Sint-Truiden kan thuis niet meer winnen. Tegen Lokeren werd er verloren, tegen Beveren gelijkgespeeld, tegen Anderlecht weer verloren. De drie thuiswedstrijden waarmee het de terugronde mocht starten, leverden dus slechts één punt op. Het is geen toeval. Zijn beste match op eigen veld speelde het tegen Club Brugge, verder werden de punten zeer, zeer moeizaam gesprokkeld, op kracht en karakter. Het lijkt alsof STVV iets meer ontspannen speelt op verplaatsing dan thuis voor een publiek dat de voorbije seizoenen vaak werd verwend en zich nu met minder swingend spel blijkbaar niet meer kan verzoenen.
...

Sint-Truiden kan thuis niet meer winnen. Tegen Lokeren werd er verloren, tegen Beveren gelijkgespeeld, tegen Anderlecht weer verloren. De drie thuiswedstrijden waarmee het de terugronde mocht starten, leverden dus slechts één punt op. Het is geen toeval. Zijn beste match op eigen veld speelde het tegen Club Brugge, verder werden de punten zeer, zeer moeizaam gesprokkeld, op kracht en karakter. Het lijkt alsof STVV iets meer ontspannen speelt op verplaatsing dan thuis voor een publiek dat de voorbije seizoenen vaak werd verwend en zich nu met minder swingend spel blijkbaar niet meer kan verzoenen. Het minste balverlies kan volstaan om zowat het hele stadion over je heen te krijgen. Jongens als Nicky Hayen, RobbieDello, KrisBuvens gaan er ondertussen onder gebukt. En dat Jochen Janssen in Sint-Truiden het plezier in het voetbal teruggevonden zal hebben, is ook weinig waarschijnlijk. De verwachtingen waren nochtans dat het verbreden van het veld in het voordeel van de thuisploeg zou spelen, maar het tegendeel lijkt waar : je hoort spelers wel eens klagen dat de zone voor de nieuwe hoofdtribune over de volle lengte van het veld niet bespeelbaar is, omdat het water er blijft staan wegens geen drainage. Een overschot aan klasse heeft STVV natuurlijk ook niet meer, nu Désiré Mbonabucya op de Afrikacup zit, Claude Kalisa nog altijd geblesseerd is en Danny Boffin voor Standard speelt. Het belooft nog een lastige terugronde te worden. Wat spelers ook bezighoudt, is de toekomst. Peter Voets en Marcos Pereira (inmiddels naar Antwerp) kregen geen nieuw contractvoorstel, met Wouter Vrancken en Gunter Verjans werd niet tot een akkoord gekomen en Jochen Janssen is slechts voor één seizoen gehuurd van RKC Waalwijk. STVV zal er volgend seizoen dus anders uitzien. Verandering biedt kansen, maar houdt ook risico's in. Hoe goed het huiswerk is gemaakt, zal moeten blijken. Opvallend is wel dat voorzitter Leo Schepers al zei niet vies meer te zijn van de buitenlandse markt, gecharmeerd als hij is van het fenomeen Beveren : goedkopere, maar daarom geen minderwaardige arbeidskrachten, weet je wel. Het zal hem waarschijnlijk ook niet ontgaan zijn dat je Afrikanen tot in China, Qatar, Rusland en Oekraïne kunt slijten, terwijl de jonge Haspengouwers die in Sint-Truiden kansen op het hoogste niveau worden geboden, blijkbaar iets minder avontuurlijk zijn. Sint-Truiden zit om centen verlegen, wat dacht je. De nieuwe tribune staat er, maar moet natuurlijk ook betaald worden. "Ze kost ongeveer 2,5 miljoen euro", doet commercieel manager Geert Smets het financiële verhaal van STVV. "De helft komt van een dotatie van de stad, de rest moeten we zelf ophoesten. Maar door de bouw van een nieuwe supporterstribune zaten we wel zonder businessaccommodatie. Ik heb dan maar de truc toegepast van mijn goeie vriend Patrick Orlans en van Paul Eerdekens destijds : van je gewone zitplaatsen in de eretribune je goedkoopste business-seats maken. "Met de hulp van een ontwerpbureau kalfaterden we de tribune wat op en installeerden we als tijdelijke oplossing een vipdorp zoals je het op grote evenementen als Waregem Koerse vindt. Mooi en absoluut noodzakelijk, niet meer herkenbaar en een echt voetbalstadion nu met zelfs een Wall of Fame, maar dat kost natuurlijk ook snel een paar miljoenen. Als je in bakstenen investeert, kan je niet in andere dingen investeren, maar in een aftands stadion kan je je zaak niet blijven verkopen. Mensen kiezen vandaag voor comfort en kwaliteit, niet alleen op de grasmat. We zetten een