Het ijs is gebroken. Melbourne draw, zoals we onszelf al noemden, wón, twee keer op rij nog wel en is daarmee opgeklommen naar de derde plaats. 1-0 tegen Newcastle en 1-2 tegen de Central Coast Mariners, met twee goals van Pallieter Archie Thompson. Bij Newcastle speelt ene Ned Zelic. Ooit getest en niet goed genoeg bevonden door Cercle Brugge, maar daarna wel met Dortmund in de Bundesliga gespeeld, tja. De publieke belangstelling verrast mij aangenaam. We speelden nog geen match voor minder dan 10.000 toeschouwers. Zeker ons publiek is altijd positief. De stadions zijn van grote kwaliteit. Prachtige grasmatten, heel grote kleedkamers. Zelden gezien. Maar de arbitrage is cat...

Het ijs is gebroken. Melbourne draw, zoals we onszelf al noemden, wón, twee keer op rij nog wel en is daarmee opgeklommen naar de derde plaats. 1-0 tegen Newcastle en 1-2 tegen de Central Coast Mariners, met twee goals van Pallieter Archie Thompson. Bij Newcastle speelt ene Ned Zelic. Ooit getest en niet goed genoeg bevonden door Cercle Brugge, maar daarna wel met Dortmund in de Bundesliga gespeeld, tja. De publieke belangstelling verrast mij aangenaam. We speelden nog geen match voor minder dan 10.000 toeschouwers. Zeker ons publiek is altijd positief. De stadions zijn van grote kwaliteit. Prachtige grasmatten, heel grote kleedkamers. Zelden gezien. Maar de arbitrage is catastrofaal. Ze kennen er hier niets van, maar tot nu toe slaag ik er goed in om mijn bakkes te houden. De media zijn milder dan in België. Het voetbal in België volg ik nog altijd op de voet via het internet. Ik zie dat Moeskroen het niet zo goed doet, maar ik ben vooral blij met het succes van Herman Helleputte bij Westerlo. Schitterende vent ! Ook onze trainer, Ernie Merrick, is een warme man die stevig in zijn schoenen staat. Eerlijk, maar een speciaal karakter. Hij vroeg ons eens wat we aan moesten met iemand als Mc Flynn, een Ier van Sydney die heel de tijd Archie en Kristian Sarkies van het veld probeerde te schoppen. Zelf eens goed aanpakken ? Eens met twee chargeren ? In een kopduel een elleboog zetten ? Drie keer neen. 'Gewoon', zei hij, 'hem in de spelerstunnel al zo hard als je kunt een klop op zijn gezicht geven.' Tja. 't Is een Schot, een vechter, hé. We zijn ook verplicht om met beenbeschermers te trainen. Maar hij is ook wel bekwaam, hoor. Traint op niveau en redelijk tactisch met ook videoanalyses van onszelf en de tegenstander. Er wordt vrij professioneel gewerkt. De intensiteit op training ligt wel lager dan in België. Bij Moeskroen kende ik met Gil Vandenbrouck dan ook een van de beste fysiek-trainers die ik ooit had. Ik was er een uitgebreide opwarming gewoon, terwijl we hier twee keer rond het veld lopen en meteen balbezit doen. Soms kom ik er maar door als de training voorbij is (lacht). De medische begeleiding is goed, maar als je buiten de uren gaat, moet je betalen. Je bent hier ook nog niet door de club verzekerd, iedere speler moet een persoonlijke verzekering afsluiten. Eten kan je hier elke dag al wat je wilt. Thais, Kroatisch, Vietnamees, Duits, Japans. Ik kook ook wel eens zelf, maar zoals mijn ma altijd zegt : als je voor jezelf kookt, smaakt het minder goed. Gelukkig komen mijn ouders eind deze maand. Dan kan ik nog eens eten van de beste kok ter wereld. Mijn eigen mama. Woensdag 5 oktober vierde ik voor het eerst mijn verjaardag op Australische bodem. Het was een nogal regenachtige dag, maar de menselijke warmte bracht de zon in mij. In de vroege ochtend werd ik getrakteerd op een ontbijt van een meisje van de club, daarna had Anita Pedrana, sports scientist bij Melbourne Victory FC, speciaal voor aussie muffins gezorgd en zongen de boys met z'n allen happy birthday to Aussie Geoff. 's Middags trakteerde ik de jongens op een lunch in Tall Ship. Daar stonden ze mij op te wachten met ballons en taart. Schitterend ! Mijn goede vriend Joe Spiteri betaalde mij die dag ook nog een etentje in de Belgian Beer Garden. Cadeaus kreeg ik niet, maar het gevoel dat ze van je houden, daar kan geen geschenk aan tippen. In België moest ik mijn verjaardag altijd vieren met de nodige alcohol erbij en dan ging ik doorgaans als een waggelende eend naar huis. Hier deed ik het anders en geloof me : een heerlijk gevoel ! Vriendschap is onbetaalbaar.