidelijk : ja ! Zeker qua timing - met nog geen zekerheid over de uitkomst van het lopende seizoen - was dat een goede zet van het bestuur. Zoiets charmeert. "Ik vond dat knap," zegt Baeyens, "het verraste me ook een beetje." In juni volgde een tweede, langer onderhoud met de voorzitter, waarbij Baeyens' boodschap was : "Ik weet het niet. Ik denk erover na om weg te gaan." Nieuw was dat niet, Baeyens stak de laatste maanden zijn interesse om het eens in het buitenland te proberen niet onder stoelen of banken. In augustus kwam er een derde gesprek, waarbij Vanden Berghe één ding wou weten : of Roeselare voor Baeyens op gelijke voet staat met andere clubs die hem interesseren, of hij nog wil onderhandelen met de West-Vlamingen. Baeyens zei ja. Waarschijnlijk valt deze maand de beslissing. Bij een vertrek vindt Baeyens Frankrijk de meest realistische optie. Hij heeft daar de meeste contacten opgebouwd via oefenwedstrijden en de Champions League. "Neem nu Tours, daar telefoneer ik per jaar toch tien keer mee." Ook de stijl in Frankrijk - goed verdedigen, niet bruut en dom beuken - apprecieert hij. Nederland en Duitsland zijn lager aangeschreven competities en lijken uitgesloten. Italië staat een trapje hoger dan Frankrijk, maar vindt hij niet realistisch. Ginder tegen de degradatie vechten, daar wil hij niet aan beginnen. "De toppers zijn er te conservatief om een Belgische trainer aan te trekken", zegt Baeyens. "Als ik de Champions League met Roeselare zou winnen, dan misschien." Naarmate het voorlopige einde dichter komt, lijkt bij Baeyens het besef wel te groeien dat hij in Roeselare weet wat hij heeft : een club die op alle vlakken vooruit wil (wat honderd procent strookt met zijn visie), een goed georganiseerde, professionele vereniging, waar hij inspraak heeft en die meespeelt aan de Europese top. Financieel zit hij er ook niet slecht. Baeyens : "Wat ik nu heb, geef je niet zomaar op. Ik zit in een stadium waarin je niet meer voor het avontuur naar het buitenland trekt. Er moet iets tegenover staan, een heel goed niveau, Europees kunnen spelen. Trouwens, wat als de ploeg waar je naartoe wil plots een schitterend seizoen afwerkt ? Dan zegt het bestuur daar misschien : we houden déze trainer ... Eerlijk waar, ik lig er wakker van."