grote stap vooruit, maar het doet natuurlijk een beetje pijn. "Zelfs Anderlecht maakte het mee in de jaren tachtig, toen het moest concurreren met KV Mechelen op het moment dat het aan het investeren was in bakstenen. Iédere club die dat doet, heeft daar een paar seizoenen buikpijn van. Wat wij aan de hand hebben, is dat wij het in één keer moeten zien af te betalen, want : zonder lening. Welke bank wil nu nog borg staan voor een voetbalclub ? En wij hebben in de club ook geen privé-personen die dat willen of kunnen doen. Je begrijpt dat we iedere dag uitkijken naar de socio-economische vergunning voor de exploitatie van de winkel onder de nieuwe tribune. Dan komt er meer dan 600.000 euro binnen, voor twaalf jaar huur op voorhand, en is er veel opgelost. Maar dan is er nog verhaal 2 : de sanering blijven voortzetten en investeerders en kapitaalkrachtige mensen zoeken om de club te versterken. Gesprekken daarover lopen. "Met saneren is iedereen bezig. Zoals in elk bedrijf moeten de balansen kloppen, dat moet je onder controle willen en durven houden. Maar zo ver zijn we in de bedrijfstak voetbal nog niet, omdat we het fout managen. De loonlast ligt veel te hoog in verhouding tot het budget. Dat is niet de fout van clubs als STVV, maar van de grotere clubs. Het begint bovenaan, niet onderaan. In dat opbod van salarissen kunnen we niet verder meegaan ! Als je een middenmootspeler als David Paas 19 miljoen oude franken per jaar gaat betalen, dan weet je het wel, hé. Dat is de afgelopen jaren het probleem van het Belgisch voetbal geweest. Er zijn limieten overschreden. Clubs slepen dat met zich mee en iedereen is nu bezig met te proberen zich daarvan te ontdoen. De gezondmaking van de sector. Iedereen is centen aan het tellen. Dat is het voordeel van de licentie. Iedereen zit nu ineens zijn rekening te maken. Vier, vijf jaar geleden deden clubs dat niet. "Toen ik tien jaar geleden begon bij STVV was er een budget van 35 miljoen oude Belgische franken. Ondertussen bedraagt de begroting 4 miljoen euro. Er is een hele weg afgelegd, maar met de huidige marktgegevens is dat wel de grens. Niet alleen de onze, maar op de topvier na die van het Belgisch voetbal. Ik ben 2 jaar uit het voetbal weggeweest, omdat ik zei : als jullie een budget willen van 6, 7, 8 miljoen euro zoals ze in GBA, Lierse en Moeskroen beweren rond te krijgen, dan kan ik dat niet ! Ik stel vast dat die clubs nu allemaal teruggevallen zijn tot op 4 miljoen euro of minder. Het is voor iedereen moeilijk, want we leven in een moeilijke tijd. Budgetten zitten onder druk ; niet alleen in de sport, in de hele reclamewereld is dat zo. Een spot in prime time op VTM kost nu één vierde minder dan tien jaar geleden. "Er zijn mensen die zeggen : die tribune, daar ben je te ver in gegaan. Neen, we zijn daar te laat mee geweest. Vijf jaar eerder was veel beter geweest. Zes, zeven jaar geleden gooide ik het al op tafel, toen kon het volgens mij zeker zo goed als nu, maar men zag er toen de noodzaak niet van in. Maar ondertussen deed iedereen het. Wij waren zowat de laatste in het rijtje om zijn stadion te verbouwen. Het was hoogtijd. Het was nu of nooit. "De voorzitter zei ook niet toevallig : als de tribune er niet komt, stop ik ermee. Hij weet ook dat het anders niet haalbaar meer was. Dan had zelfs saneren geen zin meer, begrijp je. Als je je winkel niet af en toe vernieuwt naar de normen van de tijd, dan stopt je commerce, hé. Uiteindelijk zal de nieuwe tribune een rendementsverhoging van 1 miljoen euro per jaar teweegbrengen. Nu al is er een serieuze meeromzet, met een 600-tal abonnementen en 250 business-seats meer, een surplus aan zitplaatsen, een extra rij publiciteit, de exploitatie van de catering die is verhoogd, de exploitatie van de kantine met discobar die al is uitgeroepen tot de tofste van het land en waarvan ook Interbrew zegt dat ze model staat voor elke club in België... Weet je dat de mensen in de staantribune hier twintig jaar geen pint hebben kunnen drinken tijdens de rust ?" door Christian VandenabeeleHet publiek kan zich blijkbaar niet meer verzoenen met minder swingend spel dan de afgelopen jaren.