Onze hoofdstad

Brian Hamalainen (28): 'Een Deen die in onze hoofdstad woont, durft weleens plagend te roepen: 'Jij bent een boer uit Jutland!' Aan de andere kant klinkt het dan: 'Jij bent een verwend nest uit Kopenhagen!' Ik ben geen van de twee. Jutland is het Deense schiereiland dat grenst aan Duitsland. Kopenhagen ligt op Sjaelland, het grootste eiland van Denemarken. Ik groeide op in Allerod, een stadje in het noorden van Sjaelland. Onze regio staat bekend als het Zwitserland van Denemarken. Als er verwijten over en weer gaan tussen Denen uit de hoofdstad en Denen in Jutland, dan blijft noord-Sjaelland neutraal. Wij kiezen geen kant. De mensen bij ons hebben de neiging om stil te zijn en zich wat weg te stoppen.
...

Brian Hamalainen (28): 'Een Deen die in onze hoofdstad woont, durft weleens plagend te roepen: 'Jij bent een boer uit Jutland!' Aan de andere kant klinkt het dan: 'Jij bent een verwend nest uit Kopenhagen!' Ik ben geen van de twee. Jutland is het Deense schiereiland dat grenst aan Duitsland. Kopenhagen ligt op Sjaelland, het grootste eiland van Denemarken. Ik groeide op in Allerod, een stadje in het noorden van Sjaelland. Onze regio staat bekend als het Zwitserland van Denemarken. Als er verwijten over en weer gaan tussen Denen uit de hoofdstad en Denen in Jutland, dan blijft noord-Sjaelland neutraal. Wij kiezen geen kant. De mensen bij ons hebben de neiging om stil te zijn en zich wat weg te stoppen. 'Vanuit Allerod sta je met de trein op een halfuurtje in Kopenhagen. Toch voel ik me niet verbonden met de mentaliteit van de hoofdstad. Ik ben heel kalm, er zijn weinig dingen die mij uit mijn lood slaan. Dat is typisch voor veel Denen. Maar eens je binnen een bepaalde straal rond de hoofdstad komt, loop je een veel grotere kans om mensen te ontmoeten met een veel vuriger temperament. De mensen in Kopenhagen hebben een bepaalde attitude: ze lopen anders, ze kleden zich anders en gebruiken wat meer slang (een groepstaal, nvdr).' 'Ik was nog jong toen hij al stopte als speler, maar de techniek en vista van Michael Laudrup waren geweldig. Zoals Zinédine Zidane zonder veel moeite nog een balletje meetrapt tijdens een training van Real Madrid, kan ook Laudrup zijn gouden baltoets nog makkelijk tevoorschijn toveren. Dat merkte ik toen ik eens beelden zag uit de periode dat hij Swansea trainde. Maar het is een brug te ver om Laudrup een nationale held te noemen. In Denemarken bestaat iets wat de jantelov heet. Dat is een soort van gedragscode. Het basisidee ervan is: je moet niet denken dat je beter bent dan een ander. De Deense maatschappij is gebaseerd op dat principe. Wij zijn één land en één volk; iedereen moet iedereen helpen, bijvoorbeeld door belastingen te betalen, zodat elke Deen een goed leven kan leiden. Wij hebben in Denemarken dus niet zo'n adoratiecultuur. Dat zie je ook op het voetbalveld. In het Deense voetbal vind je niet veel individualisten. Neem nu Christian Eriksen van Tottenham: een heel talentvolle voetballer, maar hij heeft niet het soort ego dat je andere spelers weleens ziet etaleren.' 'Onze nationale feestdag heet Grundlovdag. De Grundlov (grondwet, nvdr) is een hoeksteen van de Deense samenleving. Daarin staat onder andere dat de rechten tot het volk behoren. Vanaf het moment dat de Grundlov gestemd werd, kon niet langer één persoon, zoals een koning, over je lot beslissen. Beklaagden kregen vanaf toen een eerlijk proces van het volk. De Grundlovdag herinnert dus aan de dag dat de Denen meer grip kregen op het rechtssysteem in hun land. Op Grundlovdag werken de Denen niet, maar we vieren die dag niet zoals Zweden of Noren hun feestdagen vieren. Daar gaat dat gepaard met meer tradities en kostuums.' 'Ik hou echt van de kust, ook hier in België. Leuk aan Denemarken is dat het land een bijzonder lange kustlijn heeft en van overal sta je snel op een strand. Vanuit mijn streek in noord-Sjaelland kom je ook gauw bij de zee en dat doe ik weleens met vrienden, maar het allerliefst trek ik naar het noorden van Jutland, naar Lonstrup bijvoorbeeld, waar er meer plaats is voor minder mensen. Toen ik voor het eerst in Lonstrup kwam, werd ik op slag verliefd op die plek. De ouders van mijn vrouw hebben daar een zomerhuis en ik probeer er zeker één keer per jaar te geraken. Wie houdt van discotheken, moet niet naar ginder. Het is een plaats waar voor sommigen weinig te beleven is. Maar ik vind het er fenomenaal. De natuur is er fantastisch, het zicht op de oceaan is er geweldig en al die open ruimte geeft mij een adembenemend gevoel van vrijheid. Het water is er niet warm genoeg om een duik te nemen, maar vissen, wandelen en mountainbiken kun je daar wel tot je erbij neervalt.' KRISTOF DE RYCK