Op zoek naar nieuwe mister 33 %

Geen Stef Peeters meer bij Cercle Brugge, dat scheelt een serieuze slok op de borrel. En de hoeveelheid vloeistof in het glas was al niet te groot. In de laatste rechte lijn naar de competitiestart is het voor die andere P. Clement op Jan Breydel nog serieus puzzelen.
...

Geen Stef Peeters meer bij Cercle Brugge, dat scheelt een serieuze slok op de borrel. En de hoeveelheid vloeistof in het glas was al niet te groot. In de laatste rechte lijn naar de competitiestart is het voor die andere P. Clement op Jan Breydel nog serieus puzzelen. Ze zeggen veel, maar niet alles. In zijn uitstekende analyses voor de website van dit magazine becijferde Dieter Peeters dat Cercle Brugge op basis van data eigenlijk vorig seizoen comfortabel in de middenmoot had moeten eindigen. Cercle kreeg gewoon niet waar het recht op had door een gebrek aan efficiëntie voor- en achterin. Werd daar in de tussenperiode wat aan gedaan? Niet in de eerste helft van juli alvast. Integendeel. Tot eenieders verrassing - ook de zijne - verkaste Stef Peeters van de ene (Brugge) naar de andere (Eupen) kant van het land. Mister 33 procent was hij, met zijn zes goals en drie assists, want met 27 doelpunten was Cercle aanvallend een mager beestje. Gelukkig kon Bernd Storck met de hulp van een aantal wintertransfers een tussenspurt van 12 op 12 noteren in februari, anders was de verdiende middenmoter nu een ploeg in 1B. Data... Het probleem bij Cercle is een kwestie van continuïteit en prioriteit. Elk jaar is het eerst kijken naar wat er in Monaco beweegt - ook al niet de meest stabiele club - om daarna de vallende bladeren te oogsten of de kiemen van jong talent verder te bewateren. In afwachting puzzelde Clement de voorbije weken aan een schaduwelftal, richting 4-3-3 of 4-5-1, dan wel 4-1-4-1. Met in doel Warleson, de jonge rijzige Braziliaan die begin februari kwam nadat hij al een tijdje op zoek was naar een ploeg. Storck zag hem vooral ervaring opdoen bij de beloften. Lees: er komt straks nog wel een nieuwe nummer één. En zo kunnen we doorgaan. Tegen AS Monaco en KV Kortrijk pakte Cercle in de verdediging uit met: Robbe Decostere, Naomichi Ueda, Jérémy Taravel en Dimitar Velkovski. Decostere is net terug van een uitleenbeurt aan Tubize en heeft daar stappen gezet, maar een basisspeler voor 1A is hij nog niet. Ueda was na Nieuwjaar geen basisspeler meer onder Storck, Taravel kampte met rugpijn. Dat de Fransman door Clement twee keer boven nieuwkomer Serge-Philippe Raux-Yao, een rijzige speler van 21 werd verkozen, zegt (of verbergt) iets. Op links moet Alexander Corryn de offensief sterke Velkovski wegspelen. Dat middenveld ziet er over (één/anderhalve) maand allicht ook anders uit. Tegen Monaco en Kortrijk begon Clement twee keer met: Johanna Omolo (eigenlijk al zo goed als weg) voor zijn defensie en daarvoor Dino Hotic- Charles Vanhoutte- Kévin Hoggas en Alimami Gory, die in de spits of op de flank speelde. Afhankelijk van de aan- of afwezigheid van Guy Mbenza, een piepjonge stevige Congolees met nog veel progressiemarge. Thibo Somers brengt energie maar mist als spits nog precisie, terwijl Kylian Hazard amper trainde. Hoggas is een overlever en Hotic heeft talent. De rest moet vrezen voor een (door Monaco gestuurde) nieuwkomer.