2007

De Amstel Curaçao Race, georganiseerd door ex-renner Leo van Vliet op het Caraïbische eiland, na het seizoen. Elk jaar werden er enkele toppers geïnviteerd, zoals Tom dat jaar. Ook dan kon hij weer zijn vrolijke zelf zijn, zoals hier voor de start met de gebroeders Schleck en Alberto Contador. Toen er een plaatselijke danseres passeerde zette hij die pluimenhoed meteen op zijn hoofd. Dat waren altijd heel leuke vakanties. Tom en ik konden er, als vrienden, doen wat we wilden: jetskiën, cocktails drinken à volonté. En: zonder pottenkijkers. Want what happens in Curaçao, stays in Curaçao. (lacht)
...

De Amstel Curaçao Race, georganiseerd door ex-renner Leo van Vliet op het Caraïbische eiland, na het seizoen. Elk jaar werden er enkele toppers geïnviteerd, zoals Tom dat jaar. Ook dan kon hij weer zijn vrolijke zelf zijn, zoals hier voor de start met de gebroeders Schleck en Alberto Contador. Toen er een plaatselijke danseres passeerde zette hij die pluimenhoed meteen op zijn hoofd. Dat waren altijd heel leuke vakanties. Tom en ik konden er, als vrienden, doen wat we wilden: jetskiën, cocktails drinken à volonté. En: zonder pottenkijkers. Want what happens in Curaçao, stays in Curaçao. (lacht) Januari, teamstage in Calpe, het moment om trainingsfoto's te nemen, als ploegfotograaf. En die moet ook eens geplaagd worden: elke keer als ik Tom en co wou fotograferen hielden ze hun hand voor hun gezicht, de héle training. Typerend voor de sfeer toen: nog een échte vriendenbende, met Tom, Wilfried Cretskens, Kevin Hulsmans, Steven de Jongh, Kevin Van Impe... Kerels die elkaar ook zagen naast de koers, in de winter samen eens uitgingen, mezelf incluis. Heel gemengde gevoelens, bij het nemen van deze foto. Nadat Tom voor de derde keer betrapt werd op cocaïne en hij van thuis vertrok naar een vergadering met Patrick Lefevere. Ik had een opdracht gekregen en dus stond ik, omringd door alleen enkele fans, aan zijn hek. Enerzijds als vriend van Tom die hem wilde steunen, anderzijds als fotograaf die zijn werk moest doen en een lijn moest trekken. Geen paparazzifoto's - Tom stak zelfs zijn hand op - maar toch... Hij heeft mij dat wel nooit kwalijk genomen. Sindsdien heeft Tom zich wel veel meer afgeschermd van de buitenwereld. Zeven jaar na Toms afgedwongen transfer van US Postal naar Quick-Step de verzoening met (de toen nog niet verbrande) Lance Armstrong - hun eerste en enige dubbelinterview, voor HUMO. 's Avonds laat, na een rit in de Ronde van Zwitserland, in het hotel van Lance, waar ik samen met Tom naartoe gereden was. Armstrong was heel vriendelijk en meegaand, ook voor deze foto in de lift. Met hem heb ik altijd een goeie band gehad, en nog meer met Sheryl Crow, zijn ex, die me The Nice Guy, de vriendelijke kerel, noemde. Een foto die ik niet zelf genomen heb, maar die ik er per se bij wil. Als eerbetoon aan Wouter Weylandt, een schitterende, goedlachse kerel, met wie ik heel goed bevriend was. Met Tom en andere ploegmaats waren we uitgenodigd op de trouw van Kevin De Weert, enkele weken voor de Giro, waarin Wouter zou verongelukken. Ik was erbij - een verschrikkelijk moment - en heb ook foto's van Wouter, liggend op het asfalt. Een van de zeldzame foto's die ik nooit heb vrijgegeven, uit respect. Na zijn superseizoen werd Tom verkozen tot Sportman van het Jaar. Hij wilde echter het trainingskamp in Mallorca niet verlaten, en dus legde de VRT een straalverbinding in om de trofee te overhandigen. Het grappige was: dat werd opgenomen enkele minuten voor de live-uitzending. Maar dat wist Iljo Keisse niet en dus feliciteerde die Tom op Facebook, terwijl de laureaat op tv nog bekendgemaakt moest worden. Het 'geheim' verklapt.