Bam! Bam! Bam! De beats denderen door de luidsprekers aan het Chess Café. Dit is het enige café in de ruime omgeving van de Ghelamco Arena. De plek waar de harde kern van AA Gent verzamelt. We zijn een uur voor de aftrap van de onverwachte maar fiere leider in play-off 1. Een blauw-witte mensenstroom komt aangespoeld vanaf het viaduct over de E17 en glijdt langs de houseparty aan het Chess Café richting Ghelamco.
...

Bam! Bam! Bam! De beats denderen door de luidsprekers aan het Chess Café. Dit is het enige café in de ruime omgeving van de Ghelamco Arena. De plek waar de harde kern van AA Gent verzamelt. We zijn een uur voor de aftrap van de onverwachte maar fiere leider in play-off 1. Een blauw-witte mensenstroom komt aangespoeld vanaf het viaduct over de E17 en glijdt langs de houseparty aan het Chess Café richting Ghelamco. Al meteen valt op: het Gentpubliek is zéér eclectisch samengesteld. Managers, gepensioneerde ex-werknemers van Volvo, jonge gezinnen, alternativo's met bakfietsen. De meesten zijn te voet, want a) woonachtig in de stad zelf en b) met de wagen tot aan het nieuwe stadion geraken is nog steeds geen sinecure. Aan de ingangspoorten van het glimmende stadion heerst een gezellige bedrijvigheid. Op het grasperkje aan de hoofdingang doet voetbalverslaggever Dirk Deferme een 'live' voor het VTM-journaal. Fans dansen en roepen in zijn rug. Geen drankstanden of typische hamburgerkraampjes in het decor rond Deferme: bij AA Gent wordt tegenwoordig alles binnen de betonnen muren van het stadion geconsumeerd. De club regelde zelfs gratis vervoer voor wie vroeg genoeg naar de voetbaltempel afzakt: tot anderhalf uur voor en na de wedstrijd is een pendelbus tussen het centrum en de Ghelamco Arena gratis. Die commerciële zet rendeert. Een enquête die dit blad onlangs uitvoerde, wees uit dat in de Jupiler Pro League de Gentsupporter het meeste geld spendeert tijdens een avondje voetbal: gemiddeld 7 euro per man. In het Ottenstadion was dat slechts 2 euro per man. Een uur voor de aftrap komt traditioneel ook Jurgen Vantomme opdagen, al vijftien jaar vaste klant in de tribunes van de Gantoise. Nen echten Buffalo. Zo stond hij tot voor kort ook gekend op de redactie van Sport/Voetbalmagazine, waar hij als grafisch vormgever onze teksten visueel op muziek zette. We zullen hem en zijn kliek een hele avond volgen op hun rollercoaster van emoties voor, tijdens en na de wedstrijd. In de promenade - de wandelgang die helemaal rondom het stadion loopt en waar de fans terecht kunnen voor drank en eten - maken we kennis met Chantal, haar zoon Seppe, Willem (volgens ingewijden altijd te laat) en Irvin. Elke thuiswedstrijd van AA Gent nemen ze plaats in tribune 2 achter het doel, de zogeheten sfeertribune. Daar waar de tickets het goedkoopst zijn, maar de kelen het luidst staan afgestemd. Het getater en gelach overstemmen er moeiteloos de muziek die gelegenheidsdeejay John Roan, zanger van de Belgische band Arsenal, de gangen inblaast. Gedurende de play-offs nodigt AA Gent elke thuiswedstrijd een bekende naam als gastdeejay uit. Frederik Sioen ging Roan vooraf, StuBrupresentator Sam De Bruyn neemt de laatste thuiswedstrijd voor zijn rekening. Grote groepen vrienden praten bij met een (dikwijls twee) pintje(s) in de hand(en). Afterwork in een voetbaldecor. Deze verzamelplaats ín het stadion heeft voor- en nadelen. "Aan het Ottenstadion had elke supporter zijn stamcafé, iedereen zat verspreid in de buurt van Gentbrugge, terwijl je