De titel van een artikel bepaalt vaak of iemand het al dan niet wil lezen. Het is een mantra die er bij elke journalist ingepompt wordt. Bij het interview met Lyle Taylor in The Guardian is dat alvast goed gelukt: 'We gaan racisme niet uit de wereld helpen met een stomme hashtag.' De desillusie van de 29-jarige aanvaller van tweedeklasser Charlton Athletic, zelf een handvol keer het slachtoffer van racisme, is groot. 'Naar mijn gevoel wordt er niks gedaan', windt hij zich...

De titel van een artikel bepaalt vaak of iemand het al dan niet wil lezen. Het is een mantra die er bij elke journalist ingepompt wordt. Bij het interview met Lyle Taylor in The Guardian is dat alvast goed gelukt: 'We gaan racisme niet uit de wereld helpen met een stomme hashtag.' De desillusie van de 29-jarige aanvaller van tweedeklasser Charlton Athletic, zelf een handvol keer het slachtoffer van racisme, is groot. 'Naar mijn gevoel wordt er niks gedaan', windt hij zich op. 'Als het gebeurt, praten we er vijf minuten over en vervolgens wordt het onder de mat geveegd. Een week later gebeurt het dan opnieuw en praten we er weer over. En dan komen ze af met zo'n stomme hashtag op de sociale media, die 'de wereld gaat veranderen'. Maar, sorry, dat gaat niet gebeuren met een stomme hashtag.' Taylor, die zijn haar roze liet verven om geld in te zamelen voor kankeronderzoek in het Verenigd Koninkrijk, gaat door op zijn elan: 'We leven in een wereld met een miljard verschillende huidskleuren en religies, en toch bestaat racisme nog altijd. Het is allemaal goed en wel dat Engeland van zijn tak maakt: 'Die Bulgaren zijn wansmakelijk, ze mogen geen apengeluiden maken.' Maar het gebeurt ook in dit land. In alle afdelingen en op alle niveaus. Dus laat ons niet beginnen te discussiëren over wat er in Europa of een ander deel van de wereld moet gebeuren. We moeten ons eigen huis opkuisen.' Vorig seizoen kreeg Taylor een paar keer bananenemoji's toegestuurd via Twitter vanop een account dat later gedeletet werd. 'Het is zo gemakkelijk om je achter een valse naam te verschuilen', zegt hij daarover. 'Kunnen we mensen niet tegenhouden om zich te registreren op de sociale media, behalve wanneer ze een soort paspoort of een rijbewijs kunnen voorleggen? Ook de socialemediaplatformen moeten daarvoor verantwoordelijkheid nemen. Ze zijn nu eigenlijk wapens voor mensen die er een kogel in willen steken en die afvuren.' Taylor erkent wel dat racisme een maatschappelijk probleem is, maar hij is vooral gefrustreerd dat de belangrijkste aandeelhouders het probleem niet serieus genoeg nemen. 'Het kan hen niet schelen wat er buiten de Premier League gebeurt, omdat dat de plaats is waar het geld zit. Maar wat is er nu eigenlijk veranderd sinds Raheem Sterling racistisch bejegend werd door Chelseafans? Niets. Elke week is er een nieuw verhaal. Dat begint me te vervelen.'