Opvallend cijfer in de statistieken van de match KV Mechelen - SV Zulte Waregem: 44, of het procent balbezit van de bezoekers. Logisch, aangezien Darije Kalezic zijn spelers de opdracht gegeven had om Mechelen het spel te laten maken en - ook na de vroege rode kaart van Iddi - vooral speculeerde op de snelheid van Chevalier en de later ingevallen Maâzou, die in de rug van de thuisverdedigers moesten duiken. Tot ergernis van collega Marc Brys, die vond dat Malinwa "als enige ploeg voluit voor de zege gegaan was" en dat Zulte Waregem met liefst 35 overtredingen "er alles aan gedaan had om Mechelen het spel te beletten".

Voor Essevee was deze wedstrijd een stijlbreuk met de vorige 13 competitiematchen, waarin het slechts twee keer minder balbezit gehad had dan zijn tegenstander: uit op Lokeren (49 procent) en thuis tegen Club Brugge (47 procent). Niet toevallig had Kalezic op zijn wekelijkse persmeeting aangekondigd dat zijn ploeg "tot aan de winterstop op een andere manier zou spelen". Achter de Kazerne begon de Bosniër dan ook met een verdedigende 4-5-1, terwijl hij tot en met de twaalfde speeldag een meer aanvallende 4-2-3-1 op papier gezet had en daarna tegen Cercle en STVV - om meer aanvallers in de zestien te krijgen - naar een 4-4-2 overgeschakeld was.

Door de nieuwe switch pakte Kalezic in Mechelen weer uit met een onuitgegeven elftal, zijn veertiende in evenveel matchen. Daarin stelde hij 24 spelers op, van wie er zés begonnen als diepe spits: Rossini (9), Habibou (2), Naessens (2), Chevalier (1), Maâzou (1) en Trajkovski (1), en er vijf startten als rechtsachter: De fauw (9), Colpaert (2), Dachelet (1), Minne (1) en Milunovic (1). De Zwitserse Bosniër gaf vorige week toe dat hij nog altijd naar de juiste balans en een vaste basisploeg zoekt, ook omdat hij geconfronteerd werd met blessures van D'Haene, Habibou, Matton, Skulason en Sterckx, een schorsing voor Maréval, de verwijzing van Habibou en Maâzou naar de B-kern, plus de wisselvalligheid van zijn jonge spelers.

Na elk van de veertien matchen moest hij niettemin dezelfde conclusie trekken: door een gebrek aan creativiteit dwingen zijn spelers te weinig kansen af en ook de afwerking is ontstellend zwak. Getuige daarvan amper 12 goals in 14 wedstrijden, waarvan slechts zeven na een 'combinatie'. Het is al van de derde speeldag tegen Racing Genk geleden dat Essevee meer dan een doelpunt maakte. Van de spitsen scoorde alleen Rossini (3). Chevalier, Habibou, Maâzou en Naessens staan nog alle vier droog.

Liever 0-0 dan 5-5

Positief is wel dat de verdediging er staat: 18 tegengoals, alleen Anderlecht en Cercle doen voorlopig beter. Het stokpaardje van Kalezic, die liever 0-0 speelt dan 5-5, zoals hij eerder al aangaf. Door hoog druk te zetten wil hij vlug de angel uit de aanval van de tegenstander halen, maar wanneer Zulte Waregem de bal verovert, schakelt het vaak te traag om en geeft het de tegenstander te veel tijd om zich te herorganiseren. Op Thomas Matton na heeft niemand van de middenvelders immers een actie of een splijtende dieptepass in de voeten. Verdediger Rémi Maréval bezit dat wel en daarom zette Kalezic hem tegen KV Mechelen voor de eerste keer op het middenveld, iets waar hij tot vorige week "nog niet aan gedacht had". Een goede zet nochtans, want af en toe liep de omschakeling al beter, weliswaar geholpen door Malinwa, dat na de rode kaart van Iddi veel ruimte liet.

