De laatste jaren schreef ik regelmatig mijn mening over Club Brugge. Telkens volgden reacties van supporters die zich stoorden aan mijn te negatieve kijk, ze stelden zich ook de vraag of ik wel een 'echte Bruggesupporter was'. Meermaals kreeg ik de bemerking dat ik te kritisch was en me anders moest opstellen tegenover de club en de spelers. Dit lachte ik steeds weg, omdat ik ervan overtuigd was dat ik de waarheid schreef en dat enkel de naïeve supporter dit niet wilde aanvaarden. Trouwens, hoe stellen de spelers zich de laatste twee jaar op ten opzichte van de supporters ?
...

De laatste jaren schreef ik regelmatig mijn mening over Club Brugge. Telkens volgden reacties van supporters die zich stoorden aan mijn te negatieve kijk, ze stelden zich ook de vraag of ik wel een 'echte Bruggesupporter was'. Meermaals kreeg ik de bemerking dat ik te kritisch was en me anders moest opstellen tegenover de club en de spelers. Dit lachte ik steeds weg, omdat ik ervan overtuigd was dat ik de waarheid schreef en dat enkel de naïeve supporter dit niet wilde aanvaarden. Trouwens, hoe stellen de spelers zich de laatste twee jaar op ten opzichte van de supporters ? Ik noem mezelf geen waarzegger, maar ik ben niet blind voor wat is. Al voor de start van dit seizoen, na de oefenmatch tegen Torhout, verkondigde ik dat Club niet zou meedoen voor de prijzen. Het voetbal dat ik toen zag, krijgen we vandaag nog steeds voorgeschoteld. Het probleem is dat de volledige kern bestaat uit te beperkte basisvoetballers met een tekort aan wilskracht, frisheid, mentaliteit, durf, individuele klasse, fierheid, ... En : dat de uitvoering van het voetbal te traag en zonder inspiratie is en irritant is om naar te kijken. Met de komst van Michel D'Hooghe en Marc Degryse voorspelde ik al weinig goeds. Degryse had geen enkele ervaring als sportmanager en gebruikte Club Brugge als leerschool, met de gekende gevolgen. Op enkele jaren tijd maakte hij van Club Brugge niet meer of minder dan een middenmoter. Spelers als Grégory Dufer, Joos Valgaeren, Manasseh Ishiaku, Bosko Balaban, Victor, Ivan Leko, Brian Priske, Timothy Dreesen, Sven Vermant, ... werden door Degryse als grote transfers binnengehaald, maar diezelfde spelers waren ofwel te slecht of al ver versleten bij hun vorige club. Enkel Jonathan Blondel en Elrio van Heerden kunnen vandaag nog iets of wat overtuigen. Voor Koen Daerden en Salou Ibrahim koester ik nog enige hoop, maar je zal er nooit grote voetballers van maken. Marc Degryse zag zijn fouten in en hield de eer aan zichzelf door zelf op te stappen en liet bewust een onherstelbare puinhoop achter. Michel D'Hooghe etaleerde nogmaals de beperkte ambities voor de toekomst door als vervanger een zekere Luc Devroe aan te stellen. Deze goede man had al schitterend werk verricht bij KV Oostende en SV Roeselare en wist zo het bestuur van Club Brugge te overtuigen. Mensen zoals Paul Courant met een enorme waaier aan contacten in het buitenland en Hans Galjé, die het Belgische jonge talent als geen ander weet te vinden, werden doorverwezen. Voor Luc Devroe hoop ik alleszins dat hij bijna de volledige kern zal ontslaan. Zo kan hij bouwen aan een nieuwe ploeg en dit met de beperkte financiële middelen die hij ter beschikking zal krijgen. Het zal jaren duren vooraleer Club dit te boven komt. Het zal minimaal nog twee jaar duren vooraleer de kern is gezuiverd en er opnieuw een ploeg zal staan die wil vechten voor de club en zijn supporters. Dit betekent dat Club de komende jaren zal moeten aanvaarden dat het niet zal meedoen voor de prijzen. Club Brugge kan maar best zijn project 'Nieuw Stadion' opbergen en starten met een zéér dringend dossier : 'Nieuwe ploeg' ! LAURENT PAUWELS, MOLLEM