Het voetbal brengt je soms op de meest onverwachte plaatsen. Vandaag (vorige week donderdag, nvdr) spelen we voor de beker tegen Paniliakos, een Griekse tweedeklasser die voetbalt in de buurt van Olympia, waar vroeger de oude Olympische Spelen werden gehouden. De busreis, zo'n 350 km, was al een avontuur op zich. Begeleid door een politiewagen stoof onze bus door het drukke verkeer, met 120 km per uur. Om de dertig kilometer kwam de ene politiepatrouille de andere aflossen. En als je dan naar buiten kijkt, blijkt nog een keer dat Griekenland toch ongelooflijk mooi is, vooral langs de kust. Een afwisseling van cipressen, olijfbomen en sinaasappelbomen, heel mooi.
...

Het voetbal brengt je soms op de meest onverwachte plaatsen. Vandaag (vorige week donderdag, nvdr) spelen we voor de beker tegen Paniliakos, een Griekse tweedeklasser die voetbalt in de buurt van Olympia, waar vroeger de oude Olympische Spelen werden gehouden. De busreis, zo'n 350 km, was al een avontuur op zich. Begeleid door een politiewagen stoof onze bus door het drukke verkeer, met 120 km per uur. Om de dertig kilometer kwam de ene politiepatrouille de andere aflossen. En als je dan naar buiten kijkt, blijkt nog een keer dat Griekenland toch ongelooflijk mooi is, vooral langs de kust. Een afwisseling van cipressen, olijfbomen en sinaasappelbomen, heel mooi. Mooi bewaard gebleven is ook Olympia. De spelers hebben tijdens hun ochtendwandeling een minuutje of tien op de site rondgekeken, wij zijn wat langer gebleven. Omwille van een staking was het museum dicht, maar speciaal voor ons hebben ze het toch even open- gemaakt. Ik werd er stil van. In 394 voor Christus zijn ze hier moeten ophouden met hun Spelen, op bevel van Keizer Theodosius I, maar wat bewaard bleef, is echt nog indrukwekkend. Je treedt het complex, met een gigantisch standbeeld van Zeus, binnen via een soort poort, een ereboog. Dat beeld van Zeus is van marmer en vreemd genoeg : aan de ene kant lijkt hij te lachen, en aan de andere kant kijkt hij nors. Het is uiteraard geen modern stadion zoals we dat nu kennen, maar je ziet echt wel dat het een sportarena was, met hellingen van waar de mensen konden toekijken, met een groot grasveld en in het midden een ovalen piste. Intussen leer ik elke dag een paar Griekse woordjes bij. Lezen gaat stilaan beter, in die zin dat ze bij verkeersborden altijd twee versies schrijven, zodat je één en ander aan elkaar kan koppelen. De krant lezen lukt nog niet, vrees ik. Voetbaltermen ken ik inmiddels wel al en ik ben ook wel van plan om, nu het wat minder druk gaat worden, wat meer te studeren. Toen ik in Brugge was, heb ik Spaans geleerd, maar wel met iets meer motivatie. Daarmee kan je je op veel plaatsen ter wereld uit de slag trekken. Met Grieks ben je buiten Griekenland niet zoveel. Sportief is de lont weer even uit het kruitvat, door de thuiszege tegen Xanthi. Daardoor werden we weer leider. Er stak wat kritiek op na de nederlagen in de competitie en tegen Lyon. Niet zozeer gericht op Trond Sollied, maar op de globale aanpak van het bestuur, de transfers, het hele sportieve. Vooral dat het Europees niet meer lukte, was vervelend omdat men daar toch veel van verwachtte. Ook in de thuiswedstrijd tegen Lyon begonnen we goed, maar toen we van 1-0 voor naar 1-2 achter kwamen, brak de veer compleet. Onze eerste doelman was toen out en Erwin Lemmens was door een keelontsteking ook nog niet inzetbaar. Hij vecht stilaan terug. Erwin speelde in Spanje het laatste jaar niet zoveel, had ook met wat blessures af te rekenen en kwam hier met een duidelijke achterstand. Maar er is beterschap. Op die crisis hebben we gereageerd door de koppen bij elkaar te steken. Trainer, ondervoorzitter en voorzitter zijn samen gaan zitten en hebben gepraat over aanpak en transfers. Er kwam één blok naar buiten. We werden opnieuw leider, maar in de media liggen we nog steeds onder vuur. Voor 80 procent van de krantencommentaren is het nog niet goed. En dan gaat het niet om de essentie, maar om clichés, oppervlakkigheden. Er wordt verwezen naar de 4-3-3, terwijl we die helemaal niet speelden. Ze verzinnen dingen, elke dag wel iets. Onze veldbezetting varieert genoeg, tegen Lyon speelden we met vijf man achterin, tegen Xan-thi trok de rechtsbuiten meer naar het centrum en was het een valse 4-3-3. Vergelijkingen lopen altijd mank, maar die met België gaat toch een stukje op. Bij ons staat Anderlecht altijd in het oog van de storm, en is het in Brugge iets luwer. Hier is dat ook zo. Over de bekeruitschakeling van Panathinaikos door een tweedeklasser wordt relatief weinig bericht, maar o wee als er met Olympiacos wat gebeurt. Groet, Christos