Kris Sergeant is aan zijn tweede seizoen bezig bij Pepinster. De beloftevolle vleugelspeler streek in 2001 neer in het Luikse, nadat Okapi Aalst, zíjn club, opgedoekt werd. "Waarom ik voor de andere kant van de taalgrens koos ? Ik had bij Aalst kennisgemaakt met de trainingsmethodes van Vlade Djurovic en zijn stijl beviel me wel. Ik sprak erover met Boro Vucevic die toen ploegmaat was in Aalst en hij kende Niksa Bavcevic goed. Meteen daarna stond ik in de Hall du Paire."
...

Kris Sergeant is aan zijn tweede seizoen bezig bij Pepinster. De beloftevolle vleugelspeler streek in 2001 neer in het Luikse, nadat Okapi Aalst, zíjn club, opgedoekt werd. "Waarom ik voor de andere kant van de taalgrens koos ? Ik had bij Aalst kennisgemaakt met de trainingsmethodes van Vlade Djurovic en zijn stijl beviel me wel. Ik sprak erover met Boro Vucevic die toen ploegmaat was in Aalst en hij kende Niksa Bavcevic goed. Meteen daarna stond ik in de Hall du Paire." Ondertussen draait Pepinster op volle toeren. Het bevindt zich in het leuke gezelschap van Bergen en Charleroi in de top van het klassement. De Joegoslavische touch, zullen we maar zeggen. Kris Sergeant zorgt voor de Vlaamse inbreng, een beetje carnaval in Verviers, made in Aalst. Wij schotelden hem in dit moment van hoogconjunctuur twaalf dilemma's voor. Aan hem de keuze. Kris Sergeant : Ik ben geboren in Aalst en heb er twintig jaar gewoond : ik ken er zo ongeveer iedereen. In Verviers woon ik amper anderhalf jaar. Sommige mensen beginnen me stilaan te herkennen op straat, maar eigenlijk overkomt me dat maar zelden. Mijn indruk is dat deze stad toch iets rustiger is, vooral 's avonds dan. In het centrum van Aalst struikel je over de cafeetjes en de discotheken. Tijd om me te vervelen heb ik echter niet : tussen de twee trainingen in kan ik wel wat rust gebruiken. En in het weekend komt mijn vriendin me hier altijd opzoeken. In Aalst is carnaval een instituut : sommige spelers lieten in hun contract zelfs opnemen dat ze drie dagen vrijaf moesten krijgen in die periode. Ik was zelf nog jong en kon de festiviteiten uiteraard ook niet links laten liggen. Sinds ik bij Pepinster speel, ligt dat wat moeilijker. Er wordt hier hoegenaamd niet gelachen met de trainingen. Ik ben nog geen enkele keer de sfeer gaan opsnuiven op één van de lokale carnavaledities. Vorig jaar hadden enkele supporters me nochtans gevraagd mee te gaan, maar net toen zaten we in de Baltische Staten voor de NEBL-cup. Ik ben in de eerste plaats Belg, ik spreek vier talen. Ik ben sportman en voel me niet geroepen om me in politieke discussies te mengen. Er wordt wel eens beweerd dat er meer een profmentaliteit heerst in Vlaanderen, maar kan je daar in het geval van Aalst nog wel van spreken ? Zij die denken dat je minder hoeft te werken in Wallonië, moeten maar eens een kijkje komen nemen in Pepinster. Met Niksa Bavcevic gaat dat cliché zeker niet op.Tijdens het seizoen 1998/99 sloten we het reguliere seizoen met Okapi af op een eerste plaats. Later, in de play-offs, werden we in de eerste ronde al uitgeschakeld. We hadden een bijzonder sterk team met een heleboel sterke persoonlijkheden, zoals Darren Queenan, Milan Jemeric, John Brougos, Darko Rallis, Darren Engellant en Boro Vucevic. In Pepinster lopen geen vedetten, dit is een hechte groep vrienden. De coach heeft ons gevraagd om niet in te gaan op dit soort vergelijkende vragen, dus doe ik dat niet.Vorig seizoen