Mijn Spaans

Brendan Hines-Ike (23): 'Samen met mijn ouders, mijn oudere broer en jongere zus groeide ik op in Littleton, op 25 minuutjes van Denver. In mijn vriendenkliek was ik de enige blanke jongen, de enige guerro, zo noemden mijn Mexicaanse vrienden me. Ik voelde me zó thuis bij die gasten. Als kind sprak ik dankzij hen zelfs vloeiend Spaans. Die Mexicaanse jongens waren illigale immigranten. Zo heb je er veel in Colorado en aan de westkust van de VS. Om hetzelfde te bereiken als Amerikanen, moesten die kerels veel harder knokken. Ik zag kinderen die al op hun tiende na schooltijd gingen werken om hun ouders te helpen. Mijn moeder en vader wilden graag dat ik met die jongens optrok, zodat ik zou zien hoe hard het leven kan zijn.'
...

Brendan Hines-Ike (23): 'Samen met mijn ouders, mijn oudere broer en jongere zus groeide ik op in Littleton, op 25 minuutjes van Denver. In mijn vriendenkliek was ik de enige blanke jongen, de enige guerro, zo noemden mijn Mexicaanse vrienden me. Ik voelde me zó thuis bij die gasten. Als kind sprak ik dankzij hen zelfs vloeiend Spaans. Die Mexicaanse jongens waren illigale immigranten. Zo heb je er veel in Colorado en aan de westkust van de VS. Om hetzelfde te bereiken als Amerikanen, moesten die kerels veel harder knokken. Ik zag kinderen die al op hun tiende na schooltijd gingen werken om hun ouders te helpen. Mijn moeder en vader wilden graag dat ik met die jongens optrok, zodat ik zou zien hoe hard het leven kan zijn.' 'In Littleton beginnen de Rocky Mountains. We woonden er vlak bij het Red Rocks Amphitheatre. Daar staat een podium onder de blote hemel, tussen natuurlijk gevormde, rode rotsen. Het publiek moet er plaatsnemen op een helling. Elke band droomt ervan om ooit daar eens een concert te geven, omdat het decor zo mooi is én je er de klank van een studio hebt. Onder andere Coldplay speelde er al.' 'Op mijn vijftiende verliet ik Colorado en ging ik studeren en voetballen aan de IMG Academy in Florida, op 25 uur rijden van Littleton. Daar had men mij een studiebeurs aangeboden ter waarde van 50 à 60.000 euro. Mijn vader ging mee. We woonden er een jaar samen. Maar ik kwam er terecht tussen rijkeluiszoontjes, zestienjarigen reden er rond met een Ferrari. Het was niet mijn wereld. 'Op mijn zestiende verhuisde ik naar de andere kant van de VS, de westkust, en ging ik aan de slag bij Chivas USA, waar mijn broer speelde. Toen ging mijn vader terug bij mijn zus wonen en kwam mijn moeder in Los Angeles bij mij en mijn broer wonen. Bij Chivas voelde ik me weer in mijn sas. Ik maakte er mijn middelbare school af, maar tekende er uiteindelijk geen profcontract omdat Chivas op een failliet afstevende. 'Ik trok naar Creighton Bluejays in Omaha, Nebraska, in het centrum van het land. Daar volgde ik drie jaar lang universiteit en voetbalde ik. Tot het moment dat ik per se voetbalstages in Europa wilde afwerken. Ik zag hoe veel vrienden in de MLS hun carrière niet van de grond kregen en wou mijn kans wagen op een pad dat anderen links lieten liggen. Mijn trainer zag die stages niet zitten, dus verhuisde ik voor mijn laatste universiteitsjaar nog maar eens: terug naar Florida. Daar ging ik bij South Florida spelen. Tussendoor trainde ik in Noorwegen, Denemarken en Zweden. In Zweden was er een klik bij Örebro en kon ik een contract tekenen. En daar vond KV Kortrijk me.' 'Als je mij vraagt naar de beste Amerikaanse voetballer ooit, zoek ik naar jongens die de moeilijkere weg kozen: het proberen te maken in het Europese voetbal. Ik weet niet of we in die categorie al echt een 'wauw-speler' gezien hebben. Volgens mij moet die nog komen.' 'In de VS wonen bijzonder intelligente mensen, maar ook héél domme. Donald Trump vond een manier om zichzelf te marketen bij Amerikanen die niet goed weten wat te denken en wat te kiezen. Hij kon hen het gevoel geven dat ze belangrijk waren. Maar veel mensen die hem als president wilden, zeggen nu: ik weet niet wat we aan het denken waren. Het percentage kiezers dat hem steunt, is al fel gezakt. 'De verkiezing van Trump was verschrikkelijk, maar doordat er zoiets geks kon gebeuren, zijn veel Amerikanen wel weer sterk gaan samenklitten. Daar berichten de media weinig over. Volgens mij is die groep intussen nochtans groter dan de meute Trump-aanhangers en -haters die lijnrecht tegenover elkaar blijven staan.' 'Alles in Europa is zo klein. Hier zijn er op de snelweg maar drie rijstroken in elke richting, in Los Angeles zijn er acht in elke richting. Uitgerekend dáár leerde ik autorijden. Het verkeer ginder is een knettergekke boel. Mensen verliezen er elke dag ettelijke uren in de wagen. In Los Angeles steken veel mensen meer geld in hun auto dan in hun huis, simpelweg omdat ze er meer tijd in doorbrengen.'