Verdediging

Leandro González Pirez, Brecht Dejaegere en (al stond er vanwege de nog iets te hoge vraagprijs vorige week nog even een vraagteken achter diens naam) Sloan Privat: dat zijn de drie nieuwkomers die AA Gent na de start van het seizoen nog aantrok. Gent profiteerde van de miljoenen die de verkoop van Ilombe Mboyo opleverde, om zijn kern wat meer complementair en weerbaar te maken. Het doel: presteren. Dat de eigen jeugd (Vandeputte, Caenepeel, Van Der Bruggen en eerder al de aan Kortrijk uitgeleende Raman) daarbij opnieuw een stap achteruit moet zetten, is een signaal: ze geloven in hen, maar niemand krijgt het cadeau. Daarvoor zijn de ambities te steil.
...

Leandro González Pirez, Brecht Dejaegere en (al stond er vanwege de nog iets te hoge vraagprijs vorige week nog even een vraagteken achter diens naam) Sloan Privat: dat zijn de drie nieuwkomers die AA Gent na de start van het seizoen nog aantrok. Gent profiteerde van de miljoenen die de verkoop van Ilombe Mboyo opleverde, om zijn kern wat meer complementair en weerbaar te maken. Het doel: presteren. Dat de eigen jeugd (Vandeputte, Caenepeel, Van Der Bruggen en eerder al de aan Kortrijk uitgeleende Raman) daarbij opnieuw een stap achteruit moet zetten, is een signaal: ze geloven in hen, maar niemand krijgt het cadeau. Daarvoor zijn de ambities te steil. Leandro González Pirez: Argentijn, centrale verdediger, 21. Uit het contactenboekje van Víctor Fernández, die zijn hart verpand heeft aan Buenos Aires, maar er vanwege de hectiek nooit zou willen werken, ook al is er een overaanbod aan topploegen. González Pirez werd opgeleid bij River Plate, waar AA Gent hem voor een seizoen huurde (mét aankoopoptie). Voornaamste kwaliteiten: beenhard, vaak spelend op interceptie, want snel en wendbaar. Rechtsvoetig. Reden van zijn komst: naast de linksvoetige, niet zo explosieve Ervin Zukanovic hadden de Buffalo's nood aan iemand die complementair was met de Bosniër. De Argentijn is duidelijk een mindere voetballer dan César Arzo, maar hij heeft andere, eerder verdedigende kwaliteiten. Zo ligt het hart van de verdediging vast. Een verdediging met op de linkerflank Nana Asare, die op speeldag twee en drie wel op het middenveld speelde, maar nu terug kan naar de verdediging, en op rechts CarlosDiogo. Met González Pirez zijn dat dus drie nieuwkomers die voor stabiliteit achteraan moeten zorgen. Bij KV Kortrijk vragen ze zich af of AA Gent het wel goed gezien heeft, met het aantrekken van Brecht Dejaegere als nummer tien. Vorig seizoen stond Ernest Nfor daar immers meestal, terwijl de nieuwe aanwinst van Gent (22) vooral vanaf de rechterflank vertrok. Bovendien is Dejaegere een man van de actie, eerder dan van de pas én is het zeker geen doelpuntenmachine: vorig seizoen 3 goals in 33 wedstrijden, het seizoen daarvoor 1 in 24. Verkocht voor ongeveer 1 miljoen euro en dat is goed onderhandeld, kloppen ze zich in West-Vlaanderen op de borst. In Gent klinkt het genuanceerder: "Wij hopen dat ze het in Kortrijk een ietsje verkeerd zien." Maar ook weer niet zó verkeerd, want de kwaliteiten die hij voor KVK toonde, moet hij ook in Gent aanwenden. De ene tien is immers de andere niet. Dat Brecht Dejaegere geen Víctor Vázquez is, om er maar eentje te noemen, zien ze in Gent ook. Dejaegere blijft een man van de actie, met een versnelling, een voetballer die vooral tussen de lijnen moet evolueren, tussen de verdedigers en de middenvelders van de tegenstander. In de buurt van