De 7-0-dreun die Standard uitdeelde in de allerlaatste kans op een Europees ticket kwam hard aan. De Franse linkerverdediger Maréval, die niet vrijuit ging bij enkele tegendoelpunten en rood pakte, werd net als Coulibaly door coach Fernández afgeschreven. Voorzitter De Witte kreeg de bevestiging van een eerdere waarschuwing door de trainer: een absolute kwaliteitsinjectie was nodig om bij de eerste drie tot vier te kunnen eindigen in de gloednieuwe Ghelamco Arena. Fernández wilde werken met een beperkte A-kern van maximaal 24 spelers, met daarbij redelijk wat jeugdige talenten, die hij wil kneden en boetseren tot volwaardige eersteklassers.
...

De 7-0-dreun die Standard uitdeelde in de allerlaatste kans op een Europees ticket kwam hard aan. De Franse linkerverdediger Maréval, die niet vrijuit ging bij enkele tegendoelpunten en rood pakte, werd net als Coulibaly door coach Fernández afgeschreven. Voorzitter De Witte kreeg de bevestiging van een eerdere waarschuwing door de trainer: een absolute kwaliteitsinjectie was nodig om bij de eerste drie tot vier te kunnen eindigen in de gloednieuwe Ghelamco Arena. Fernández wilde werken met een beperkte A-kern van maximaal 24 spelers, met daarbij redelijk wat jeugdige talenten, die hij wil kneden en boetseren tot volwaardige eersteklassers. In doel liggen Boeckx en de Nederlandse jeugdinternational Padt in balans. Toch geniet eerstgenoemde vooralsnog de voorkeur, doordat hij vorig seizoen in de terugronde en tijdens de play-offs uitstekend presteerde. Maar Padt, in januari op oefenkamp nog uitgevallen met een (linker)voetletsel, oogt bijzonder gretig. In de viermansverdediging was duidelijk nood aan nieuwe flanken. De viriele Uruguayaan Diogo speelde ooit voor Real Madrid, is een oude bekende van Fernández bij Real Zaragoza en moet op rechts voor diepgang zorgen. Cendrós, het alternatief, is een meid voor alle werk. Dat hij voor het galaduel tegen VfB Stuttgart de voorkeur kreeg op Nahayo, had te maken met zijn zuivere inspeelpass. Dat criterium blijft heel belangrijk bij Fernández, waardoor de fysiek sterke Nahayo voorlopig niet de doublure is van de aan de schouder geopereerde Arzo. Ook die lijkt wat uit de gratie gevallen, wegens een gebrek aan duelkracht defensief. Die kwaliteit heeft Zukanovic dan weer te over. Een harde maar faire verdediger, bovendien offensief gevaarlijk bij stilstaande fasen en beschikkend over een goeie traptechniek. Savic (rechts centraal) en Locigno (rechtsachter) zijn wissels op de toekomst, de rol van Rafinha lijkt uitgespeeld. Links werd Asare overgenomen van FC Utrecht. Speelde daar vorig seizoen vooral in het midden, als spelmaker, maar is van origine back. Hoge snelheid van uitvoering, techniek én een goede man om de flank af te dweilen. Een echte meerwaardespeler. Hubert (rust aan de bal), meer controlerend, en Neto (groot loopvermogen en infiltratievermogen), zwervend in steun van de diepe spits, bewezen al hun aanvullende capaciteiten. Voor hen is het zoeken naar een ideeënbrenger. Dat de frivole balgoochelaar Kage met een longontsteking uitviel op het einde van de voorbereiding, vormde een ferme domper. Daardoor zullen eentijdsvoetballer Van Der Bruggen en krachtmens Lepoint het onder elkaar moeten uitmaken wie dit laatste (dure) plaatsje kan veroveren. Thijs is op de terugweg, Mpoto een jong alternatief als verdedigende middenvelder. Fernández is wild van de technisch vaardige spelmaker Vandeputte, maar beseft dat het nog te vroeg is om hem nu al volop voor de leeuwen te gooien. Het vertrek van targetman Mboyo werd opgevangen met de komst van combinatiespits Pedersen, een lepe goaltjesdief. Alternatief Kola blijft een twijfelgeval. Het was verder een slimme zet van Fernández om de speelse El Ghanassy (even) tot aanvoerder te bombarderen: wijzen op zijn toegenomen verantwoordelijkheid en verder denken in functie van het teambelang, het kan voor hem geen kwaad. Vanaf rechts is ook Caenepeel heel explosief, maar hij mist de ervaring van de Marokkaanse Belg. Op links moet een helemaal fitte Soumahoro nu maar eens bewijzen dat zijn goede start in de zomer van 2010 geen toeval was. Voorzitter De Witte sprak bij de inhuldiging van het nieuwe stadion van een titel op drie tot vijf jaar. Een mooie wens, maar daarvoor zal de selectie nog twee tot vier verse krachten nodig hebben. Want op sommige posities (linksvoetigen verdedigend, een nummer 10 én een centrumspits) valt te vrezen voor een te zwaar hiaat als de vaste titularis wegvalt. DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE