Puur op basis van de cijfergegevens was de inbreng van de 66-voudige Turkse international, die begin augustus transfervrij overkwam van Besiktas, bij de 2-0-zege tegen OGC Nice niet overweldigend. Burak Yilmaz, de enige aanvaller die in eigen land met Sergen Yalçin uitkwam voor de grote vier (Galatasaray, Fenerbahçe, Besiktas en Trabzonspor), had slecht...

Puur op basis van de cijfergegevens was de inbreng van de 66-voudige Turkse international, die begin augustus transfervrij overkwam van Besiktas, bij de 2-0-zege tegen OGC Nice niet overweldigend. Burak Yilmaz, de enige aanvaller die in eigen land met Sergen Yalçin uitkwam voor de grote vier (Galatasaray, Fenerbahçe, Besiktas en Trabzonspor), had slechts een slaagpercentage van 62 procent in zijn passing, won amper 33 procent van zijn duels en speelde slechts 25 ballen door. Alleen werd daarbij een essentieel onderdeel niet meegegeven: de efficiëntie van de clubtopschutter (13 goals), die voor een constante dreiging zorgde en woog op de defensie door een niet-aflatende inzet. Met vier goals en één assist in de laatste vier wedstrijden, waaronder een dubbel in de 3-2-zege tegen Ol. Lyon, is Yilmaz dé stuwende kracht naar de hoofdprijs in de Ligue1. Door zijn kuitletsel, dat hem van midden januari tot midden maart langs de zijlijn hield, weet de routinier als geen ander dat zijn winnaarsmentaliteit straks noodzakelijk is tegen RC Lens, AS Saint-Etienne en SCO Angers. De beste Turkse schutter ooit, na legende Hakan Sükür, is een woelwater die in zijn wedstrijdbeleving zijn kracht en strijdlust maximaal aanspreekt. Yilmaz, sterk met de rug naar doel, moet een rechtstreekse tegenstander kunnen voelen. Bij zijn vervanging in de 71e minuut tegen OGC Nice verliet hij mopperend het veld. Wellicht wilde coach Christophe Galtier hem beschermen. Want de vurige en vaak emotioneel reagerende Yilmaz staat op twee gele kaarten. Bij een volgende waarschuwing mist hij één van de cruciale partijen die zal bepalen of Lille OSC kampioen zal spelen.