Hoge pressing is een typisch kenmerk van Kalezic' voetbalvisie. Dat leidt ook tot opvallend veel fouten: gemiddeld 19 per match of een totaal van 266 overtredingen, liefst 33 meer dan Lokeren, het nummer twee in dat klassement. Steve Colpaert zei op 21 september in dit magazine dat deze manier van spelen "fysiek heel zwaar is en veel energie van elke speler vraagt." Een mogelijke verklaring voor het feit dat Zulte Waregem in wedstrijden vaak goede met slechte periodes afwisselt en dat het 13 van de 18 tegengoals in de tweede helft incasseerde, waarvan 7 in het laatste kwartier. Volgens Kalezic is er echter geen sprake van een conditioneel probleem.

Feit is dat door die strakke organisatie en pressing Zulte Waregem in veertien matchen alleen in de tweede helft tegen Club Brugge en op Beerschot sporadisch weggedrukt werd en, zoals hierboven al aangehaald, vaak speloverwicht had. Tot en met de zesde speeldag tegen AA Gent tekende Essevee zelfs voor fris en herkenbaar voetbal, maar toen het rendement uitbleef, daalden ook het vertrouwen en het voetballend vermogen zienderogen. Met als absoluut dieptepunt de eerste helft tegen STVV, toen verschillende spelers niet wisten waar te lopen en Kalezic tijdens de rust zijn 4-4-2 naar een 4-3-3 omzette.

Volgens insiders na ferme kritiek van Colpaert en Maréval, maar Kalezic benadrukte vorige week dat hij tijdens de pauze altijd de opinie van zijn spelers vraagt. "Ik wil hen tactisch laten meedenken om hen zo aan te zetten elkaar meer te coachen, iets wat veel te weinig gebeurt." Een pijnpunt dat hij ook na het verlies tegen Lierse al aangekaart had. "Mijn spelers lopen zich wel vrij, maar niemand die roept: 'Geef mij de bal.' We durven elkaar niet te corrigeren. En als teams zich aanpassen aan ons, is er niemand die een uitweg zoekt en vindt."

Een proces dat volgens Kalezic langer dan een paar maanden duurt en dat vooral afgeremd wordt door een tekort aan leiders. Samen met het gebrek aan scorend vermogen hét probleem van dit Zulte Waregem. "Mijn spelers nemen te weinig initiatief, verliezen te vlug hun geduld en raken gefrustreerd als het niet loopt", zei de ex-coach van De Graafschap vorige week nog.

Tot zijn ergernis stelde hij ook na de match op Mechelen vast dat zijn ploeg in de tweede helft een rode kaart en een penalty gepakt had, hoewel hij tijdens de rust gewaarschuwd had voor de druk van het thuispubliek, dat zich bekocht voelde na Iddi's rode kaart. Niet toevallig maakte Luka Milunovic, bezig aan een heel slechte partij, de penaltyfout. Al was het wel Kalezic die de 18-jarige Serviër na de rode kaart van Jonathan Delaplace op de linksachter gezet had. Milunovic, die zichzelf nochtans "een echte aanvaller" noemt, was als rechtsmidden begonnen en werd pas na de penalty vervangen ...

Slechte transferpolitiek

Toen Kalezic op de laatste persmeeting gevraagd werd wanneer hij voor het eerst gezien had dat Zulte Waregem leiders miste, antwoordde hij: "Al van in de voorbereiding." Diezelfde conclusie had Ludwin Van Nieuwenhuyze al in mei getrokken, toen hij in een interview met dit magazine een keiharde analyse van vorig seizoen maakte. Zijn andere vaststellingen: te weinig creatieve middenvelders, geen scorende, diepe spits en een gebrek aan discipline, met Habibou als rotste appel.