eindigden we op een zevende plaats. Dit seizoen hebben we al op de eerste plaats gestaan. Momenteel heerst er een uitstekende ambiance in de kleedkamers. De relatie tussen coach en spelers is perfect. Vorig seizoen staken er tijdens de eerste vier maanden toch wat problemen de kop op. Zo vond ikzelf ook niet meteen mijn plaats in mijn nieuwe omgeving. Dit jaar paste de puzzel meteen. Dat mag vreemd klinken met al die nieuwe namen uit verre landen, maar desondanks vormen al die nationaliteiten een hechte groep. Tot mijn veertien jaar speelde ik voetbal bij SK Aalst. Als spelverdeler, een echte nummer tien. Ik bezat toch redelijk wat talent, want op een bepaald moment wilde Eendracht me inlijven. Maar in die tijd bestond er nog geen Bosman-arrest en het bestuur van SK wou me niet laten gaan naar een stadsrivaal. Toen heb ik gezegd : of ik ga naar Eendracht of ik stop met voetballen ! Zij zijn bij hun standpunt gebleven, ik ook. Op aanraden van mijn broer Ivan ( die negen jaar ouder is en bij Ronse speelt, nvdr) ben ik dan bij Okapi gaan basketten. Een keuze die ik me nooit beklaagd heb : al in mijn eerste seizoen speelden we kampioen en werd ik opgenomen in de provinciale selectie. En nu ben ik een volwaardige eersteklassespeler. De twee belangrijkste sportverenigingen van de stad zijn om financiële redenen naar lagere afdelingen teruggezet. Okapi was de eerste om te gaan. Een pijnlijke zaak, maar er zijn beleidsfouten gemaakt, zoveel is zeker. Ten tijde van Vlade Djurovic was er een budget van 1,5 miljoen euro voorzien, maar men kreeg amper één miljoen bij elkaar. Wiens fout is dat ? Ik was maar een speler, het is niet aan mij om te oordelen.In het moderne basketbal moet je vooral een complete speler zijn, zowel kunnen verdedigen als aanvallen. Maar het mag duidelijk zijn dat ik bij Pepinster een stuk agressiever moet verdedigen dan bij Aalst. Defense is de basis van Bavcevic zijn filosofie. In het Forum had ik een vrijere rol, ik werd er als een schutter beschouwd. Door mijn transfer naar de Hall du Paire heb ik mijn spel helemaal aangepast. Anders verdedigen, aanvallen in ploeg, en als je al eens initiatief mag nemen, dan moet dat steeds binnen het spelsysteem gebeuren. In Aalst begon ik het laatste seizoen meestal in de basisvijf, in Pepinster niet en dat gaf vorig jaar enkele probleempjes. Ik heb daar met de coach over gediscussieerd. Hij legde me uit dat het er eigenlijk niet toe doet of ik start of niet. Als ik 25 minuten speeltijd krijg, moet ik in die tijd presteren. Of dat nu in het begin van de wedstrijd is of op het einde.Al die jaren dat ik in Aalst speelde, dacht ik dat wij de beste supporters van het land hadden. Nu moet ik bekennen dat ze er hier in Pepinster ook iets van kennen. Dit seizoen lijken de mensen wel dubbel enthousiast, maar daar zijn de goede resultaten allicht niet vreemd aan.In het seizoen 1999/2000 kwam ik uit voor Gent, toen ik in die stad mijn studies kinesitherapie beëindigde. Ik maakte er twee derbies mee tussen Siemens en Brother Gent. Brother had eigenlijk niet zoveel supporters, het was veeleer de bestuurlijke rivaliteit die er zo'n beladen duel van maakte. De derby tussen Pepinster en Luik is er echt één van de supporters. Voor spelers uit de regio, zoals Axel Hervelle of Guy Muya, zijn dit belangrijke afspraken. Het is altijd een wedstrijd die we moéten winnen. door Daniel Devos'In Pepinster kennen de supporters er wel wat van.'