De eerste wedstrijden in de voorrondes van de Champions League en de Europa League 2019/20 zijn afgewerkt, alle eersteklassers zijn alweer aan het trainen. En toch is het seizoen 2018/19 nog altijd niet afgesloten. De finales van de Copa América en de Gold Cup (het landenkampioenschap van Noord- en Midden-Amerika) worden volgende zondag gespeeld en de eindstrijd van de Afrika Cup staat pas op 19 juli geprogrammeerd.
...

De eerste wedstrijden in de voorrondes van de Champions League en de Europa League 2019/20 zijn afgewerkt, alle eersteklassers zijn alweer aan het trainen. En toch is het seizoen 2018/19 nog altijd niet afgesloten. De finales van de Copa América en de Gold Cup (het landenkampioenschap van Noord- en Midden-Amerika) worden volgende zondag gespeeld en de eindstrijd van de Afrika Cup staat pas op 19 juli geprogrammeerd. Voetbal het hele jaar rond. Na de ene match volgt de volgende competitie. In Colombia werd de beslissende titelwedstrijd één dag voor de openingsmatch van de Copa América afgewerkt. Voor heel wat voetballers van het Amerikaanse en Afrikaanse continent wordt het in een jaar zonder WK alweer een zomer met veel te weinig vakantie en te veel lange vluchten. Blessures zijn onvermijdelijk. Met alle gevolgen van dien voor hun meestal Europese werkgevers. Arsène Wenger waarschuwde jaren terug al voor een burn-out bij voetballers. Door het eindeloze programma spelen steeds meer jongens in de 'rode zone'. Maar liefst 48 spelers haspelden dit seizoen, ondanks het rotatiesysteem, zestig wedstrijden of meer af, met als koplopers Jesús Gallardo (69 voor Monterrey en Mexico), Callum McGregor (69, Celtic en Schotland), Philippe Coutinho (68, Barcelona en Brazilië), Daley Blind (67, Ajax en Nederland) en Eden Hazard (66). Als Argentinië zich plaatst voor de Confederations Cup in 2021 zal Lionel Messi slechts één volwaardige vakantieperiode gekregen hebben in negen seizoenen. Naast de WK's van 2014, 2018 en 2022 moest hij (overigens niet als enige) opdraven op de Copa América's van 2015, 2016 en 2019. De spelersvakbond FIFPro berekende dat vijftien spelers in 2018 minder dan vier weken rust kregen en stelde voor een verplichte vakantie van één maand in te voeren. Naast de zware werkdruk is er immers ook nog de mentale belasting. De spelers hebben echter weinig reden tot klagen. Hun exorbitante salariseisen verplichten de clubs om steeds meer wedstrijden te spelen. Vooral de topclubs zoeken naar bijkomende opdrachten. De voorbije jaren werd geëxperimenteerd met internationale zomertoernooien in Amerika en Azië, maar een echte vetpot zijn ze niet gebleken en ze hadden vaak een negatieve impact op de competitiestart. De Europese toppers willen daarom vanaf 2024 het aantal matchen in de groepsfase van de Champions League uitbreiden van zes naar veertien en alleen tegen ploegen die garant staan voor volle tribunes aantreden. Niet alleen de clubs, maar ook de FIFA, de confederaties en de nationale bonden maken de kalender steeds voller. Het WK gaat over zeven jaar van 32 naar 48 deelnemers, de UEFA Nations League nam de plaats in van oefeninterlands en straks komt er mogelijk een WK voor clubs. Ook de bonden hebben blijkbaar nooit genoeg geld. Als de European Club Association erin slaagt vanaf 2024 haar plannen door te drijven en de Champions League uit te breiden en om te bouwen tot een soort gesloten competitie worden de problemen alleen groter. In dat geval moet het hele voetbalbestel misschien maar op de schop. Waarom spelers van die nieuwe 'gesloten' Champions League niet uitsluiten van interlandvoetbal? Het zou hun programma aanzienlijk verlichten en spelers doen nadenken vooraleer ze de overstap naar een absolute topclub wagen. De nationale competities van de kleinere voetballanden zouden er meer aantrekkingskracht door krijgen en de grote landencompetities veel spannender worden. Zonder de absolute sterren komen immers veel meer landen in aanmerking voor een selectie. Het EK of WK zou er zijn aantrekkingskracht niet door verliezen. Dergelijke toernooien hebben Messi en consoorten niet nodig. De beste voetballer aller tijden kon op geen enkele Wereldbeker uitblinken en geen enkel WK heeft eronder geleden. Eindrondes met nationale teams zijn een volksfeest en trekken een veel breder publiek aan dan clubvoetbal. Dat zou zonder de supersterren niet veranderen.