Problemen die dit seizoen állemaal terugkeren, maar die de nieuwe gedelegeerd bestuurder Patrick Decuyper gedeeltelijk of slecht aanpakte. Net dáár ligt de kiem van de huidige crisis. Met Davy De fauw en Olafur Skulason haalde Zulte Waregem via de scouting wel twee leiderstypes binnen, maar de IJslandse middenvelder maakte na een lange blessure pas in Mechelen zijn debuut en de nochtans vaak sterk spelende De fauw kon als rechtsachter zijn ploegmaats te weinig sturen.

Ondanks dat nijpend probleem kocht Decuyper via de omstreden spelersmakelaar Vlado Lemic alleen onervaren, jonge Oostblokkers als Hadzic, Milunovic, Trajkovski en Sivakov, die samen ruim twee miljoen euro kostten en contracten van vier of vijf jaar kregen. Decuyper herhaalt van de week in Knack dat hij die "toptalenten met winst zal doorverkopen", maar zegt vreemd genoeg ook dat hij "een risico genomen heeft" door hen op basis van een dvd te kopen en dat Zulte Waregem dat "niet meer mag overkomen". Feit is dat geen van die vier al een meerwaarde bood. Alleen Trajkovski liet in het seizoensbegin mooie dingen zien, maar zakte daarna volledig weg.

Om het scoreprobleem op te lossen, betaalde Decuyper eind augustus ook 500.000 euro aan CSKA Moskou om Maâzou een seizoen te huren. Weer een foute beslissing: de Nigerees was niet gemotiveerd, werd naar de B-kern verwezen en blijft na 237 minuten nog altijd scoreloos. Zijn late transfer en onprofessionele houding leidde bovendien tot onrust binnen de spelersgroep. Dat werd nog aangewakkerd door Habib Habibou, die al langer buiten de lijntjes kleurde en vorige week naar de B-kern gestuurd werd omdat hij niet opgedaagd was voor een training en een medische behandeling. Habibou bleek bovendien een slecht voorbeeld voor Trajkovski. Ook hij is geen toonbeeld van discipline en zat - officieel wegens vermoeidheid - in de laatste drie matchen twee keer niet eens bij de kern. Dat hij voor en na een match zonder schroom openlijk een pak frieten gegeten had, nam Kalezic hem niet in dank af.

In het begin van het seizoen had de Bosniër duidelijke afspraken gemaakt en heette het dat hij zijn spelersgroep perfect onder controle had. "Ontzag moet je afdwingen door het uit te stralen. Ik geloof niet in een speler naar de B-kern sturen", zei hij. Ondertussen moest Kalezic dat al twee keer doen en gaf hij toe dat hij bij die beslissingen "zijn principes opzij moest zetten".

Ontslag?

In de aanloop naar de match tegen Anderlecht stellen veel supporters zich de vraag hoelang Kalezic, na een 13 op 42, nog krediet krijgt. Patrick Decuyper benadrukt in Knack echter dat hij, als hij kon, "Darije een contract voor tien jaar zou geven". Hinderpaal voor een eventueel ontslag is hoe dan ook de hoge ontslagpremie, die naar verluidt "enkele honderdduizenden euro's" bedraagt.

De vraag is of Zulte Waregem daar na de zware investeringen van afgelopen zomer - transfers, bredere omkadering, infrastructuur - überhaupt nog het geld voor heeft. Zeker als het in de winterstop versterkingen wil halen. Gezien de hiaten in de kern is dat aangewezen, zeker omdat goudhaantje Rémi Maréval allicht vertrekt. Wil Essevee nog een transfersom opstrijken - 500.000 euro zou al mooi zijn - dan moet het de Fransman laten gaan. Zijn contract loopt af en hij heeft niet bijgetekend. Dat Maréval vorig seizoen naar de B-kern gestuurd werd, een beslissing van ex-coach Hugo Broos die Decuyper - dixit hijzelf - eerst "verdedigd heeft ten opzichte van de beheerraad", is hij immers niet vergeten.

door jonas creteur - beelden: imageglobe

Decuyper kocht vooral onervaren, jonge Oostblokkers.