nu iedereen kunt ontmoeten in de promenade. Het zorgt voor meer eenheidsgevoel en je kunt makkelijker afspreken. Het nadeel is dat een deel van de typische charme verloren gaat... en dat er minder te beleven valt. Op de Brusselsesteenweg kon je je nog amuseren met het aanschouwen van het spelletje tussen politie en relschoppers", grijnst Jurgen. Pas een kwartiertje voor de wedstrijd begint, sijpelt tribune 2 vol. Controle is er amper. Niet van stewards en niet van de supporters zelf. Slechts één regel dient gerespecteerd: rechtstaan mag pas vanaf rij 7. "Aanvankelijk was dat pas vanaf rij 12," legt Jurgen uit, "maar op vraag van de supportersfederaties werd dat aangepast. Op die eerste rijen moet je zitten, daarachter mag je vrij bewegen." Het is een heikel thema, dat toevallig ook op deze avond uitgespit wordt door de studenten van het Erasmusatheneum van Deinze. Zij houden een enquête onder de abonnees van tribune 2 met als belangrijkste vraag: verkiezen jullie zit- of staanplaatsen? De eerste bevindingen zijn voor de hand liggend: de ouderen willen het eerste, de jongeren het tweede. Waar er zeker niet gezeten wordt, is in het vak in de hoek rechts van tribune 2. Daar zit de echte harde kern. Ze onderscheiden zich door het dragen van... kleurloze kledij. Veelal dure merken genre Stone Island en Burberry. Daar hebben ze een goede reden voor: zonder Gentsjaals of -truitjes zijn ze minder eenvoudig te herkennen wanneer ze buiten het stadion iets mispeuteren. De officiële hymne van de Jupiler Pro League wordt ingezet, beide elftallen gaan in rij voor de hoofdtribune staan, maar in het sfeervak hebben ze er amper oog voor. Alles staat in het teken van een protestactie gericht tegen de reviewcommissie en de KBVB. De Gentsupporters pikken het niet dat hun chouchou, Laurent Depoitre, voor twee duels geschorst werd na het herbekijken van videobeelden. "Lau-rent De-poi-tre! Lau-rent De-poi-tre!", weerklinkt uit duizenden kelen. Ondertussen staat zowat iedereen met de rug naar het veld. Spandoeken worden ontrold. De origineelste: 'Rechtvaardige Rechters nu ook in Brussel spoorloos'. Gentse humor op zijn best. Het zal ook een van de weinige keren die avond blijken dat een speler toegezongen wordt. Seppe: "Het klopt, we hebben weinig liedjes over spelers. Vroeger had je dat meer: voor Boussoufa, Ruiz en Jorgacevic. Die staken er dan ook boven uit, bij deze ploeg heb je dat minder, het is een echt team." Als er dan toch eentje boven uitsteekt, is het Depoitre, vinden Jurgen en co. Letterlijk en figuurlijk. De sympathieke targetspits wordt gemist. "Hij is heel belangrijk voor deze ploeg", onderschrijft Jurgen de mening van velen rond hem. Door het gepraat en gezang missen we de aanvangsminuten van de partij. Pas nadat een dicht mistgordijn in de avondzon oplost, wordt de aandacht verlegd naar het voetbalspelletje op de grasmat. In minuut 7 flikkeren de namen van enkele jarige abonnees op het scorebord. "Die 7 staat voor het stamnummer van AA Gent, de geboorte van deze club", verduidelijkt Jurgen. "In minuut 52 verschijnen dan de sterfgevallen op het scorebord. Dat is de leeftijd waarop Luc De Vos vorig jaar overleed." Een wedstrijd is helemaal anders vanuit een spionkop dan vanuit een perstribune. Looplijnen, spelpatronen, tactische ingrepen, ze zijn allemaal zo veel duidelijker van hoog uit de perstribune. Maar van de beleving krijg je er niets mee. Vanuit het sfeervak blijkt het moeilijk om níét partijdig naar een voetbalmatch