Vragen zonder antwoorden

Met een hoop vragen is Carl Hoefkens aan zijn ambtsperiode als hoofdtrainer van Club Brugge begonnen. Het aanslepende transferverhaal rond De Ketelaere, die vroeg of laat zal vertrekken, en de zoektocht naar een vervanger waren dagelijks terugkerende thema's. Net zoals de vraag of dit tot een andere manier van voetballen zal leiden, tot nieuwe patronen en andere automatismen. Een ander hangijzer: blijft de tijdens de voorbereiding zeer gretige Lang? Hij merkte dat zijn soms onbezonnen uitspraken een transfer niet lijken te versnellen.
...

Met een hoop vragen is Carl Hoefkens aan zijn ambtsperiode als hoofdtrainer van Club Brugge begonnen. Het aanslepende transferverhaal rond De Ketelaere, die vroeg of laat zal vertrekken, en de zoektocht naar een vervanger waren dagelijks terugkerende thema's. Net zoals de vraag of dit tot een andere manier van voetballen zal leiden, tot nieuwe patronen en andere automatismen. Een ander hangijzer: blijft de tijdens de voorbereiding zeer gretige Lang? Hij merkte dat zijn soms onbezonnen uitspraken een transfer niet lijken te versnellen. Club Brugge tast in het ongewisse en dat maakt het er voor Carl Hoefkens niet gemakkelijk op. De trainer borduurt grotendeels verder op de patronen die Alfred Schreuder legde. Het mag dan niet de bedoeling geweest zijn om met de Nederlander verder te gaan (de aanbieding van Ajax kwam als een geschenk uit de hemel), in de spelersgroep wordt zijn werk enorm geprezen. Nadat Philippe Clement vorig seizoen op zijn grenzen botste en de groep niet meer meekreeg, installeerde Schreuder een andere manier van voetballen, aanvankelijk met Spaanse accenten, vervolgens met meer realisme. Dat het concept langzamerhand werd bijgestuurd tot een gemoderniseerde versie van de specifieke stijl van Club heeft ook te maken met de inbreng van Hoefkens. Club pakte onder Schreuder 43 punten op 54, al zou het zonder Mignolet nooit kampioen zijn geworden. Met de 3-5-2 die vorig seizoen onder Schreuder werd gehanteerd zal ook Hoefkens aan het nieuwe seizoen beginnen. Wat dat betreft moet er niet veel aangepast worden. De verdediging staat er, al is het de bedoeling van Hoefkens om daar ook Odoi in te passen. Het middenveld, voorlopig zonder de langdurig geblesseerde Rits, krijgt ook vorm, er zijn daar zelfs tal van wisseloplossingen. Maar als De Ketelaere en/of Lang vertrekken, boet Club wel aan kwaliteit in. Er is minder finesse, minder verrassing, minder opportunisme. Dat los je onmogelijk meteen op. De nieuwkomers moeten nog hun waarde bewijzen, al maakte de Spaanse spits Jutglà in de voorbereiding een goeie indruk. Veel meer dan de van FC Groningen overgekomen linksachter Meijer die zich duidelijk nog moet integreren en een versnelling hoger dient te schakelen. Afwachten is het met de bonkige en moeilijk van de bal te zetten spits Larin die je ook wel in de diepte kan aanspelen. Oefenwedstrijden geven wat dat betreft zelden een indicatie. Veel verwacht Club wel van de verdere ontbolstering van de flankspelers Skov Olsen en Buchanan. Zij verrijkten en varieerden vorig seizoen het spel terwijl ze niet bepaald in ideale omstandigheden arriveerden. Buchanan had er een campagne in Canada opzitten, Skov Olsen speelde weinig bij Bologna en moest zijn spelritme hervinden. Beiden hebben veel potentieel en beginnen nu in heel andere omstandigheden. Frisser, geconcentreerder en met meer profileringesdrang. Een gemakkelijk seizoen wordt het voor Club Brugge niet. Voor Hoefkens al evenmin. De nieuwe trainer gaat op een zeer volwassen manier met zijn groep om. Hoefkens kent de cultuur van de club en zal niet in die eigenwijsheid vervallen waarvan Schreuder bij momenten blijk gaf. Dat er intern wordt gezegd dat hij nu als trainer verder staat dan destijds Clement is veelzeggend. Hoefkens heeft kennelijk geen omweg naar Waasland-Beveren en KRC Genk nodig om weer in het Jan Breydelstadion neer te strijken. Qua trainers maakt Club Brugge zelden een verkeerde keuze. Het werd de laatste zeven jaar vijf keer kampioen. Met vier verschillende trainers. Een pluim voor de bestuurlijke top die continuïteit boven alles stelt. Tegen die achtergrond zijn trainers niet meer dan passanten.