Opvallend cijfer in de statistieken van de match KV Mechelen - SV Zulte Waregem: 44, of het procent balbezit van de bezoekers. Logisch, aangezien Darije Kalezic zijn spelers de opdracht gegeven had om Mechelen het spel te laten maken en - ook na de vroege rode kaart van Iddi - vooral speculeerde op de snelheid van Chevalier en de later ingevallen Maâzou, die in de rug van de thuisverdedigers moesten duiken. Tot ergernis van collega Marc Brys, die vond dat Malinwa "als enige ploeg voluit voor de zege gegaan was" en dat Zulte Waregem met liefst 35 overtredingen "er alles aan gedaan had om Mechelen het spel te beletten". Voor Essevee was deze wedstrijd een stijlbreuk met de vorige 13 competitiematchen, waarin het slechts twee keer minder balbezit gehad had dan zijn tegenstander: uit op Lokeren (49 procent) en thuis tegen Club Brugge (47 procent). Niet toevallig had Kalezic op zijn wekelijkse persmeeting aangekondigd dat zijn ploeg "tot aan de winterstop op een andere manier zou spelen". Achter de Kazerne begon de Bosniër dan ook met een verdedigende 4-5-1, terwijl hij tot en met de twaalfde speeldag een meer aanvallende 4-2-3-1 op papier gezet had en daarna tegen Cercle en STVV - om meer aanvallers in de zestien te krijgen - naar een 4-4-2 overgeschakeld was. Door de nieuwe switch pakte Kalezic in Mechelen weer uit met een onuitgegeven elftal, zijn veertiende in evenveel matchen. Daarin stelde hij 24 spelers op, van wie er zés begonnen als diepe spits: Rossini (9), Habibou (2), Naessens (2), Chevalier (1), Maâzou (1) en Trajkovski (1), en er vijf startten als rechtsachter: De fauw (9), Colpaert (2), Dachelet (1), Minne (1) en Milunovic (1). De Zwitserse Bosniër gaf vorige week toe dat hij nog altijd naar de juiste balans en een vaste basisploeg zoekt, ook omdat hij geconfronteerd werd met blessures van D'Haene, Habibou, Matton, Skulason en Sterckx, een schorsing voor Maréval, de verwijzing van Habibou en Maâzou naar de B-kern, plus de wisselvalligheid van zijn jonge spelers. Na elk van de veertien matchen moest hij niettemin dezelfde conclusie trekken: door een gebrek aan creativiteit dwingen zijn spelers te weinig kansen af en ook de afwerking is ontstellend zwak. Getuige daarvan amper 12 goals in 14 wedstrijden, waarvan slechts zeven na een 'combinatie'. Het is al van de derde speeldag tegen Racing Genk geleden dat Essevee meer dan een doelpunt maakte. Van de spitsen scoorde alleen Rossini (3). Chevalier, Habibou, Maâzou en Naessens staan nog alle vier droog. Positief is wel dat de verdediging er staat: 18 tegengoals, alleen Anderlecht en Cercle doen voorlopig beter. Het stokpaardje van Kalezic, die liever 0-0 speelt dan 5-5, zoals hij eerder al aangaf. Door hoog druk te zetten wil hij vlug de angel uit de aanval van de tegenstander halen, maar wanneer Zulte Waregem de bal verovert, schakelt het vaak te traag om en geeft het de tegenstander te veel tijd om zich te herorganiseren. Op Thomas Matton na heeft niemand van de middenvelders immers een actie of een splijtende dieptepass in de voeten. Verdediger Rémi Maréval bezit dat wel en daarom zette Kalezic hem tegen KV Mechelen voor de eerste keer op het middenveld, iets waar hij tot vorige week "nog niet aan gedacht had". Een goede zet nochtans, want af en toe liep de omschakeling al beter, weliswaar geholpen door Malinwa, dat na de rode kaart van Iddi veel ruimte liet. Hoge pressing is een typisch