Net voor de winterstop schreef ik al eens mijn gedachten neer over het gebeuren in en rond Club Brugge en ik vond de tijd rijp om dit nog eens te herhalen. De pers, de arbitrage en vooral de spelerskern van Club Brugge zijn er formidabel in geslaagd om een riante voorsprong van 11 punten te laten vernietigen. Dat het tot op de voorlaatste speeldag (de clash Club Brugge û Anderlecht) nog spannend zou blijven, riep ik al van voor de winterstop, maar met dit scenario hield ik geen rekening. Al sinds de match Cercle û Club voelde ik dat het niet meer draaide en wist ik dat Club kostbare punten zou gaan weggeven.
...

Net voor de winterstop schreef ik al eens mijn gedachten neer over het gebeuren in en rond Club Brugge en ik vond de tijd rijp om dit nog eens te herhalen. De pers, de arbitrage en vooral de spelerskern van Club Brugge zijn er formidabel in geslaagd om een riante voorsprong van 11 punten te laten vernietigen. Dat het tot op de voorlaatste speeldag (de clash Club Brugge û Anderlecht) nog spannend zou blijven, riep ik al van voor de winterstop, maar met dit scenario hield ik geen rekening. Al sinds de match Cercle û Club voelde ik dat het niet meer draaide en wist ik dat Club kostbare punten zou gaan weggeven. Waaraan het zou kunnen liggen ? Ik zou het niet weten, maar ik heb wel enkele gedachten. De affaire van de ontplofte bal ! Maar liefst vijf maanden duurde het voor er een officiële uitspraak was in deze zaak. Gedurende vijf maanden schreef de pers Club Brugge met plezier drie extra punten toe. Vijf maanden een vervalsing van de officiële stand, een afleiding. Eenmaal die zaak uitgesproken was, werd er de dag nadien niets meer over verteld. En naar waar gingen de drie extra punten ? Naar de voor mij altijd eerlijke verdieners in deze zaak, Anderlecht. Als we dan de wedstrijden eens bekijken van onze grootste concurrent voor de titelstrijd, dan komen we tot de vaststelling dat in de wedstrijden die volgden na de uitspraak Anderlecht iedere speeldag een penalty cadeau kreeg om zo een magere voorsprong veilig te kunnen stellen. Als we dan gaan kijken naar de wedstrijd Genk û Club Brugge, dan moeten we vaststellen dat aan beide kanten wel twee à drie penalty's gefloten konden worden. Maar neen, want het is Club Brugge dat speelt en niet Anderlecht. De onterecht afgekeurde goal van Simons, het handspel van Claessens : als je ze zou meetellen, dan is de stand niet 2-1 maar 2-3. Een groot verschil als je het mij vraagt. Club Brugge û Lokeren : Club speelde geen te beste partij, akkoord, maar van bij de eerste minuut begon Lokeren minuten te stelen door het lange wachten bij het uittrappen. Als scheidsrechter moet je hierop ingaan. Dit werd helaas niet gedaan. Een zware fout op Ceh in het strafschopgebied werd maar weer eens niet gezien. Al weken schrijft de pers Anderlecht naar de titel, al weken kan Club niets goed meer doen. De commentaren op Canal + zijn ook soms zo hatelijk dat je echt begint te denken dat ze het bewust doen. Bekijk nu Club û Standard. Misschien wel een verdiende uitslag, maar Standard mag nooit met elf de match uitspelen. Voor de commentatoren van Canal + was het een mooi bevochten wedstrijd. Daarnaast erger ik mij toch vooral aan de droevige arbitrage in ons land. Ik zeg het al jaren : de dirigent op het veld is niet de speler, niet de trainer, maar de scheidsrechter. Dit zijn voor mij de manipulators van de competitie. Als ze willen, fluiten ze Standard nog naar de titel. Wat in Duitsland momenteel aan het gebeuren is, gebeurt al lang bij ons ook. Daar ben ik rotsvast van overtuigd. Er is gewoon veel te veel geld mee gemoeid. En ik durf zelfs verder te gaan : het zou mij niet verbazen, mocht bij de start van competitie al vaststaan wie kampioen zal spelen. Maar bon, genoeg goedkope excuses gezocht, heeft Club Brugge hier misschien ook zelf schuld aan ? Zeker en vast. Om te beginnen roep ik al jaren om een killer voor de goal en wat krijgen we ? Victor. Stuur die alstublieft terug naar Brazilië. Ishiaku ? Het is nog te vroeg om hem te beoordelen, maar ik heb er mijn twijfels bij. Balaban ? Die loopt naast zijn schoenen sinds zijn terugkeer na zijn blessure en hij speelt niet met zijn zin voor deze ploeg. We hebben geen killer à la Jestrovic of Bangoura en hebben we dan eens een jeugdtalent zoals Yulu-Matondo, dan stellen we die gewoon niet op. Club moet dringend werk maken van échte versterking voor volgend seizoen. Daarbij denk ik aan een betrouwbare centrale verdediger, een middenvelder à la Englebert, maar dan creatiever en scherper voor doel, en een killer als Stanic in het verleden in de spits. En denk misschien eens aan een vervanger voor Sollied. Die man heeft schitterende dingen voor Club gedaan maar vijf jaar is genoeg. Laurent Pauwels