Ze zal - om een populaire Vlaamse uitdrukking te gebruiken - haar tenen moeten uitkuisen om de finale te halen." Aldus Ivan Sonck aan de vooravond van het WK atletiek in Osaka over de kansen van Kim Gevaert op de 100 meter sprint. Gevaert behaalde uiteindelijk een knappe vijfde plaats in de finale in een tijd van 11'05''. Niets zo moeilijk als voorspellingen doen in de sport, daarom laten we de nietsontziende mening van atletiekspecialist Ivan Sonck - eerlijk is eerlijk - ook ná het WK op u los.
...

Ze zal - om een populaire Vlaamse uitdrukking te gebruiken - haar tenen moeten uitkuisen om de finale te halen." Aldus Ivan Sonck aan de vooravond van het WK atletiek in Osaka over de kansen van Kim Gevaert op de 100 meter sprint. Gevaert behaalde uiteindelijk een knappe vijfde plaats in de finale in een tijd van 11'05''. Niets zo moeilijk als voorspellingen doen in de sport, daarom laten we de nietsontziende mening van atletiekspecialist Ivan Sonck - eerlijk is eerlijk - ook ná het WK op u los. Ivan Sonck : "Ik was de eerste om in de handen te klappen bij die vijfde plaats van Gevaert. Die 11'05'', met een lichte tegenwind, schat ik hoger in dan de 11'04'' die ze vorig jaar liep, toen met twee meter rugwind. Maar je ziet dat ze met die 11'05'' niet verder komt dan een vijfde plaats. Ik heb ook gezegd : als ze twee keer vijfde wordt op de 100 en de 200 meter, heeft ze heel goed gelopen. Maar winnen is toch nog wat anders. Op het gevaar af om weer van allerlei dingen beschuldigd te worden : de vrouwensprint zit in een dipje en ik ben niet de enige die daar zo over denkt. Dat heeft wellicht te maken met verscherpte dopingcontroles, de echte topprestaties van enkele jaren geleden zie je niet meer. Los daarvan wil ik geen afbreuk doen aan de verdienste van Gevaert. Alleen heb ik mijn bedenkingen over haar verstek voor de 200 meter." "Misschien heeft ze zich gerealiseerd dat het beste eraf was. Maar ik vond het argument van vermoeidheid en een contractuur een beetje vreemd als je daar 48 uur later niets meer van merkt. Als het een tactische zet was, zeg dat dan gewoon, en bespaar ons al dat gedoe.""Daar kan je moeilijk op vooruitlopen. Veel hangt af van de vorm, de blessures, de vermoeidheid, en van de plannen met de estafetteploeg.""Neen, niet verbaasd. De Belgische estafetteploeg heeft uitstekend gelopen, maar laat ons duidelijk zijn, dat is niet de best bezette wedstrijd van het toernooi en behalve atletische kwaliteiten komen daar ook andere vaardigheden bij aan bod. Zoals de stokwisseling. De Belgen hebben daar de voorbije jaren, onder leiding van trainer Rudi Diels, goed op getraind. Wat op zich ook een verdienste is, natuurlijk, maar we mogen dat niet overschatten." "Oké, maar als je het vergelijkt met de bronzen medaille van William Van Dijck indertijd (op de steeple, nvdr) dan is er toch een duidelijk niveauverschil. Zonder Gevaert zou die ploeg compleet kansloos zijn. Ik zal me weer niet populair maken, maar kijk naar de beste tijden van die andere drie meisjes in de individuele wedstrijden en naar hun plaats op de wereldranglijst... die zeggen alles." "Natuurlijk wel. In de estafette gaat het er niet om welke atlete als eerste over de streep komt, wel welke stok als eerste over de streep komt. Daarom is die stokwisseling zo belangrijk, in het verleden verloor de intrinsiek sterkste ploeg daardoor al vaker. Daarom vind ik niet dat we nu zomaar mogen beweren dat we de nummer drie in de wereld zijn op die 4x100 meter.""Ik vermoed dat de Belgen op de Spelen een vijfde plaats waard zijn. Maar evengoed worden ze eerste. De Amerikanen hebben wel eens de gewoonte om in de finale domme dingen te doen, zoals de stok te laten vallen of buiten de zone te wisselen. Dus als België dan een perfecte wedstrijd loopt, kunnen ze zelfs olympisch kampioen worden. Iemand als Olivia Borlée is nog jong en heeft progressiemarge. Ik ga er ook van uit dat Gevaert haar niveau van dit jaar nog even kan aanhouden. En misschien dat Ouedraogo ook nog wat vooruitgang boekt." Door Matthias Stockmans