kenmerk van Kalezic' voetbalvisie. Dat leidt ook tot opvallend veel fouten: gemiddeld 19 per match of een totaal van 266 overtredingen, liefst 33 meer dan Lokeren, het nummer twee in dat klassement. Steve Colpaert zei op 21 september in dit magazine dat deze manier van spelen "fysiek heel zwaar is en veel energie van elke speler vraagt." Een mogelijke verklaring voor het feit dat Zulte Waregem in wedstrijden vaak goede met slechte periodes afwisselt en dat het 13 van de 18 tegengoals in de tweede helft incasseerde, waarvan 7 in het laatste kwartier. Volgens Kalezic is er echter geen sprake van een conditioneel probleem. Feit is dat door die strakke organisatie en pressing Zulte Waregem in veertien matchen alleen in de tweede helft tegen Club Brugge en op Beerschot sporadisch weggedrukt werd en, zoals hierboven al aangehaald, vaak speloverwicht had. Tot en met de zesde speeldag tegen AA Gent tekende Essevee zelfs voor fris en herkenbaar voetbal, maar toen het rendement uitbleef, daalden ook het vertrouwen en het voetballend vermogen zienderogen. Met als absoluut dieptepunt de eerste helft tegen STVV, toen verschillende spelers niet wisten waar te lopen en Kalezic tijdens de rust zijn 4-4-2 naar een 4-3-3 omzette. Volgens insiders na ferme kritiek van Colpaert en Maréval, maar Kalezic benadrukte vorige week dat hij tijdens de pauze altijd de opinie van zijn spelers vraagt. "Ik wil hen tactisch laten meedenken om hen zo aan te zetten elkaar meer te coachen, iets wat veel te weinig gebeurt." Een pijnpunt dat hij ook na het verlies tegen Lierse al aangekaart had. "Mijn spelers lopen zich wel vrij, maar niemand die roept: 'Geef mij de bal.' We durven elkaar niet te corrigeren. En als teams zich aanpassen aan ons, is er niemand die een uitweg zoekt en vindt." Een proces dat volgens Kalezic langer dan een paar maanden duurt en dat vooral afgeremd wordt door een tekort aan leiders. Samen met het gebrek aan scorend vermogen hét probleem van dit Zulte Waregem. "Mijn spelers nemen te weinig initiatief, verliezen te vlug hun geduld en raken gefrustreerd als het niet loopt", zei de ex-coach van De Graafschap vorige week nog. Tot zijn ergernis stelde hij ook na de match op Mechelen vast dat zijn ploeg in de tweede helft een rode kaart en een penalty gepakt had, hoewel hij tijdens de rust gewaarschuwd had voor de druk van het thuispubliek, dat zich bekocht voelde na Iddi's rode kaart. Niet toevallig maakte Luka Milunovic, bezig aan een heel slechte partij, de penaltyfout. Al was het wel Kalezic die de 18-jarige Serviër na de rode kaart van Jonathan Delaplace op de linksachter gezet had. Milunovic, die zichzelf nochtans "een echte aanvaller" noemt, was als rechtsmidden begonnen en werd pas na de penalty vervangen ... Toen Kalezic op de laatste persmeeting gevraagd werd wanneer hij voor het eerst gezien had dat Zulte Waregem leiders miste, antwoordde hij: "Al van in de voorbereiding." Diezelfde conclusie had Ludwin Van Nieuwenhuyze al in mei getrokken, toen hij in een interview met dit magazine een keiharde analyse van vorig seizoen maakte. Zijn andere vaststellingen: te weinig creatieve middenvelders, geen scorende, diepe spits en een gebrek aan discipline, met Habibou als rotste appel. Problemen die dit seizoen állemaal terugkeren, maar die de nieuwe gedelegeerd bestuurder Patrick Decuyper gedeeltelijk of slecht aanpakte. Net dáár ligt de kiem van de huidige