te kijken. Elke beslissing van de scheidsrechter tegen Gent is fout. Elke poging tot aanvallen wordt op applaus of gevloek onthaald. "Sta op, jong!" "Sneller! Bal afgeven!" "Simon loopt vrij, geef hem dan toch!" Het lijkt alsof de mensen rondom ons als coach mee óp het veld staan. De objectieve analyses laten ze met plezier over aan de mensen daarboven. Gedurende de hele eerste helft is de sfeer uitgelaten en feestelijk. De good vibrations voeren je als een drug mee in een roes. Seppe is euforisch: "Gent brengt dit seizoen het beste voetbal ooit!" Irvin nuanceert: "Sinds de winterstop wel, ja." De ode aan Luc De Vos in de 52e minuut brengt even afleiding. Met de lancering van de nieuwe MexWave-app (ontworpen door een Gents bedrijf) krijgt het stadion een internationale primeur: de app dient om met medesupporters af te spreken, maar dient in dit geval om flitslichten te produceren via de smartphone. Een minuut lang lijkt de Ghelamco een adembenemende sterrenhemel. De fans genieten. Op eentje na, een wat oudere man naast ons: "Moet dat nu echt allemaal digitaal? Ik heb zo geen telefoon." Wanneer het de thuisploeg even niet mee zit, krijgt de scheidsrechter het hard te verduren. "Uw dikke ma zit aan de Zuid" blijkt een van de favoriete meezingers. De Zuid, een Gentse buurt gekend om zijn prostitutienetwerk. Oorspronkelijk was het "Uw dikke ma zit aan de zuip", wordt ons verteld door Jos. Hij heeft een winkel van voornamelijk hiphopkledij in de Lammerstraat in Gent. Zijn T-shirts met opschrift 9duust - de postcode van Gent - verkopen tegenwoordig als zoete broodjes. "Eigenlijk verkopen we die al meer dan een jaar, maar nu krijgen we plots allemaal nieuwe klanten over de vloer. Nette Gentsupporters. Mensen die anders nooit in mijn winkel zouden komen." Het sportieve succes van de Buffalo's straalt af op de commerciële sector in de stad. Een andere klassieker binnen het Buffalorepertoire is "Al wie niet springt is FCB": een meezinger gericht tegen de supporters van aartsvijand Club Brugge. De Charleroi-aanhang springt enthousiast mee bij de aanhef van het lied. Het is trouwens iets wat de Gentsupporter ook verbindt met de Anderlechtsupporter: een diepgewortelde afkeer voor al wat blauw-zwart is. Chantal: "Als wij die titel niet pakken, dan het liefst Anderlecht. Zolang het maar niet Club is. En omgekeerd redeneert de Anderlechtsupporter hetzelfde." Wat als straks Gent en Anderlecht op de laatste speeldag van PO1 onderling moeten/mogen uitmaken wie kampioen wordt? Of wordt er dan sowieso in beide kampen gefeest? Felix Van Groeningen, de regisseur van onder andere Steve + Sky en De helaasheid der dingen en Gentenaar had vorig seizoen een abonnement in het sfeervak, "maar dit seizoen laat ik het afhangen van de uitnodigingen", lacht hij. "Ik ben al heel mijn leven een Buffalo. Wat zou dát geven als ze straks kampioen worden?!", droomt hij luidop. Bij het horen van die zin brullen tien supporters hem de haren van het hoofd. We zijn ondertussen 23 uur gepasseerd, de promenade staat nog aangenaam vol en de drank maakt zich stilaan meester van de anders zo kritische geest van de Gentenaar. In deze play-offweken wordt moeiteloos het gemiddelde van 7 euro per man gehaald, schatten we. DOOR MATTHIAS STOCKMANS - FOTO'S JURGEN VANTOMMEIn minuut 52, de leeftijd waarop Luc De Vos overleed, worden op het scorebord alle sterfgevallen getoond. "Als wij die titel niet pakken, dan het liefst Anderlecht. Zolang het maar niet Club is." Chantal