Afscheid nemen van iemand die je dierbaar is, doet pijn. Alle AA Gentsupporters moeten een bittere pil slikken na het verlies van onze publiekslieveling Mbark Boussoufa. We mogen er niet aan denken dat diezelfde Boussoufa voor Anderlecht een vrije trap in de winkelhaak van Frédéric Herpoel krult. Maar dan nog zou waarschijnlijk zelfs de fanatiekste Buffalo het hem gunnen.
...

Afscheid nemen van iemand die je dierbaar is, doet pijn. Alle AA Gentsupporters moeten een bittere pil slikken na het verlies van onze publiekslieveling Mbark Boussoufa. We mogen er niet aan denken dat diezelfde Boussoufa voor Anderlecht een vrije trap in de winkelhaak van Frédéric Herpoel krult. Maar dan nog zou waarschijnlijk zelfs de fanatiekste Buffalo het hem gunnen. Want het moet gezegd, in de dertig jaar waarin ik AA Gent intensief volg, kan ik mij moeilijk herinneren dat we ooit een speler van dit niveau in de ploeg hadden. Voor hem alleen kwamen mensen naar het stadion. Hij was het afgelopen seizoen onze draaischijf, de koning van de assists en auteur van schitterende doelpunten. Vooral de onvergetelijke match tegen Club Brugge die we met 4-1 wonnen en waarin hij alleen onze aartsvijand degradeerde tot een caféploeg, zal elke Buffalosupporter binnen tien jaar nog vers in het geheugen staan. We mogen hem absoluut niet kwalijk nemen dat hij een stap hogerop wil zetten in zijn carrière en we gunnen hem het allerbeste, jawel, zelfs bij Anderlecht. Zo komen we bij het verhaal Anderlecht. Het feit dat hij naar Anderlecht vertrekt, maakt het natuurlijk een stuk moeilijker. De concurrentie verzwakken is voor Anderlecht altijd een handelsmerk geweest om zich te versterken, dat is nu eenmaal de wet van de sterkste, of we dat nu graag hebben of niet. Kort na het slechte nieuws moeten de Buffalo's opletten dat ze niet overemotioneel reageren. Ik weet dat Ivan De Witte nu veel kritiek krijgt, maar probeer je in zijn plaats te stellen. Als hij te snel toegegeven had, was de kritiek misschien geweest dat hij niet genoeg gevochten had voor onze smaakmaker. Nu heeft het lang aangesleept, we verliezen de strijd toch en de kritiek volgt ook. Dat is jammer, maar de kassa zal ten minste extra gevuld zijn. Het enige waar ik bedenkingen bij heb, zijn de provocerende uitspraken van De Witte tegenover Anderlecht om achteraf gas te moeten terugnemen. De voorzitter zal zelf wel beseffen dat die houding zijn geloofwaardigheid niet ten goede komt. Hopelijk trekt hij hieruit de nodige lessen. Toch doe ik een oproep aan alle Buffalo's om De Witte niet aan de schandpaal te nagelen en zich niet te verlagen tot laag-bij-de-grondse uitspraken. Zonder hem zouden we in het straatje van Lommel, RWDM en KV Mechelen beland zijn. Het is zijn verdienste dat onze club uitgegroeid is tot een stabiele, financieel gezonde subtopper met een nieuw stadion in het vooruitzicht. Zelfs het huidige stadion in Gentbrugge is onder zijn beleid veel gezelliger geworden. Als we Boussoufa dankbaar moeten zijn voor de prachtige sportieve momenten, dan geldt dat ook voor onze voorzitter, die AA Gent weer op de voetbalkaart gezet heeft. Ook de aanstelling van Georges Leekens was in dit verband een zeer goede zet, want het is opvallend hoe professioneel die toptrainer reageert op het verlies van Boussoufa. ' Nie neute, nie pleuje', is hier zeker van toepassing. Eén ding verwachten we wel. We nemen afscheid van ons idool, maar we mogen geen genoegen nemen met een anonieme rol in de middenmoot. Top vijf moet ook zonder Boussoufa onze ambitie blijven. Nu wordt soms terecht gezegd dat AA Gent niet thuishoort bij de G5 omdat we toch wat missen in vergelijking met de vier topploegen. De uitdaging is om er de komende jaren voor te zorgen dat we de plaats bij de G5 wel verdienen, om te beginnen op het sportieve vlak. Dat we de kampioen van de terugronde waren met 39 punten en 8 uitoverwinningen op 9 was prachtig. Maar dat zal een vage herinnering blijven als er in het tijdperk na Boussoufa geen bevestiging komt. We slikken nog één keer en dan kijken we samen hoopvol uit naar de toekomst. Het leven gaat verder ... zelfs na Boussoufa. PATRICK VAN HOECKE, MARIAKERKE