NicklasPedersen, het nummer 9, en met naast zich spelers op de flank, minstens één, soms twee. Actie, actie, hij is geen spelverdeler 'oude stijl'. Zo'n type hadden ze ook niet in de kern, klinkt het. En HerveKagé of YassineEl Ghanassy dan? Niet voor het centrum, maken ze zich sterk. Ze hopen er wel dat anders dan Kagé of El Ghanassy, geen mannen van veel goals tot dusver, Brecht Dejaegere zich wél tot doelpuntenmaker ontpopt. Bij de Buffalo's denken ze daarbij aan de periode van de gouden driehoek, met Thijs-Smolders-Jörgensen. De Deen, in andere seizoenen goed voor amper een handvol doelpunten, profiteerde van het goeie spel onder Trond Sollied door veertien keer te scoren. Hij hield er een transfer naar Club Brugge aan over, maar verdween vervolgens opnieuw in de anonimiteit. Met Dejaegere in een offensieve positie, de lopende Neto als verbindingsman (in principe moet die altijd vóór de verdedigende middenvelder spelen) en David Hubert op positie 6 ligt in het hoofd van Fernández ook het middenveld vast. De rest moet hard werken op training en op zijn kans wachten. De moeilijkste spreidstand lag in het aanvallende compartiment. Nicklas Pedersen is een broze diamant. Veel talent, maar fysiek een vraagteken. De hele voorbereiding stond in het teken van goed doseren van de inspanningen. Dat lukte, ook al speelde eind juli zijn knie hem een tijdje parten. Toen Mboyo vlak voor de start van de competitie plots alsnog niet getransfereerd was, speelde hij samen met Pedersen in de spits, maar op een systeem met twee nummers 9 was niet getraind, en de Deen vond moeilijk zijn draai. Nu Mboyo weg is, kan hij voluit gaan voor de plek in de spits, want Elimane Coulibaly is in de ogen van Fernández al lang geen kandidaat-titularis meer. Juist door de broosheid van Pedersen moest Gent op zoek naar een alternatief. Eentje die je tegelijk moeilijk een basisplaats kon beloven, want de Deen is nummer één. Gent ging daarbij vorige week voluit voor de Fransman Sloan Privat (24). Fransman, ex-Sochaux, heel even Frans belofte-international en een spierbundel. Drie jaar geleden door zijn ploeg uitgeleend aan Clermont Foot en toen in de Franse tweede klasse goed voor 20 goals. Doelpunten maken kan hij dus. In eerste klasse scoorde hij minder. Twee seizoenen geleden 5 keer, vorig seizoen 9 keer. De helft van de tijd stond hij in de basis, de andere helft zat hij op de bank. Maar scoren in Frankrijk is niet zo evident, tegenover robuuste, donkere verdedigers, zodat ze bij Gent die cijfers zeer aanvaardbaar vinden. De prijs was dat vorige week nog iets minder, zodat er nog flink onderhandeld werd. Pedersen (of Privat) centraal, het zal Gent wel dwingen om telkens iets anders te voetballen, al kan Privat ook met de voeten mee (veel beter dan Coulibaly). Voor beiden geldt dat het kijken is naar de fitheid van Yaya Soumahoro, nog zo'n fragiele speler. Een ouderwetse winger, die graag buitenom gaat, geen hedendaagse, die veelal naar binnen snijdt. Van dat laatste type heeft Gent er al twee, met Kagé en El Ghanassy. Een ploeg mét Soumahoro, lijkt aanvallender dan ook iets gevarieerder te kunnen spelen, dan een ploeg met die twee andere samen. Want gooi daar ook nog eens de acties van Dejaegere bovenop, en het wordt centraal drummen. Wordt na de door de spelers gekozen aanvoerder Christophe Lepoint ook viceaanvoerder El Ghanassy het kind van de rekening? We zijn benieuwd. DOOR PETER T'KINT - BEELDEN: IMAGEGLOBEWordt El Ghanassy het kind van de rekening?