crisis. Met Davy De fauw en Olafur Skulason haalde Zulte Waregem via de scouting wel twee leiderstypes binnen, maar de IJslandse middenvelder maakte na een lange blessure pas in Mechelen zijn debuut en de nochtans vaak sterk spelende De fauw kon als rechtsachter zijn ploegmaats te weinig sturen. Ondanks dat nijpend probleem kocht Decuyper via de omstreden spelersmakelaar Vlado Lemic alleen onervaren, jonge Oostblokkers als Hadzic, Milunovic, Trajkovski en Sivakov, die samen ruim twee miljoen euro kostten en contracten van vier of vijf jaar kregen. Decuyper herhaalt van de week in Knack dat hij die "toptalenten met winst zal doorverkopen", maar zegt vreemd genoeg ook dat hij "een risico genomen heeft" door hen op basis van een dvd te kopen en dat Zulte Waregem dat "niet meer mag overkomen". Feit is dat geen van die vier al een meerwaarde bood. Alleen Trajkovski liet in het seizoensbegin mooie dingen zien, maar zakte daarna volledig weg. Om het scoreprobleem op te lossen, betaalde Decuyper eind augustus ook 500.000 euro aan CSKA Moskou om Maâzou een seizoen te huren. Weer een foute beslissing: de Nigerees was niet gemotiveerd, werd naar de B-kern verwezen en blijft na 237 minuten nog altijd scoreloos. Zijn late transfer en onprofessionele houding leidde bovendien tot onrust binnen de spelersgroep. Dat werd nog aangewakkerd door Habib Habibou, die al langer buiten de lijntjes kleurde en vorige week naar de B-kern gestuurd werd omdat hij niet opgedaagd was voor een training en een medische behandeling. Habibou bleek bovendien een slecht voorbeeld voor Trajkovski. Ook hij is geen toonbeeld van discipline en zat - officieel wegens vermoeidheid - in de laatste drie matchen twee keer niet eens bij de kern. Dat hij voor en na een match zonder schroom openlijk een pak frieten gegeten had, nam Kalezic hem niet in dank af. In het begin van het seizoen had de Bosniër duidelijke afspraken gemaakt en heette het dat hij zijn spelersgroep perfect onder controle had. "Ontzag moet je afdwingen door het uit te stralen. Ik geloof niet in een speler naar de B-kern sturen", zei hij. Ondertussen moest Kalezic dat al twee keer doen en gaf hij toe dat hij bij die beslissingen "zijn principes opzij moest zetten". In de aanloop naar de match tegen Anderlecht stellen veel supporters zich de vraag hoelang Kalezic, na een 13 op 42, nog krediet krijgt. Patrick Decuyper benadrukt in Knack echter dat hij, als hij kon, "Darije een contract voor tien jaar zou geven". Hinderpaal voor een eventueel ontslag is hoe dan ook de hoge ontslagpremie, die naar verluidt "enkele honderdduizenden euro's" bedraagt. De vraag is of Zulte Waregem daar na de zware investeringen van afgelopen zomer - transfers, bredere omkadering, infrastructuur - überhaupt nog het geld voor heeft. Zeker als het in de winterstop versterkingen wil halen. Gezien de hiaten in de kern is dat aangewezen, zeker omdat goudhaantje Rémi Maréval allicht vertrekt. Wil Essevee nog een transfersom opstrijken - 500.000 euro zou al mooi zijn - dan moet het de Fransman laten gaan. Zijn contract loopt af en hij heeft niet bijgetekend. Dat Maréval vorig seizoen naar de B-kern gestuurd werd, een beslissing van ex-coach Hugo Broos die Decuyper - dixit hijzelf - eerst "verdedigd heeft ten opzichte van de beheerraad", is hij immers niet vergeten. door jonas creteur - beelden: imageglobeDecuyper kocht vooral onervaren, jonge Oostblokkers.